Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II Ca 349/19

Sądy powszechne2020-12-03
Sygnatura
II Ca 349/19
Data orzeczenia
2020-12-03
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Dariusz Iskra (PRESIDING_JUDGE)Dorota Modrzewska-SmykMarta Postulska-Siwek

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt II Ca 349/19</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 3 grudnia 2020 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Lublinie w II Wydziale Cywilnym Odwoławczym w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący Sędzia Sądu Okręgowego Dariusz Iskra (sprawozdawca)</p> <p>Sędziowie: Sędzia Sądu Okręgowego Marta Postulska-Siwek</p> <p>Sędzia Sądu Okręgowego Dorota Modrzewska-Smyk</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2020 roku w Lublinie na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa Gminy <span class="anon-block">L.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">T. Z.</span> </p> <p>o nakazanie usunięcia rzeczy z nieruchomości oraz o wydanie nieruchomości</p> <p>na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Rejonowego <span class="anon-block">L.</span> z dnia 19 listopada 2018 roku, w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <strong> <!-- -->I.</strong> uchyla zaskarżony wyrok:</p> <p> <strong> <!-- -->1)</strong> w punkcie I w części nakazującej <span class="anon-block">T. Z.</span> usunięcie rzeczy i osób z opisanej w tym punkcie nieruchomości,</p> <p> <strong> <!-- -->2</strong>) w punkcie II w całości</p> <p>i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu <span class="anon-block">L.</span> do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach instancji odwoławczej;</p> <p> <strong> <!-- -->II.</strong> oddala apelację w pozostałej części.</p> <p>Sygn. akt II Ca 349/19</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->rozstrzygnięcia zawartego w punkcie I </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->wyroku Sądu Okręgowego w Lublinie </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 3 grudnia 2020 roku</strong> </p> <p>W pozwie z dnia 6 września 2018 roku, wniesionym w tym samym dniu do Sądu Rejonowego <span class="anon-block">L.</span>, powód – Gmina <span class="anon-block">L.</span>, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł między innymi o:</p> <p>1) nakazanie pozwanemu – <span class="anon-block">T. Z.</span> usunięcie rzeczy i osób pozwanego prawa reprezentujących z części nieruchomości, dla której prowadzona jest <span class="anon-block">księga wieczysta (...)</span>, stanowiącej część działki oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez Prezydenta Miasta <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">numerem ewidencyjnym (...)</span> (obręb <span class="anon-block">(...)</span>, arkusz mapy <span class="anon-block">(...)</span>), położonej w <span class="anon-block">L.</span> przy <span class="anon-block">Al. (...)</span>, o powierzchni 139,34 m<sup> <!-- -->( 2)</sup>, o kształcie prostokąta, oznaczonego w załączniku graficznym do <span class="anon-block">umowy dzierżawy (...)</span> kolorem jasnoszarym, o powierzchni 139,34 m<sup> <!-- -->( 2)</sup>, którego północna granica pokrywa się z północną granicą <span class="anon-block">działki numer (...)</span>, wschodnia granica pokrywa się ze wschodnią granicą <span class="anon-block">działki numer (...)</span>, a południową i zachodnią granicę wyznacza ogrodzenie, oraz protokolarne wydanie jej powodowi,</p> <p>2) zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu według norm przepisanych (k. 3-4v).</p> <p>W uzasadnieniu wyroku powód wskazał między innymi, że w dniu 20 lutego 2015 roku zawarł <span class="anon-block">umowę dzierżawy numer (...)</span> części nieruchomości stanowiącej własność powoda, położonej w <span class="anon-block">L.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, o powierzchni 139,34 m<sup> <!