II SA/Sz 881/11
Sądy administracyjne2011-09-30
Sygnatura
II SA/Sz 881/11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia
2011-09-30
Rodzaj
Postanowienie WSA w Szczecinie
Sędziowie
Marzena Iwankiewicz
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. W., P. J., D. J., M. P., I. R. oraz M. M. na uchwałę Rady Miejskiej w Trzebiatowie z dnia 31 marca 2011 r. Nr VI/45/11 w przedmiocie unieważnienia wyboru Sołtysa i Rady Sołeckiej Sołectwa p o s t a n a w i a: odrzucić skargi J. W., P. J., D. J., M. P., I. R. oraz M. M.
UZASADNIENIE
Rada Miejska w Trzebiatowie w dniu 31 marca 2011 r. podjęła, na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U.
z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz § 31 ust. 1 i § 32 ust. 2 Statutu Sołectwa Kłodkowo, uchwałę Nr VI/45/11, w której unieważniono przeprowadzone w dniu
2 marca 2011 r. wybory Sołtysa i Rady Sołeckiej Sołectwa Kłodkowo.
W dniu [...] wpłynęło do Urzędu Miejskiego pismo J.W., P.J., D.J., M.P., I.R. oraz M.M. stanowiące wezwanie do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego ww. uchwałą.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie, w piśmie z dnia [...] r., przewodniczący Rady Miejskiej w [...] poinformował, iż członkowie Komisji Stałych Rady Miejskiej podtrzymują swoją decyzję wyrażoną uchwale z dnia 31 marca 2011 r. Nr VI/45/11. Powyższe pismo zostało doręczone J.W. w dniu [...] (pismo Rady Miejskiej w [...]z dnia [...] r. k. [...] akt sądowych).
W trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym J.W., P.J., D.J., M.P., I.R.,M.M. wnieśli w dniu [...] r., za pośrednictwem organu, skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na uchwałę Rady Miejskiej
w Trzebiatowie z dnia 31 marca 2011 r. Nr VI/45/11.
W odpowiedzi na skargę Rada Miejska wniosła o jej odrzucenie jako złożonej z uchybieniem terminu lub ewentualnie o oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. 2001 nr 142 poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Termin do wniesienia skargi w trybie powołanego przepisu określony został
w art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., w świetle którego skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.
Zgodnie z poglądem wyrażonym w orzecznictwie sądów administracyjnych powołany przepis wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi : pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie) oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie
(termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa). Analiza powołanego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna już bieg drugi
z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie. W sytuacji, gdy organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga (uchwała składu siedmiu sędziów NSA
z dnia02.04.2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, publ. ONSAiWSA z 2007 r., Nr 3, poz. 60, postanowienie NSA z dnia 21.05.2007 r., sygn. II OSK 986/06, publ. LEX nr 334277).
Jak wynika z akt sprawy, skarżący wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożyli w Urzędzie Miejskim w [...] w dniu [...] r. Odpowiedź na powyższe wezwanie udzielił Przewodniczący Rady Miejskiej w piśmie z dnia
[...] r.
W ocenie Sądu, ww. pismo Przewodniczącego nie może być uznane za skuteczną odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia z uwagi na formę oświadczenia jak i okoliczności, że nie pochodzi ono od organu, który podjął zaskarżoną uchwałę.
Jak wynika z akt sprawy zaskarżona uchwała została podjęta przez Radę Miejską. Rada jako organ gminy posiada kompetencje stanowiące wymienione w art. 18 ustawy o samorządzie gminnym, które realizuje poprzez podejmowanie uchwał w trybie art. 14 ustawy o samorządzie gminnym. Natomiast Przewodniczący Rady zajmuje się wyłącznie organizowaniem pracy rady oraz prowadzeniem obrad rady (art. 19 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym), zatem nie ma uprawnienia do reprezentowania rady gminy (miejskiej), a tylko w takim razie mógłby udzielić odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd uznał, że pismo Przewodniczącego Rady Miejskiej z dnia [...] nie stanowi odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, stąd wezwanie skarżącego uznać należy za "bezskuteczne" w rozumieniu przepisu art. 53 P.p.s.a. Tak więc zastosowanie ma sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa tj. [...] r. Termin ten upłynął z dniem 13 czerwca 2011 r., zatem skarga wniesiona do Sądu w dniu 21 lipca 2011 r. została złożona z uchybieniem terminu.
Nawet gdyby przyjąć, iż pismo Przewodniczącego Rady Miejskiej
stanowiło odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, to i tak skarga J.W. została złożona z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu wskazanego w art. 53 § 2 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a. należało orzec o odrzuceniu skargi