Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I SA/Łd 779/07

Sądy administracyjne2007-09-13
Sygnatura
I SA/Łd 779/07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia
2007-09-13
Rodzaj
Postanowienie WSA w Łodzi

Sędziowie

Ewa Cisowska-Sakrajda

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Ewa Cisowska - Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 13 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym za bezpodstawne p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. nakazać wypłatę z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżącemu B. A. kwoty 100,00 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi zaksięgowanego w dniu 10 lipca 2007r. pod pozycją 1157. UZASADNIENIE B. A. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] uchylające postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z dnia [...], nr [...] uznające zgłoszone w postępowaniu egzekucyjnym zarzuty za bezpodstawne i umarzające postępowanie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 28 czerwca 2007r. wezwano skarżącego B. A. do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł (sto) oraz podpisania skargi ewentualnie nadesłania podpisanego egzemplarza skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to doręczono w dniu 4 lipca 2007r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru). W dniu 6 lipca 2007r. skarżący uiścił wpis sądowy, podpisaną skargę zaś złożył w urzędzie pocztowym w dniu 12 lipca 2007. (dowód: data stempla na kopercie). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym; pismo zaś, stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 powołanej ustawy, powinno zawierać podpis strony. Stosownie zaś do przepisu art. 230 § 1 i § 2 ppsa, od skargi pobiera się wpis. W analizowanej sprawie bezsporne jest, iż skarżący B. A., pomimo doręczenia mu w dniu 4 lipca 2007r. zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I, wzywającego do usunięcia braków skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] poprzez uiszczenie wpisu w kwocie 100 zł (sto) oraz podpisania tej skargi ewentualnie nadesłanie podpisanego jej egzemplarza i pouczenia o konieczności ich usunięcia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, podpisaną skargę złożył w dniu 12 lipca 2007r., tj. po upływie wskazanego terminu. Wpis z kolei uiścił w dniu 6 lipca 2007r., tj. we wskazanym przez Sąd terminie. Z tego względu złożona skarga zawiera wadę formalną uniemożliwiającą nadanie jej dalszego biegu. Nie usunięcie w zakreślonym terminie braku formalnego (podpisania skargi), skutkuje odrzuceniem skargi. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi przez sąd jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. Problematykę uiszczonego przez skarżącego B.A. wpisu sądowego reguluje przepis art. 232 § 1 pkt 1 lit.a ppsa. Stosownie do treści tegoż przepisu Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeśli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi – organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom. Wprawdzie skarżący uiścił wpis sądowy od skargi w terminie, niemniej jednak nie podpisał skargi w terminie, co z kolei stanowiło podstawę odrzucenia skargi. Z tego względu należało wypłacić uiszczony wpis sądowy w całości. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w pkt 1 postanowienia, na mocy art. art. 232 § 1 pkt 1 lit.a powołanej ustawy zaś orzeczono jak w pkt 2 postanowienia.