-- -->2</sup>, oznaczonej kolorem szarym, w załączniku graficznym do umowy dzierżawy, z przeznaczeniem na miejsce parkingowe. Nieruchomość stanowi część <span class="anon-block">działki numer (...)</span>, dla której Sąd Rejonowy <span class="anon-block">L.</span> prowadzi <span class="anon-block">księgę wieczystą numer (...)</span>. Umowa została zawarta na czas oznaczony od dnia 1 marca 2015 roku do dnia 28 lutego 2018 roku, a w dniu 24 lutego 2015 roku przedmiot umowy został wydany pozwanemu protokołem zdawczo-odbiorczym.</p> <p>Powód wskazał, że w dniu 6 listopada 2015 roku wezwał pozwanego do uregulowania zaległości czynszowych, wyznaczając mu dodatkowy trzymiesięczny termin do ich uregulowania. Pozwany otrzymał pismo w dniu 12 listopada 2015 roku.</p> <p>Powód wskazał, że umowa dzierżawy została rozwiązana przez powoda z dniem 12 lutego 2016 roku i z upływem tego dnia pozwany korzystał z przedmiotowej nieruchomości bezumownie.</p> <p>Powód wskazał, że zgodnie z § 7 ust. 2 umowy dzierżawy, pozwany powinien doprowadzić wydzierżawiany grunt do stanu pierwotnego i przekazać do wydzierżawiającemu protokołem zdawczo-odbiorczym. Pomimo wezwań, pozwany nie wydał przedmiotu umowy i zajmuje go bezumownie.</p> <p>Powód przytoczył treść przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 k.c.</a> i wskazał, że skoro pozwanemu nie przysługują skuteczne względem właściciela prawa do władania rzeczą objętą żądaniem pozwu, pozwany jest zobowiązany do wydania.</p> <p>*</p> <p>W odpowiedzi na pozew <span class="anon-block">T. Z.</span> wniósł o oddalenie powództwa i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów procesu według norm przepisanych (k. 36-37).</p> <p>*</p> <p>Wyrokiem z dnia 19 listopada 2018 roku Sąd Rejonowy <span class="anon-block">L.</span>:</p> <p>I. nakazał <span class="anon-block">T. Z.</span> usunięcie rzeczy i osób pozwanego prawa reprezentujących i wydanie Gminie <span class="anon-block">L.</span> nieruchomości gruntowej – części <span class="anon-block">działki ewidencyjnej numer (...)</span>, dla której prowadzona jest <span class="anon-block">księga wieczysta (...)</span>, oznaczonej w załączniku graficznym do <span class="anon-block">umowy dzierżawy (...)</span> kolorem jasnoszarym, o powierzchni 139,34 m<sup> <!-- -->2</sup>, którego północna granica pokrywa się z północną granicą <span class="anon-block">działki numer (...)</span>, wschodnia granica pokrywa się ze wschodnią granicą <span class="anon-block">działki numer (...)</span>, a południową i zachodnią granicę wyznacza ogrodzenie;</p> <p>II. zasądził od <span class="anon-block">T. Z.</span> na rzecz Gminy <span class="anon-block">L.</span> kwotę 330 zł tytułem zwrotu kosztów procesu (k. 50).</p> <p>*</p> <p>Od wyroku z dnia 19 listopada 2018 roku apelację wniósł <span class="anon-block">T. Z.</span>, zaskarżając wyrok w całości.</p> <p>Pozwany zarzucił:</p> <p>„1. Naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy:</p> <p>1) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 192;art. 192 pkt. 1)">art. 192 pkt. 1 kpc</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 199;art. 199 § 1;art. 199 § 1 pkt. 2)">art. 199 § 1 pkt 2 kpc</a> przez zaniechanie odrzucenia pozwu, mimo że pomiędzy stronami wszczęte było już wcześniej postępowanie w oparciu o ten sam stan faktyczny i prawny w tym samym Sądzie Rejonowym <span class="anon-block">L.</span> pod sygnaturą akt <span class="anon-block">(...)</span>, co w konsekwencji prowadzi do nieważności postępowania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 379;art. 379 pkt. 3)">art. 379 pkt. 3 kpc</a>.</p> <p>2) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 195;art. 195 § 1;art. 195 § 2)">art. 195 § 1 i § 2 kpc</a> przez wszczęcie rozprawy bez prawidłowej reprezentacji po stronie pozwanych, podczas gdy powinna być wezwana <span class="anon-block"> Agencja (...)