II SA/Ol 861/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Lipiński po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego postanawia 1/ przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące ustanowienie adwokata, 2/ oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów. UZASADNIENIE J.S. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego. W sprawie tej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z 27 października 2009r. sygn. akt II SA/Ol 861/09 oddalił skargę. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, zawartym w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych. Źródłem jego utrzymania jest renta inwalidzka, której wysokość po potrąceniu określił na 430,56 zł. W rubryce nr 11 formularza wniosku skarżący dodał, iż jest bezdomny, gdyż wyrzucono go z mieszkania. Ponadto z uzasadnienia zaskarżonej decyzji (karty nr 23-26 akt administracyjnych) wynika, że skarżący utrzymuje się z renty inwalidzkiej w wysokości 570,70 zł, pomniejszanej o zajęcie komornicze w kwocie 162,28 zł. Powyższe pozwala na przyjęcie, że dochód wykazany w rubryce nr 10 formularza wniosku stanowi dochód netto. Skarżący został eksmitowany z zajmowanego dotychczas mieszkania, jest osobą bezdomną i przebywa u rodziny lub znajomych. Prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą "[...]", która nie przynosi dochodu. W 2009r. dwukrotnie korzystał ze świadczeń z pomocy społecznej. W skardze (karty nr 3-4 akt sądowych) skarżący wyjaśnił, że pomoc finansowa, o której przyznanie ubiega się w niniejszej sprawie ma służyć m.in. ponownemu uruchomieniu działalności gospodarczej, która od dwóch lat jest zawieszona z powodu braku kapitału własnego. Do skargi skarżący załączył jednocześnie kserokopie dokumentów potwierdzających fakt zawieszenia działalności gospodarczej (karty nr 5-6 akt sądowych). Postanowieniem z dnia 13 listopada 2009r. sygn. akt II SA/Ol 861/09 Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące ustanowienie adwokata. Stwierdził, że w świetle art. 239 pkt 1 lit. a Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący zwolniony jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie z mocy ustawy, wobec czego w zakresie rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku pozostaje kwestia ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. W tej części uznał za uzasadnione ustanowienie dla skarżącego adwokata, gdyż wobec przedstawionej sytuacji materialnej wnioskodawca nie jest w stanie ponieść kosztów jego ustanowienia bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. W dniu 30 listopada 2009r. J.S. wniósł sprzeciw od postanowienia Referendarza sądowego. W jego treści zwrócił się o wskazanie adwokata w celu zaskarżenia wyroku z 27 października 2009r. oraz zwolnienie z jakichkolwiek kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Na podstawie art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., zwanej dalej: ustawą ppsa.) w razie skutecznego wniesienia sprzeciwu postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Ponieważ sprzeciw został wniesiony z zachowaniem ustawowego terminu, wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym podlega ponownemu rozpatrzeniu. Należy zwrócić jednak uwagę, że na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a ppsa. skarżący nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie z zakresu pomocy społecznej. Z tego względu, wobec wniesienia sprzeciwu należało orzec jak w pkt 2 postanowienia. W tej sytuacji ponownie pozostaje do rozstrzygnięcia jedynie kwestia ustanowienia adwokata. Zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadzie prawa pomocy. Wobec powyższego wniosek skarżącego winien zostać rozpatrzony w oparciu o kryterium wskazane w art. 246 § 1 pkt 2 ppsa., które statuuje, że przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika z oświadczeń skarżącego, zawartych na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie posiada on majątku, dzięki któremu mógłby pozyskać środki pieniężne na opłacenie kosztów ustanowienia adwokata w postępowaniu sądowym. Jedynym źródłem utrzymania wnioskodawcy jest renta inwalidzka w wysokości 430,56 zł, i nie jest to dochód wystarczający na pokrycie kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika. Przyjmując zatem wiarygodność oświadczeń skarżącego popartych powołanymi wyżej dokumentami z akt administracyjnych, wniosek o przyznanie prawa pomocy należało uwzględnić. Z tych też względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 260 ppsa., orzeczono jak w sentencji. Natomiast w zakresie wskazania adwokata ustanowionego z urzędu, o co zwraca się skarżący w sprzeciwie, Sąd dodatkowo wyjaśnia, że o tym, jaka konkretnie osoba będzie pełnomocnikiem nie decyduje Sąd, ale wyłącznie właściwa okręgowa rada adwokacka, która wyznacza adwokata w sprawie po otrzymaniu odpisu orzeczenia o przyznaniu prawa pomocy w tym zakresie. Sąd zaś przekazuje odpis tego postanowienia po jego uprawomocnieniu się.