II GSK 1256/15

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Rysz Sędzia NSA Joanna Zabłocka Sędzia del. WSA Bartłomiej Adamczak (spr.) Protokolant Marcin Chojnacki po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2016 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Ż. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 29 stycznia 2015 r. sygn. akt II SA/Go 899/14 w sprawie ze skargi Ż. R. na pismo Zarządu Województwa L. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Ż. R. na rzecz Zarządu Województwa L. 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2015 r. (sygn. akt II SA/Go 899/14) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę Ż. R. na pismo Zarządu Województwa L. z dnia [...] maja 2012 r. (nr [...]) w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków z budżetu Unii Europejskiej. Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy. W dniu [...] października 2011 r. do Zarządu Województwa L. - jako Instytucji Zarządzającej w ramach środka 4.1. Rozwój obszarów zależnych od rybactwa w ramach osi priorytetowej 4 – Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa zawartej w Programie Operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" – wpłynął, złożony za pośrednictwem [...], wniosek Ż. R., prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą [...], o dofinansowanie projektu pod nazwą: "[...]". Wskazany we wniosku projekt dotyczył remontu oraz adaptacji pomieszczeń części zabytkowego kompleksu "[...]" na restaurację regionalną. W toku weryfikacji formalno-merytorycznej wniosku Zarząd Województwa L. Instytucja Zarządzająca (dalej także jako: IZ) uznała, iż wniosek nie został wypełniony we wszystkich wymaganych pozycjach, sposób wypełnienia niektórych pozycji nie jest wyczerpujący lub prawidłowy, nie zostały dołączone wszystkie wymagane załączniki lub nie spełniają one wymogu aktualności, czy też nie zawierają wszystkich wymaganych informacji. Nadto IZ zwróciła uwagę, że w dołączonym kosztorysie inwestorskim oraz wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę wskazano, iż remontowany budynek pełnić będzie, oprócz gastronomicznej, również funkcję noclegową w sytuacji, gdy § 5 ust. 1 pkt 2 lit. a-k rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 15 października 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizacje środków objętych osią priorytetową 4 - Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" (Dz. U. z 2009 r. Nr 177, poz. 1371 ze zm. - dalej jako: "rozporządzenie z dnia 15 października 2009 r.") nie przewiduje możliwości udzielenia dofinansowania dla operacji polegających na podejmowaniu działalności związanej z zakwaterowaniem. Uznając konieczność zweryfikowania kosztorysu, zestawienia finansowo-rzeczowego, szczegółowego opisu operacji oraz biznesplanu do zakresu obejmującego remont budynku w części przeznaczonej wyłącznie na funkcję gastronomiczną, jak też uzupełnienia wniosku i załączników, pismem WW-1 z dnia [...] marca 2012 r. precyzującym w 18 punktach dostrzeżone braki wniosku i załączników - podpisanym przez zastępcę Dyrektora Departamentu Rolnictwa, Środowiska i Rozwoju Wsi Urzędu Marszałkowskiego Województwa W. K. - wnioskodawczyni została wezwana do usunięcia braków/złożenia wyjaśnień, zgodnie z zapisami § 31 ust. 3 rozporządzenia z dnia 15 października 2009 r. W zakreślonym terminie tj. [...] marca 2012 r. (zgodnie z datą widniejącą na stemplu pocztowym), wnioskodawczyni nadesłała ponownie wypełniony wniosek wraz z załącznikami. Analizując jego treść IZ uznała, że wnioskodawczyni nie ustosunkowała się do wszystkich wymienionych w piśmie WW-1 