</span>, która jest właścicielem nośnika reklam stojącego na działce Gminy <span class="anon-block">L.</span>.</p> <p>3) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 177;art. 177 § 1;art. 177 § 1 pkt. 1)">art. 177 § 1 pkt. 1 kpc</a> przez niezawieszenie postępowania z urzędu, pomimo że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku sprawy wcześniejszej o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, którego przedmiot stanowi element podstawy faktycznej rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.</p> <p>4) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 194)">art. 194 kpc</a> poprzez brak wezwania do udziału w sprawie w charakterze pozwanego <span class="anon-block"> Agencji (...)</span>, która jest właścicielem nośnika reklam stojącego na <span class="anon-block">działce gminnej nr (...)</span>.</p> <p>5) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 231)">art. 231 kpc</a> przez błędne uznanie, że na podstawie twierdzeń powoda i rzeczywistego stanu nieruchomości nr <span class="anon-block">(...)</span> można stwierdzić, że powodowa Gmina <span class="anon-block">L.</span> nie może w żaden sposób korzystać ze swojej własności.</p> <p>6) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 kpc</a> przez błędne przyjęcie, że powód udowodnił okoliczności, z których wynika, że Gmina nie może korzystać z całej nieruchomości nr <span class="anon-block">(...)</span> o powierzchni 140 m2 z powodów leżących po (…) stronie (pozwanego – SO), podczas gdy na nieruchomości od wielu lat znajduje się stopa nośnika reklam należąca do <span class="anon-block"> Agencji (...)</span> (a nie do (…) (pozwanego - SO) o powierzchni ok. 6 m2 usytuowana w północno-zachodnim narożniku działki.</p> <p>7) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a> poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i uznanie, że okoliczności niniejszej sprawy można wprost porównać do sytuacji zwrotu lokalu mieszkalnego, gdzie nie dochodzi do zwrotu lokalu przy braku powiadomienia o wyprowadzeniu się byłego najemcy, podczas gdy w tej sprawie przedmiotem jest nieruchomość gruntowa niezabudowana i nie zagospodarowana oraz ze swobodnym dojściem i dojazdem.</p> <p>8) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328 § 2 kpc</a> polegające na niewskazaniu w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku podstawy prawnej, na której sąd nakazał (…) (pozwanemu – SO) usunięcie cudzych rzeczy z działki Gminy <span class="anon-block">L.</span>, oraz nie wskazał dowodów na to, że powodowa Gmina <span class="anon-block">L.</span> ze swojej nieruchomości korzystać nie może, podczas gdy przy takim samym stanie faktycznym na gruncie tj. z ogrodzeniem i stojącym na działce nośnikiem reklam <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, w roku 2012 gmina wydzierżawiła na 3 lata przedmiotową nieruchomość <span class="anon-block">A. K.</span>, właścicielowi sąsiedniej <span class="anon-block">działki nr (...)</span>, a następnie w roku 2015, przy niezmienionym stanie działki, wydzierżawiła działkę (…) (pozwanemu – SO) na następne 3 lata. Sąd nie wskazał na zmienione okoliczności zewnętrzne powstałe z (…) winy (pozwanego – SO), które zdaniem sądu powodują brak możliwości dysponowania nieruchomością przez Gminę <span class="anon-block">L.</span> w taki sposób jak czyniła to wcześniej.</p> <p>2. Naruszenie przepisów prawa materialnego:</p> <p>1) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 kc</a> przez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na jego pominięciu w ustalonym stanie faktycznym polegającym na drastycznie rażącym zaniechaniu działania przez organy Gminy <span class="anon-block">L.</span>, zgodnie z interesem gminy i obywatela, w stosunku do właściwego w sprawie podmiotu tj. <span class="anon-block"> Agencji (...)