I GSK 982/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz po rozpoznaniu w dniu 14 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku W .w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej W. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 grudnia 2020 r., sygn. akt V SA/Wa 1101/20 w sprawie ze skargi W. w W. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty niewykorzystanych środków dotacji podlegających zwrotowi do budżetu państwa, po wznowieniu postępowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 1 grudnia 2020 r., sygn. akt V SA/Wa 1101/20, oddalił skargę W. w W. na decyzję Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty niewykorzystanych środków dotacji podlegających zwrotowi do budżetu państwa, po wznowieniu postępowania. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżąca zawarła między innymi wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325; dalej: p.p.s.a.). Zdaniem skarżącej, przedmiotowy wniosek znajduje uzasadnienie w aktualnej sytuacji, w której znajduje się strona. Wykonanie decyzji skutkować będzie dla wnioskodawcy utratą płynności finansowej i powstaniem znacznej szkody majątkowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z wniesieniem skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania decyzji (uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, ONSA WSA 2007, nr 4, poz. 77). Zgodnie z treścią powołanego przepisu sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 art. 61 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z tej regulacji prawnej wynika, że warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jego wykonania. Sąd orzeka w kwestii wstrzymania wykonania decyzji na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla skarżącego niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skoro sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku w ten sposób, aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony, bądź wyłącznie wymienienie ustawowych przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Ogólnikowe i gołosłowne uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego pozytywną ocenę. Argumenty na poparcie zawartego w skardze kasacyjnej wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprowadzają się jedynie do ogólnych sformułowań oraz przytoczenia ustawowych warunków, których spełnienie jest konieczne do zastosowania ochrony tymczasowej. Twierdzenia wnioskodawcy są gołosłowne, lakoniczne i nie zostały uprawdopodobnione jakimikolwiek okolicznościami faktycznymi lub dowodami (pomimo zawarcia w treści wniosku sformułowania, iż: "Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji są poparte dokumentami źródłowymi dotyczącymi sytuacji finansowej i majątkowej Uczelni."). Skarżąca podała jedynie, że wykonanie zaskarżonych decyzji skutkować będzie pozbawieniem jej płynności finansowej i powstaniem znacznej szkody majątkowej. Tego typu argumenty nie wykazują spełnienia przez wnioskodawcę przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślić należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pociąga za sobą dolegliwość finansową, rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia, co jednak nie oznacza, iż zawsze w takiej sytuacji należy zastosować wyjątkowe rozwiązanie prawne, jakim jest wstrzymanie wykonania decyzji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, ogólnikowe uzasadnienie wniosku przez skarżącego nie pozwoliło na zastosowanie w sprawie ochrony tymczasowej. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.