kwestii. Powołując się na art. 50 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej jako: "k.p.a.") w zw. z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz. U. Nr 72, poz. 619 ze zm. – dalej jako: "ustawa z dnia 3 kwietnia 2009 r."), IZ pismem WW-2 z dnia [...] kwietnia 2012 r. wezwała wnioskodawczynię do złożenia dodatkowych wyjaśnień i dokumentów w zakresie sprecyzowanym w 5 punktach dotyczących m.in. wskazania wpływu jaki wywrze projektowana operacja na dotychczas prowadzoną działalność gospodarczą, złożenia studium wykonalności projektu oraz wyjaśnienia przyczyn dla których wskazana w nowym kosztorysie ofertowym wartość prac remontowych, obejmujących już tylko pomieszczenia na część restauracyjną jest wyższa od kwoty wskazanej w kosztorysie inwestorskim, obejmującym prace dotyczące remontu części gastronomicznej i noclegowej. W piśmie WW-2, podpisanym ponownie przez W. K., zawarte zostało pouczenie, że niezłożenie wyjaśnień/dokumentów skutkować będzie rozpatrzeniem wniosku o dofinansowanie w oparciu o posiadane dokumenty. Według otrzymanego przez IZ potwierdzenia odbioru, przesyłka zawierająca wezwanie WW-2 została doręczona stronie w dniu [...] kwietnia 2012 r., natomiast do Departamentu Rolnictwa, Środowiska i Rozwoju Wsi Urzędu Marszałkowskiego Województwa L. odpowiedź wnioskodawczyni na wezwanie WW-2 wpłynęła w dniu [...] maja 2012 r. (przesyłka została nadana - zgodnie z datą widniejącą na stemplu pocztowym - w dniu [...] maja 2012 r.). W treści nadesłanego pisma wnioskodawczyni nie zawarła wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wyjaśnień ani nie wskazała okoliczności dotyczących przyczyn niedotrzymania zakreślonego terminu. W konsekwencji pismem P-5 z dnia [...] maja 2012 r. (znak [...]), podpisanym przez członka Zarządu Województwa L. – S. T., wnioskodawczyni została poinformowana o odmowie przyznania pomocy finansowej. Powołując się na przepis art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. oraz § 31 ust. 5 rozporządzenia z dnia 15 października 2009 r. wskazano, że odmowa udzielenia pomocy spowodowana została niedokonaniem w terminie uzupełnienia wniosku. W uzasadnieniu pisma poinformowano, że termin do uzupełnienia braków wniosku na ponowne wezwanie Samorządu Województwa dokonane pismem WW-2, upłynął ostatecznie w dniu [...] maja 2012 r., wobec czego przesłanie wyjaśnień w dniu [...] maja 2012 r. (nadanie ich w dniu [...] maja 2012 r.) zostało dokonane z przekroczeniem 14-dniowego terminu. Jednocześnie organ wyjaśnił, że otrzymane wyjaśnienia/uzupełnienia nie były kompletne, w związku z czym weryfikacja wniosku nie zostałaby zakończona pozytywnie. Pismem z dnia [...] maja 2012 r. wnioskodawczyni, oświadczając że składa "odwołanie dotyczące odmowy przyznania pomocy", wystąpiła do IZ z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wyjaśnień do wniosku o dofinansowanie. W uzasadnieniu wywodziła, że przekroczenie terminu do ich nadesłania spowodowane było niezdolnością do pracy, wywołaną chorobą i hospitalizacją w okresie od [...] kwietnia do [...] maja 2012 r., co udokumentowała zaświadczeniami lekarskimi wystawionymi przez [...]