</span>, przez niczym nie uzasadniony długi czas i jednocześnie, po długotrwałej bezczynności organu, obciążanie odpowiedzialnością za zaniedbania urzędnicze osobę trzecią, i nie uznanie przez sąd, że takie postępowanie przez organ administracji publicznej stanowi czynienie ze swego prawa użytku, który jest sprzeczny ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem tego prawa, a przez to nie powinno być uważane za wykonywanie prawa oraz nie powinno korzystać z ochrony.</p> <p>2) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 65;art. 65 § 1;art. 65 § 2)">art. 65 § 1 i § 2 kc</a> przez jego nie zastosowanie przy ocenie oświadczenia woli złożonego przez (…) (pozwanego – SO) przed urzędnikiem organu gminy w dniu 10 marca 2016 r. o wydaniu nieruchomości oraz przez przyjęcie zbyt dosłownie brzmienia umowy zawartej przez (…) (pozwanego – SO) z Gminą <span class="anon-block">L.</span> w dniu 20 lutego 2015 r., a zwłaszcza § 7 tej umowy, który w interpretacji sądu był najważniejszym elementem dla uznania, że do wydania nieruchomości nie doszło.</p> <p>3) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 348)">art. 348 kc</a> przez jego błędną interpretację polegającą na zbyt daleko idącym wiązaniu pojęcia wydania nieruchomości gruntowej niezabudowanej z czynnością czysto techniczną jaką jest spisanie protokołu zdawczo-odbiorczego, i uzależnianie ważności umowy cywilno-prawnej od wykonania protokołu zdawczo-odbiorczego na piśmie w formie papierowej, podczas gdy do władania nieruchomością konieczny i wystarczający jest tytuł prawny”.</p> <p>Pozwany wniósł o:</p> <p>„1. Uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i zniesienie postępowania przed sądem I instancji z powodu nieważności postępowania, ewentualnie</p> <p>2. uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i odrzucenie pozwu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 199;art. 199 § 1;art. 199 § 1 pkt. 2)">art. 199 § 1 pkt 2 kpc</a>, ewentualnie</p> <p>3. uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 355;art. 355 § 1)">art. 355 § 1 kpc</a> z powodu bezprzedmiotowości wyroku Sądu Rejonowego z dnia 19 listopada 2018 r., ponieważ w dniu 21 listopada 2018 r. <span class="anon-block"> Agencja (...)</span>, właściciel spornej stopy pod nośnik reklam, z własnej inicjatywy i bez działań z mojej strony, przestawił konstrukcję nośnika reklam poza teren <span class="anon-block">działki gminnej nr (...)</span>. - zdjęcie w załączeniu.</p> <p>4. zasądzenie od Gminy <span class="anon-block">L.</span> na rzecz pozwanego kosztów sądowych za obie instancje”1 (k. 58-60)</p> <p>÷</p> <p>W odpowiedzi na apelację Gmina <span class="anon-block">L.</span>, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła o oddalenie apelacji w całości i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów procesu według norm przepisanych (k. 79-81)</p> <p>*</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja pozwanego jest częściowo zasadna, jednak nie z przyczyn podniesionych w jej treści jako zarzuty apelacyjne.</p> <p>Na wstępie należy wskazać, że do rozpoznania apelacji miały zastosowanie przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">Kodeksu postępowania cywilnego</a> w brzmieniu sprzed wejścia w życie ustawy z dnia 4 lipca 2019 roku o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r. poz. 1469).</p> <p>Przepis art. 9 ust. 4 ustawy z dnia 4 lipca 2019 roku stanowi, że do rozpoznania środków odwoławczych wniesionych i nierozpoznanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym.</p> <p>÷</p> <p>Zaskarżony wyrok podlega uchyleniu w punkcie I w części nakazującej <span class="anon-block">T. Z.</span> usunięcie rzeczy i osób z opisanej w tym punkcie nieruchomości, ponieważ w omawianym zakresie Sąd Rejonowy nie rozpoznał istoty sprawy.</p> <p>Nierozpoznanie istoty sprawy było konsekwencją niedokładnie określonego żądania pozwu rozstrzygniętego w powyższy sposób przez Sąd pierwszej instancji.