III SA/Wa 2812/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Zalewski, , po rozpoznaniu w dniu 16 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S.A. z siedzibą w W. na zmianę interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z dnia [...] maja 2012 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: - odrzucić skargę - UZASADNIENIE Wnioskiem z 5 grudnia 2008 r. S. S.A., dalej jako "Skarżąca", zwróciła się do Ministra Finansów o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, którą Minister Finansów wydał [...] lutego 2009 r., uznając stanowisko Skarżącej za prawidłowe. Minister Finansów [...] maja 2012 r. dokonał zmiany z urzędu ww. interpretacji indywidualnej, uznając stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe. Skarżąca pouczona została o przysługującym prawie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację, do usunięcia naruszenia prawa, w terminie 14 dni od dnia, w którym dowiedziała się (lub mogła się dowiedzieć) o jej wydaniu. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zmiany interpretacji wynika, że doręczono ją Skarżącej 4 czerwca 2012 r. W dniu 18 czerwca 2012 r. (data nadania) Skarżąca skierowała pod adresem organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, na które Minister Finansów nie udzielił odpowiedzi. Pismem z 14 sierpnia 2012 r. (nadanym w placówce pocztowej 21 sierpnia 2012 r.) Skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. zmianę interpretacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skargę należało odrzucić. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270; dalej P.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa (§ 3). W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania (§ 4). Stosownie do art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (§ 2). Zgodnie z poglądem prawnym zaprezentowanym w uchwale Siedmiu Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, przepis art. 53 § 2 P.p.s.a. wprowadza dwa terminy do wniesienia skargi. Pierwszy termin dotyczy sytuacji, gdy właściwy organ udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 30 dni i liczy się od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie) oraz drugi termin, który dotyczy sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie (termin ten wynosi 60 dni i liczy się od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa). Analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że po wniesieniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa rozpoczyna już bieg drugi z tych terminów, jeżeli jednak przed jego upływem organ doręczy odpowiedź na wezwanie, termin ten staje się bezprzedmiotowy, a rozpoczyna bieg termin trzydziestodniowy liczony od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwania. Jeżeli natomiast organ nie doręczy odpowiedzi na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wniesienia wezwania, to w tym terminie (60 dni od dnia wniesienia wezwania) powinna być wniesiona skarga. Skarżąca pismem z 18 czerwca 2012 r. wezwała Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa, które to wezwanie zostało doręczone do organu w dniu 20 czerwca 2012 r. W terminie sześćdziesięciu dni od daty doręczenia wezwania, Minister Finansów nie udzielił Skarżącej odpowiedzi na powyższe wezwanie. Zgodnie więc z art. 53 § 2 P.p.s.a. termin do wniesienia skargi upływał 20 sierpnia 2012 r. Natomiast Skarżąca wystąpiła ze skargą dopiero w dniu 21 sierpnia 2012 r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.