. Wskazała też, że pomimo złego stanu zdrowia zleciła przesłanie wyjaśnień drogą mailową; już [...] maja 2012 r. scan pisma dotyczącego wyjaśnień na powtórne wezwanie IZ do uzupełnienia wniosku przesłany został drogą elektroniczną na adres [...], a w dniu [...] maja 2012 r. "natychmiast po powrocie ze zwolnienia lekarskiego" dokument ten został podpisany przez wnioskodawczynię i przesłany do Urzędu Marszałkowskiego drogą pocztową. W odpowiedzi w piśmie z dnia [...] czerwca 2012 r. IZ wskazała, że podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...] maja 2012 r., a jednocześnie poinformowała wnioskodawczynię, że jej wniosek o przywrócenie terminu nie może być uwzględniony na podstawie § 36 ust. 1 rozporządzenia z dnia 15 października 2009 r., bowiem przyczyna uchybienia terminu wg wyjaśnień zawartych we wniosku o przywrócenie terminu (była to niedyspozycja zdrowotna – niezdolność do pracy od [...].04.2012 – [...].05.2012 r.), ustała w dniu [...] maja 2012 r., a zatem przedmiotowy wniosek powinien zostać złożony najpóźniej do dnia [...] maja 2012 r., natomiast wnioskodawczyni złożyła wniosek w dniu [...] maja 2012 r. (wg stempla pocztowego) i z tego powodu IZ odmówiła przychylenia się do prośby o przywrócenie terminu. W piśmie tym IZ wskazała także, że otrzymane wyjaśnienia/uzupełnienia z dnia [...] maja 2012 r. nie były kompletne (nie ustosunkowano się do wszystkich punktów wskazanych w piśmie WW-2 z dnia [...] kwietnia 2012 r.). W piśmie z dnia [...] czerwca 2012 r. wnioskodawczyni wskazała, że rzeczywisty okres hospitalizacji i przebywania na zwolnieniu lekarskim trwał łącznie od [...] kwietnia do [...] czerwca 2012 r. Jednocześnie złożyła określone wyjaśnienia oraz prośbę o wydłużenie terminu uzupełnienia wniosku o 30 dni z uwagi na fakt długotrwałej choroby. W odpowiedzi na to pismo IZ, powołując się na § 36 ust. 2 rozporządzenia z dnia 15 października 2009 r., podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko. W skardze z dnia [...] czerwca 2012 r. złożonej na pismo Zarządu Województwa L. z dnia [...] maja 2012 r. skarżąca wskazała, że odmowa przyznania pomocy ze względu na uchybienie przez nią terminu do złożenia wyjaśnień do wniosku jest nieuzasadniona. Podnosiła, że niezwłocznie po otrzymaniu takiej decyzji złożyła pisemne wyjaśnienia i uprawdopodobniła, iż uchybienie terminu do złożenia wyjaśnień do wniosku nie było przez nią zawinione. Powoływała się na fakt jej niezdolności do pracy trwający nieprzerwanie od [...] kwietnia do [...] czerwca 2012 r., a także przesłanie wyjaśnień drogą elektroniczną w dniu [...] maja 2012 r., podpisanych następnie przez wnioskodawczynię drogą pocztową w dniu [...] maja 2012 r. Wskazywała, że w tych okolicznościach podtrzymanie przez organ stanowiska o odmowie przywrócenia terminu i o odmowie przyznania pomocy jest niezasadne. Skarżąca bowiem podjęła wszystkie możliwe działania zmierzające do wyjaśnienia zaistniałej sytuacji, uchybienie terminu nastąpiło wskutek okoliczności od niej niezależnych i spełniła ona wszystkie warunki, o jakich mowa w § 36 ust. 1 rozporządzenia z dnia 15 października 2012 r. Ponadto wskazywała, że inwestycja, której dotyczył wniosek ma charakter niepowtarzalny i została już rozpoczęta, w związku z czym poniesione też zostały już znaczne koszty. Postanowieniem z dnia 14 września 2012 r. (sygn. akt II SA/Go 626/12) Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę jako niedopuszczalną uznając, iż jej złożenie nie zostało poprzedzone wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. Na skutek wniesienia skargi kasacyjnej strony skarżącej, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 21 grudnia 2012 r. (sygn. akt II GSK 2000/12) uchylił zaskarżone postanowienie, uznając iż pismo skarżącej z dnia [...] maja 2012 r. miało dwojaki charakter - było nie tylko wnioskiem o przywrócenie terminu, ale także wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Ponadto Sąd stwierdził, że zarówno wskazane wezwanie, jak i skarga zostały złożone w terminie. Wyrokiem z dnia 7 lutego 2013 r. (sygn. akt II SA/Go 