</p> <p>Z treści pozwu jednoznacznie wynika, że powód wystąpił z dwoma żądaniami:</p> <p>1) z żądaniem nakazania pozwanemu „usunięcia rzeczy i osób pozwanego prawa reprezentujących” z części nieruchomości, dla której prowadzona jest <span class="anon-block">księga wieczysta (...)</span>, stanowiącej część działki oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków prowadzonej przez Prezydenta Miasta <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">numerem ewidencyjnym (...)</span> (obręb <span class="anon-block">(...)</span>, arkusz mapy <span class="anon-block">(...)</span>), położonej w <span class="anon-block">L.</span> przy <span class="anon-block">Al. (...)</span>, o powierzchni 139,34 m<sup> <!-- -->( 2)</sup>, o kształcie prostokąta, oznaczonego w załączniku graficznym do <span class="anon-block">umowy dzierżawy (...)</span> kolorem jasnoszarym, o powierzchni 139,34 m<sup> <!-- -->( 2)</sup>, którego północna granica pokrywa się z północną granicą <span class="anon-block">działki numer (...)</span>, wschodnia granica pokrywa się ze wschodnią granicą <span class="anon-block">działki numer (...)</span>, a południową i zachodnią granicę wyznacza ogrodzenie,</p> <p>II. z żądaniem wydania opisanej wyżej części nieruchomości, ze wskazaniem, że wydanie to ma nastąpić protokolarnie.</p> <p>Z treści uzasadnienia pozwu wynika, że podstawą faktyczną obu żądań jest umowa dzierżawy z dnia 20 lutego 2015 roku, a ściślej rozwiązanie tej umowy za wypowiedzeniem z dniem 12 lutego 2016 roku i wynikające z tego faktu obowiązki:</p> <p>1) wydania przedmiotu dzierżawy,</p> <p>2) doprowadzenia przedmiotu dzierżawy do takiego stanu, w jakim powinien się znajdować stosownie do przepisów o wykonywaniu dzierżawy.</p> <p>Z faktu zakończenia umowy dzierżawy mogą wynikać dla wydzierżawiającego różnego rodzaju roszczenia, z których dwa najistotniejsze, to roszczenie o wydanie przedmiotu dzierżawy oraz roszczenie o przywrócenie przedmiotu dzierżawy do stanu zgodnego z umową.</p> <p>Oba wskazane wyżej roszczenia mają odrębny charakter.</p> <p>W wypadku, w którym wydzierżawiający jest właścicielem rzeczy, która była przedmiotem dzierżawy, może dojść do zbiegu roszczeń wynikających z zakończenia umowy dzierżawy oraz roszczeń związanych z ochroną prawa własności. Roszczenie o wydanie dzierżawionej rzeczy może wynikać z umowy dzierżawy, jeżeli umowa przewiduje wprost obowiązek wydania rzeczy po zakończeniu dzierżawy, lub z przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 705)">art. 705 k.c.</a>, jeżeli taki obowiązek nie został przewidziany w umowie, jak również może wynikać z przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 k.c.</a>, przewidującego przysługujące właścicielowi rzeczy roszczenie o wydanie tej rzeczy przez osobę, która nią włada.</p> <p>Z kolei roszczenie o przywrócenie przedmiotu dzierżawy do właściwego stanu może wynikać z umowy dzierżawy lub z przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 705)">art. 705 k.c.</a>, jak również może wynikać z przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 222;art. 222 § 2)">art. 222 § 2 k.p.c.</a>, przewidującego roszczenie o przywrócenie stanu zgodnego z prawem przeciwko osobie, która narusza własność w inny sposób aniżeli przez pozbawienie właściciela faktycznego władztwa nad rzeczą.</p> <p>W każdym ze wskazanych wyżej wypadków roszczenie o wydanie rzeczy, która była przedmiotem dzierżawy, jest roszczeniem odrębnym od roszczenia o przywrócenie przedmiotu dzierżawy do właściwego stanu. W żądaniu wydania przedmiotu dzierżawy nie mieści się żądanie przywrócenia przedmiotu dzierżawy do właściwego stanu.</p> <p>Jeżeli roszczenia tego rodzaju dochodzone są przed sądem, żądanie pozwu musi być określone dokładnie.</p> <p>Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 187;art. 187 § 1;art. 187 § 1 pkt. 1;art. 187 § 1 pkt. 2)">art. 187 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c.