48/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim uchylił zaskarżone pismo Zarządu Województwa L. z dnia [...] maja 2012 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarga została złożona na pismo z dnia [...] maja 2012 r., stanowiące informację o odmowie przyznania skarżącej wnioskowanego dofinansowania. Pismo to zostało wydane na podstawie art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. oraz § 31 ust. 5 rozporządzenia z dnia 15 października 2009 r. i jego treść jako przyczynę odmowy udzielenia wnioskowanej pomocy wskazuje jednoznacznie względy natury formalnej tj. niedochowanie przez wnioskodawczynię zakreślonego terminu 14 dni do złożenia wyjaśnień, do czego została zobowiązana ponownym wezwaniem (pismo WW-2). Okoliczność natomiast, iż w tym piśmie zaznaczono hipotetycznie, że "otrzymane wyjaśnienia/uzupełnienia nie były kompletne, w związku z czym weryfikacja wniosku nie zostałaby zakończona pozytywnie" nie świadczy o tym, że przyczyną odmowy była również niekompletność wniosku. W tym bowiem zakresie brak było w kontrolowanym piśmie uzasadnienia, tak jak tego wymaga przepis art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r., a tym samym wyjaśnienia w tym zakresie stronie stanowiska organu. Sąd stwierdził, że mając na uwadze na fakt, iż sąd administracyjny kontroluje legalność działań administracji publicznej na dzień podjęcia zaskarżonego aktu lub czynności, to w postępowaniu sądowo administracyjnym, wywołanym skargą z dnia [...] czerwca 2012 r. na pismo z dnia [...] maja 2012 r. poza kontrolą Sądu orzekającego pozostawała kwestia wniosku skarżącej z dnia [...] maja 2012 r. o przywrócenie terminu do złożenia wyjaśnień oraz zasadność stanowiska organu samorządu województwa zajętego w tym przedmiocie. W rozpoznawanej sprawie do dnia doręczenia skarżącej pisma z dnia [...] maja 2012 r. tj. do dnia [...] maja 2012 r. kwestia przyczyn niedochowania przez nią zakreślonego 14-dniowego terminu do udzielenia wyjaśnień nie była podnoszona, a skarżąca okoliczności mające wpływ na to uchybienie ujawniła dopiero w piśmie z dnia [...] maja 2012 r., tak więc organ w tej kwestii zajął stanowisko już po skierowaniu do skarżącej zaskarżonego pisma z dnia [...] maja 2012 r. Przyjmując, że odmowa udzielenia pomocy, dokonana zaskarżonym pismem, nastąpiła ze względu na uchybienie terminu do złożenia wyjaśnień, Sąd - dokonując kontroli poprawności zastosowania procedury przez IZ, w szczególności tego czy wniosek skarżącej o przyznanie pomocy faktycznie dotknięty był brakami i czy zasadne było w związku z tym wezwanie skarżącej do jego uzupełnienia (pismem WW-1 z dnia [...] marca 2012 r. oraz pismem WW-2 z dnia [...] kwietnia 2012 r.) – doszedł do wniosku, że IZ weryfikując złożony przez skarżącą wniosek pod względem kompletności i poprawności jego wypełnienia zasadnie uznała, iż nie został on wypełniony we wszystkich wymaganych pozycjach, gdyż w niektórych został wypełniony nieprawidłowo lub w sposób niepełny; nie posiadał także niektórych załączników bądź były one nieaktualne. Z tego też powodu zasadne było wystosowanie do skarżącej pisma WW-1 z dnia [...] marca 2012 r. Sąd nie zgodził się ze stanowiskiem IZ, że w ramach złożonego wniosku pomoc nie może być udzielona na dofinansowanie prac remontowych pomieszczeń przeznaczonych na część noclegową, czyli zakwalifikowanie wniosku jako złożonego na dofinansowanie operacji o jakiej mowa w § 5 ust. 1 pkt 2 lit. d rozporządzenia z dnia 15 października 2009 r. (tj. podejmowanie i rozwój działalności gospodarczej polegającej na produkcji lub świadczeniu usług na rzecz lokalnej społeczności w szczególności w zakresie działalności usługowej związanej z wyżywieniem). Sąd w tym zakresie wskazał, że choć § 5 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 15 października 2009 r. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 10 grudnia 2011 r.) nie wymieniał wprost działalności związanej z zakwaterowaniem, to jednak użyte określenie: "w szczególności w zakresie" oznacza, iż zawarte w nim wyliczenie rodzajów produkcji lub świadczenia usług na rzecz lokalnej społeczności miało jedynie charakter przykładowy, nie stanowiąc katalogu zamkniętego. Ponadto Sąd wytknął w tym zakresie organowi, że ten nie rozważył możliwości zastosowania przepisów rozporządzenia z dnia 15 października 2009 r. w brzmieniu nadanym mu rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 listopada 2011 r., zmieniającym rozporządzenie z dnia 15 października 2009 r. w kontekście jego przepisów przejściowych (§ 2-4) oraz dodania do § 5 ust. 1 pkt 2 litery "I" (działalność związana z zakwaterowaniem lub usługami gastronomicznymi). Miało to znaczenie dla sprawy, gdyż organ w wezwaniu WW-2 z dnia [...] kwietnia 2012 r. uznawał niedopuszczalność udzielenia dofinansowania na remont części noclegowej obiektu, domagając się przy tym wyjaśnienia przyczyn wzrostu kosztów remontu części restauracyjnej. Sąd zwrócił także uwagę na to, że wezwanie WW-2 opatrzone zostało wadliwym pouczeniem stwierdzającym, że niezłożenie wyjaśnień/dokumentów skutkować będzie rozpatrzeniem wniosku o dofinansowanie w oparciu o posiadane dokumenty i informacje natomiast prawidłowe pouczenie powinno brzmieć, że sankcją za przekroczenie terminu do udzielenia wyjaśnień lub usunięcia braków wskazanych w wezwaniu jest odmowa przyznania pomocy. Sąd stwierdził, że wadliwa treść pouczenia stanowiła istotne naruszenie procedury rozpoznawania wniosku o dofinansowanie. Odnosząc się do twierdzenia skarżącej jakoby już w dniu [...] maja 2012 r. jej wyjaśnienia zostały IZ przesłane drogą elektroniczną Sąd wskazał, że okoliczność ta nie została wykazana w postępowaniu przez organem, a zgodnie z przepisem art. 14 ust. 3 ustawy ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Tym samym zasadne było uznanie iż wyjaśnienia nadane droga pocztową w dniu [...] maja złożone zostały po terminie, który upłynął z dniem [...] maja 2012 r. Sąd zakwestionował również to, że oba pisma wzywające wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku/złożenia wyjaśnień (pismo WW-1 i WW-2) zostały podpisane przez zastępcę Dyrektora Departamentu Rolnictwa, Środowiska i Rozwoju Wsi Urzędu Marszałkowskiego Województwa W. K., który - zgodnie z uchwałą nr [...] Zarządu Województwa z dnia [...] lipca 2011 r. – nie był osobą upoważnioną do ich podpisania. Od powyższego wyroku wniesiona została przez Zarząd Województwa L. skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z dnia 8 lipca 2014 r. (sygn. akt II GSK 852/13) uchylił ww. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim. Naczelny Sąd Administracyjny (dalej także: NSA) wskazał w uzasadnieniu wyroku, że organ administracyjny mimo, iż wystosował do skarżącej wezwanie do uzupełnienia braków zawierające błędne pouczenie, to i tak prawidłowo zastosował przepis § 31 ust. 5 rozporządzenia z dnia 15 października 2009 r., a co ważne i ci wymaga podkreślenia zdaniem NSA skarżąca mimo błędnego pouczenia w ogóle nie dopełniła obowiązkowi wynikającemu z powtórnego wezwania. Za nieprawidłowy uznał NSA pogląd Sądu I instancji, że wezwanie podpisane przez zastępcę Dyrektora Departamentu Rolnictwa, Środowiska i Rozwoju Wsi Urzędu Marszałkowskiego Województwa (W. K.) nie mogło odnieść spodziewanego