</a>, w brzmieniu mającym zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, pozew powinien czynić zadość warunkom pisma procesowego, a nadto zawierać:</p> <p>- dokładnie określone żądanie, a w sprawach o prawa majątkowe także oznaczenie wartości przedmiotu sporu, chyba że przedmiotem sprawy jest oznaczona kwota pieniężna,</p> <p>- przytoczenie okoliczności faktycznych uzasadniających żądanie, a w miarę potrzeby uzasadniających również właściwość sądu.</p> <p>W rozpoznawanej sprawie z treści pozwu nie wynika o usunięcie jakich rzeczy i osób przez pozwanego z nieruchomości wskazanej w pozwie wnosi powód. Nie zostało to również wskazane w toku dalszego postępowania.</p> <p>Powyższy brak nie był przedmiotem czynności sądowych Przewodniczącego w trybie określonym przez przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 130)">art. 130 k.p.c.</a> Do braków podlegających usunięciu w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 130;art. 130 § 1)">art. 130 § 1 k.p.c.</a> zaliczyć należy w szczególności braki związane z niedokładnym określeniem pozwu.</p> <p>Sąd Rejonowy również nie wzywał powoda do uzupełnienia powyższego braku.</p> <p>Wydanie przez Sąd Rejonowy wyroku uwzględniającego powództwo w omawianej części rodzi wątpliwości co do tego, jakie „rzeczy i osoby” ma usunąć pozwany z nieruchomości wskazanej w treści wyroku. W chwili orzekania przez Sąd pierwszej instancji na nieruchomości objętej żądaniem wydania znajdował baner reklamowy z betonową podstawą, do usunięcia którego (przesunięcia na własną nieruchomość) pozwany zobowiązał się już przy zawarciu umowy dzierżawy (k. 19).</p> <p>Treść pism procesowych powoda oraz stanowisko zajęte na rozprawie przed Sądem pierwszej instancji nie pozwala przy tym na uznanie, że żądaniem nakazania usunięcia „rzeczy i osób” objęty był jedynie baner reklamowy. Powstaje chociażby pytanie, czy żądanie nakazania „usunięcia”, określone lakonicznie w pozwie, miałyby odnosić się również do ogrodzenia z siatki, czy też elementów żwirowego utwardzenia gruntu, widocznych na zdjęciach nieruchomości z września 2017 roku, wykonanych dla potrzeb opisu ulic, znajdujących się na stronie maps.google.<span class="anon-block">pl. (...)</span> to widoczne jest nadal na fotografii dołączonej przez pozwanego do apelacji.</p> <p>W tym miejscu nie chodzi bynajmniej o określenie, z jakimi roszczeniami nakazania „usunięcia rzeczy i osób” powód mógłby skutecznie wystąpić, ale o to, z jakimi roszczeniami rzeczywiście występuje. Dopiero dokładne określenie przez powoda żądania w omawianym zakresie pozwoli na ocenę zasadności tego żądania.</p> <p>Na okoliczność, że żądanie nakazania pozwanemu „usunięcia rzeczy i osób pozwanego prawa reprezentujących” nie jest tylko nic nie znaczącym sfomułowaniem mającym stanowić „opis” nieruchomości, która jest przedmiotem żądania wydania, wskazuje sam powód w odpowiedzi na apelację, wskazując, że „zewnętrzne przejawy zachowania pozwanego po wydaniu wyroku Sądu I instancji można intepretować jako wykonywanie tegoż wyroku – wszak to najwyraźniej pozwany spowodował przesunięcie konstrukcji reklamowej przez <span class="anon-block"> Agencję (...)</span>” (k. 81).</p> <p>Brak dokładnie określonego żądania, który przełożył się na treść wydanego przez Sąd pierwszej instancji wyroku, nie pozwala na określenie obowiązków pozwanego w zakresie usunięcia „rzeczy i osób”.</p> <p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 4)">art. 386 § 4 k.p.c.</a> stanowi, że poza wypadkami określonymi w § 2 i 3 sąd drugiej instancji może uchylić zaskarżony wyrok i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania tylko w razie nierozpoznania przez sąd pierwszej instancji istoty sprawy albo gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości.</p> <p>W razie nierozpoznania istoty sprawy przez sąd pierwszej instancji, sąd drugiej instancji może sam rozpoznać tę istotę i nie ma obowiązku uchylania zaskarżonego wyroku. Uchylenie zaskarżonego wyroku powinno jednak nastąpić wszędzie tam, gdzie na rozpoznanie istoty sprawy przez sąd odwoławczy prowadziłoby do faktycznego merytorycznego rozpoznania sprawy tylko w jednej instancji, a więc tym samym do faktycznego pozbawienia stron jednej instancji merytorycznej. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w przypadku nierozpoznania istoty sprawy z powodu niedokładnie określonego żądania. Możliwe jest podjęcie w drugiej instancji czynności sądowych zmierzających do uzupełnienia przez powoda braków w tym zakresie, jednak określenie żądania dopiero przed sądem odwoławczym prowadziłoby do sytuacji, w której dopiero w postępowaniu przed tym sądem doszłoby do rozpoznania żądania po raz pierwszy.</p> <p>÷</p> <p>Mając na uwadze powyższe rozważania, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 4)">art. 386 § 4 k.p.c.</a> Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok:</p> <p> <strong> <!-- -->1)</strong> w punkcie I w części nakazującej <span class="anon-block">T. Z.</span> usunięcie rzeczy i osób z opisanej w tym punkcie nieruchomości,</p> <p> <strong> <!-- -->2</strong>) w punkcie II w całości</p> <p>i przekazał sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu<span class="anon-block">L.</span> do ponownego rozpoznania, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach instancji odwoławczej.</p> <p>Sąd Okręgowy uchylił zaskarżony wyrok w punkcie II, a mianowicie w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach procesu za pierwszą instancję, ponieważ częściowe uchylenie tego wyroku w punkcie I oznacza, że wyrok Sądu pierwszej instancji nie kończy w całości sprawy w pierwszej instancji. Do czasu rozstrzygnięcia (merytorycznego lub formalnego) żądania, w zakresie którego sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania, nie może zapaść rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów procesu.</p> <p>Podstawą częściowego uchylenia zaskarżonego wyroku nie były natomiast zarzuty podniesione w apelacji, w szczególności zarzuty przytoczone w punktach 1-4 części wstępnej apelacji.</p> <p>Oczywiście bezzasadny jest zarzut naruszenia przez Sąd Rejonowy przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 192;art. 192 pkt. 1)">art. 192 pkt 1 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 199;art. 199 § 1;art. 199 § 1 pkt. 2)">art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.</a> Przedmiotem procesu w sprawie<span class="anon-block">(...)</span> jest żądanie Gminy <span class="anon-block">L.</span> zapłaty przez <span class="anon-block">T. Z.</span> wynagrodzenia za korzystanie przez niego z części nieruchomości oznaczonej jako <span class="anon-block">działka numer (...)</span> po wypowiedzeniu umowy dzierżawy. Całkowicie różne są zatem żądania w sprawach <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>Odmienne są również podstawy faktyczne żądań w obu sprawach, chociaż część okoliczności wchodzących w zakres tych podstaw jest podobna.</p> <p>Nie zachodziła zatem tożsamość roszczeń w obu wskazanych wyżej sprawach.</p> <p>Oczywiście bezzasadny jest zarzut naruszenia przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 177;art. 177 § 1;art. 177 § 1 pkt. 1)">art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c.</a> Pewien wpływ na rozstrzygnięcie sprawy<span class="anon-block">(...)</span> mogłoby mieć prawomocne rozstrzygnięcie w sprawie <span class="anon-block">(...)</span>, nie zaś odwrotnie. Wpływ taki, i to przy przyjęciu dodatkowych założeń, których szczegółowe omawianie jest w tym miejscu zbędne, nie byłby przy tym zależnością, o jakiej mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 177;art. 177 § 1;art. 177 § 1 pkt. 1)">art. 177 § 1 pkt 1 k.p.c.</a>, lecz miałby wyłącznie znaczenie dowodowe. Do istoty sporu w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> należy bowiem okoliczność, czy pozwany władał nieruchomością bez tytułu prawnego przez okres objęty żądaniem wynagrodzenia, natomiast do istoty sporu w sprawie <span class="anon-block">(...)