skutku, bowiem nie był on uprawniony do jego podpisania. NSA wskazał, że przedmiotem kontroli sądowej w sprawie było pismo Zarządu Województwa L. z dnia [...] maja 2012 r. odmawiające przyznania pomocy. Pismo to poprzedzone było postępowaniem w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącej. Wniosek skarżącej nie spełniał wymogów i wymagał złożenia dodatkowych dokumentów i wyjaśnień w zakresie planowanego przedsięwzięcia. W tej sytuacji zasadnie zwrócono się o uzupełnienie wniosku i złożenie dodatkowych dokumentów. Okoliczność, że pracownik, który dwukrotnie wzywał do uzupełnienia wniosku nie był uprawniony do podpisania wezwania, zdaniem NSA, nie miała istotnego wpływu na wynik końcowy sprawy, tj. na treść pisma odmawiającego pomocy. Sąd zgodził się ze stanowiskiem, że dostrzeżone uchybienia w zakresie poprawności złożonego wniosku wymagały jego uzupełnienia, a wskazany przez pracownika kierunek, w którym winno nastąpić konwalidowanie braków tegoż wniosku, był właściwy. Słusznie bowiem wyliczono mankamenty wniosku wskazując na konieczność jego uzupełnienia. Nie można zatem podzielić poglądu WSA w Gorzowie Wlkp., że dostrzeżone nieprawidłowości uzasadniały uchylenie zaskarżonego pisma. NSA stwierdził, że również zarzut naruszenia prawa materialnego poprzez niewłaściwe jego zastosowanie był zasadny. NSA nie podzielił stanowiska Sądu I instancji co do wywodów dotyczących podstawy prawnej dającej możliwość dofinansowania projektu "[...]" obejmującego również usługi zakwaterowania. NSA wskazał, że wniosek skarżącej został złożony w dniu [...] października 2011 r., natomiast przepisy rozporządzenia z dnia 15 października 2009 r. w wersji wówczas obowiązującej, nie przewidywały możliwości sfinansowania działalności związanej z zakwaterowaniem, która przewidziana była we wniosku skarżącej. Dopiero wskutek nowelizacji rozporządzenia (której dokonano w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 listopada 2011 r. - Dz. U. z 2011 r. Nr 261, poz. 1563) z dniem 2 grudnia 2011 r. ustawodawca wprowadził do rozporządzenia z 15 października 2009 r. możliwość sfinansowania ze środków unijnych działalności związanej z zakwaterowaniem lub usługami gastronomicznymi. Sąd I instancji błędnie jednak przyjął, że relewantną w sprawie była data 10 grudnia 2011 r. (nie podając do czego ta data się odnosi), a nadto błędnie odwołał się do treści § 5 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 15 października 2009 r. (dopatrując się zwrotu "w szczególności w zakresie" i interpretując to jako możliwość przykładowego wskazania przedsięwzięć możliwych do sfinansowania ze środków unijnych), ponieważ analiza § 5 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 15 października 2009 r. w brzmieniu do dnia 2 grudnia 2011 r. dowodzi, że ustawodawca nie posługiwał się zwrotem "w szczególności w zakresie". Katalog przypadków kiedy możliwe jest udzielenie pomocy na realizację operacji opisanych w § 5 był więc katalogiem zamkniętym. Dopiero z dniem 2 grudnia 2011 r. ustawodawca wprowadził zwrot "w szczególności w zakresie", jak również literę "l" z której wynika wprost i jednoznacznie, że operacją, która podlega finansowaniu jest "działalność związana z zakwaterowaniem lub usługami gastronomicznymi", zaś przepis ten w sprawie nie obowiązywał, gdyż z § 3 "rozporządzenia nowelizującego" wynikało, że do operacji odnoszących się do lokalnej grupy rybackiej stosuje się przepisy dotychczasowe, zaś skarżąca złożyła wniosek za pośrednictwem [...], a zatem do wniosku skarżącej należało stosować § 5 w brzmieniu sprzed nowelizacji. Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2015 r. (sygn. akt II SA/Go 899/14) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalając skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako: "p.p.s.a."), powołał się na treść art. 190 p.p.s.a. i wskazał, że jest związany wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r. (sygn. akt II GSK 852/13), a nie zachodzą przypadki uzasadniające odstąpienie od dokonanej przez NSA wykładni. Sąd I instancji wyjaśnił, że związanie wykładnią dokonaną w wyroku sądu kasacyjnego oznacza w praktyce, iż sąd administracyjny ponownie rozpatrując sprawę, która została mu przekazana przez sąd kasacyjny, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. nie może stosować postanowień art. 134 § 1 i art. 135 p.p.s.a. Sąd I instancji podkreślił, że NSA rozpatrując sprawę na skutek skargi kasacyjnej nie podzielił stanowiska i oceny prawnej wyrażonej przez WSA w Gorzowie Wlkp. w wyroku z dnia 7 lutego 2013 r. Sąd kasacyjny wskazał bowiem, że skierowanie do skarżącej wezwań do uzupełnienie wniosku o przyznanie dofinansowania i przedłożenie dodatkowych dokumentów było zasadne, gdyż wniosek wymagał uzupełnienia. Błędne pouczenie co do skutków nieusunięcia braków w terminie, zawarte w wezwaniu WW-2 z dnia [...] kwietnia 2012 r. nie miało - w ocenie NSA - wpływu na końcowy wynik sprawy. Pomimo bowiem nieprawidłowego pouczenia przepis § 31 ust. 5 rozporządzenia z dnia 15 października 2009 r. został przez organ zastosowany prawidłowo, natomiast skarżąca – co podkreślił NSA - pomimo powtórnego już pouczenia nie dopełniła obowiązkowi uzupełnienia wniosku. Sąd I instancji podkreślił, że NSA zakwestionował również pogląd wyrażony w zaskarżonym kasacyjnie wyroku, że wezwania podpisane przez W. K. nie mogły odnieść zamierzonego skutku, bowiem nie był on uprawniony do jego podpisania. NSA wskazał, że okoliczność, że pracownik który dwukrotnie wzywał do uzupełnienia wniosku nie był uprawniony do podpisania wezwań, nie miała istotnego wpływu na wynik sprawy czyli na treść pisma odmawiającego pomocy. Wniosek o przyznanie dofinansowania wymagał uzupełnienia, a postępowanie poprzedzające nie doprowadziło do konwalidowania wniosku. NSA zwrócił też uwagę, że dla ustalenia stanu prawnego, w oparciu o który należało rozpatrzeć złożony przez skarżącą wniosek o dofinansowanie, była data jego złożenia. Wniosek został złożony w dniu [...] października 2011 r., a przepisy rozporządzenia z dnia 15 października 2009 r. w wersji wówczas obowiązującej, nie przewidywały możliwości sfinansowania działalności związanej z zakwaterowaniem, która również była przewidziana we wniosku skarżącej. Sąd I instancji powtórzył, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 8 lipca 2014 r. (sygn. akt II GSK 852/13) zawarł odmienną ocenę prawną, aniżeli wyrażona przez WSA w Gorzowie Wlkp. w wyroku z 7 lutego 2013 r. (sygn. akt II SA/Go 48/13) i taką oceną Sąd rozpatrujący sprawę w wyniku jej przekazania do ponownego rozpoznania, jest związany. Odnośnie uzupełnienia wniosku pismem z dnia [...] maja 2012 r. przesłanym organowi drogą elektroniczną, Sąd I instancji podzielił w tym zakresie stanowisko zaprezentowane w wyroku z dnia 7 lutego 2013 r., że skarżąca nie wykazała w toku postępowania, iż wskazane pismo, w formie elektronicznej, zostało organowi doręczone. Sąd zaznaczył, że w postępowaniu przed WSA w Gorzowie Wlkp. w sprawie o sygn. akt II SA/Go 48/13, jak również w postępowaniu wynikającym z ponownego rozpoznania sprawy (przy czym podkreślił, że co do zasady sąd administracyjny postępowania dowodowego nie przeprowadza), skarżąca nie przedstawiła dowodu na doręczenie wspomnianego pisma