</span> należy okoliczność, czy nieruchomością tą pozwany włada w chwili orzekania przez sąd o żądaniu jej wydania.</p> <p>Oczywiście bezzasadny jest zarzut naruszenia przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 195)">art. 195 k.p.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 194)">art. 194 k.p.c.</a> W rozpoznawanej sprawie nie zachodziło współuczestnictwo konieczne jakichkolwiek podmiotów po stronie pozwanej.</p> <p>Zastosowanie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 194;art. 194 § 1)">art. 194 § 1 k.p.c.</a> jest możliwe wyłącznie na wniosek stron, zaś zastosowanie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 194;art. 194 § 3)">art. 194 § 3 k.p.c.</a> jest możliwe wyłącznie na wniosek powoda.</p> <p>W rozpoznawanej sprawie żadna ze stron nie składała wniosków procesowych, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 194;art. 194 § 1;art. 194 § 3)">art. 194 § 1 i 3 k.p.c.</a> </p> <p>÷</p> <p>Przed przystąpieniem do ponownego rozpoznania sprawy w zakresie, w jakim została przekazana Sądowi pierwszej instancji, należy wezwać pełnomocnika powoda do uzupełnienia w wyznaczonym terminie braku formalnego pozwu przez dokładne określenie pierwszego z żądań pozwu, to jest wskazanie, jakie „rzeczy i osoby” pozwany ma usunąć z nieruchomości wskazanej w treści żądania, a ponadto do oznaczenia wartości przedmiotu sporu w zakresie tego żądania.</p> <p>Wezwanie powinno nastąpić pod rygorem zawieszenia postępowania w omawianym zakresie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 177;art. 177 § 1;art. 177 § 1 pkt. 6)">art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c.</a>).</p> <p>W razie uzupełnienia braków formalnych żądania Sąd Rejonowy rozstrzygnie to żądanie po ustaleniu faktów istotnych z punktu widzenia podstawy faktycznej omawianego żądania.</p> <p>*</p> <p>W pozostałej części apelacja pozwanego jest bezzasadna i podlega oddaleniu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> </p> <p>W zakresie rozstrzygnięcia zawartego w punkcie II wyroku Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">L.</span> z dnia 3 grudnia 2020 roku uzasadnienie może być sporządzone wyłącznie na wniosek stron.</p> <p>W tym miejscu należy jedynie wskazać, że prawidłowe są ustalenia Sądu pierwszej instancji co do tego, że po ustaniu umowy dzierżawy pozwany nie wydał Gminie <span class="anon-block">L.</span> tej części nieruchomości oznaczonej jako <span class="anon-block">działka numer (...)</span>, która była przedmiotem umowy dzierżawy. Do wydania tej nieruchomości nie doszło również po wydaniu wyroku przez Sąd pierwszej instancji.</p> <p>*</p> <p>Sąd Okręgowy nie orzekał o kosztach postępowania odwoławczego, ponieważ częściowe uchylenie wyroku Sądu pierwszej instancji i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania oznacza, że wyrok Sądu Okręgowego nie jest orzeczeniem kończącym sprawę w instancji, w znaczeniu określonym przez przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1;art. 108 § 1 zd. 1)">art. 108 § 1 zd. 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391;art. 391 § 1;art. 391 § 1 zd. 1)">art. 391 § 1 zd. 1 k.p.c.</a> </p> <p>W związku z powyższym na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 2)">art. 108 § 2 k.p.c.</a> Sąd Okręgowy pozostawił Sądowi Rejonowemu rozstrzygnięcie o całości kosztów instancji odwoławczej.</p> <p>*</p> <p>Z tych wszystkich względów i na podstawie powołanych wyżej przepisów Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji wyroku.</p> <p>Marta Postulska-Siwek Dariusz Iskra Dorota Modrzewska-Smyk </p> <p>1 Przytoczono dosłowne brzmienie zarzutów i wniosków apelacyjnych, z zachowaniem zastosowanej pisowni i interpunkcji, a ściślej – z brakami w tym zakresie.</p> </div>