drogą elektroniczną. Wobec niewykazania, że przedmiotowe pismo z dnia [...] maja 2012 r. zostało organowi doręczone drogą elektroniczną, należało przyjąć, iż wpłynęło ono do organu w dniu [...] maja 2012 r., co wynika z prezentaty złożonej na piśmie, czyli po terminie. Sąd zwrócił także uwagę, że uzupełnienie wniosku w zakresie o jakim mowa w piśmie z dnia [...] maja 2012 r. nie konwalidowało stwierdzonych uchybień opisanych w wezwaniu z dnia [...] kwietnia 2012 r., nie przedłożono bowiem wymaganych dokumentów oraz nie skorygowano wniosku w zakresie bazy noclegowej. Sąd I instancji zwrócił uwagę, że przedmiotem jego kontroli jest legalność pisma Zarządu Województwa L. z dnia [...] maja 2012 r. o odmowie przyznania dofinasowania. Wskazał, że analizując stan sprawy Sąd uwzględnił stan faktyczny i prawny istniejący w dacie podjęcia zaskarżonego aktu prawnego. W tym względzie Sąd w całości podzielił stanowisko WSA w Gorzowie Wlkp. wyrażone w sprawie II SA/Go 48/13 (pkt 4 uzasadnienia wyroku). Wskazał, że do dnia doręczenia skarżącej pisma z dnia [...] maja 2012 r. kwestia uchybienia terminu do złożenia wyjaśnień nie była podnoszona, a okoliczność ta wskazana została dopiero na skutek doręczenia pisma o odmowie przyznania pomocy. Jednocześnie Sąd zwrócił uwagę na to, że z akt sprawy wynika, iż do pisma z dnia [...] maja 2012 r. zawierającego wniosek o przywrócenie terminu organ ustosunkował się w piśmie z dnia [...] czerwca 2012 r. Końcowo Sąd podkreślił także, że wraz wnioskiem o przywrócenie terminu skarżąca nie dokonała uzupełnień, o jakich mowa w wezwaniu z dnia [...] kwietnia 2012 r. Ż. R. wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżając powyższy wyrok w całości. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp. w ramach podstawy określonej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzuciła mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie: 1/ art. 134 § 1 p.p.s.a. oraz art. 3 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 14 ust. 5 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. i w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., poprzez nierozpoznanie sprawy w jej granicach, a to poprzez odmowę rozpatrzenia prawidłowości (zgodności z prawem) aktu - pisma Zarządu Województwa L. z dnia [...] czerwca 2012 r. odmownie rozstrzygającego wniosek skarżącej z dnia [...] maja 2015 r. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie dofinansowania, pomimo tego że zweryfikowanie zgodności z prawem ww. aktu mieściło się w granicach sprawy i miało istotne znaczenie dla jej rozstrzygnięcia, albowiem prawidłowość rozstrzygnięcia Zarządu L. w przedmiocie ww. wniosku o przywrócenie terminu miała wpływ na byt prawny zaskarżonego aktu, co wynika z faktu, że wniosek o przywrócenie ww. terminu był połączony z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Organ mógł więc, a w przypadku przywrócenia terminu, powinien był zastosować w tej sprawie instytucję autokorekty i uchylić rozstrzygnięcie o odmowie udzielenia dofinansowania, natomiast Sąd I instancji powinien ocenić prawidłowość odmowy przywrócenia terminu, a następnie wziąć pod uwagę wynik tej oceny przy ocenie prawidłowości pisma z dnia [...] maja 2012 r.; 2/ art. 135 p.p.s.a. w zw. z § 36 ust. 1 pkt 1-3 rozporządzenia z dnia 15 października 2009 r. oraz art. 3 §2 pkt 4 p.p.s.a. poprzez nie rozpoznanie przez Sąd I instancji i nieuchylenie aktu - pisma Zarządu Województwa L. z dnia [...] czerwca 2012 r. odmawiającego skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie dofinansowania, co Sąd uzasadnił złożeniem przez skarżącą wniosku o przywrócenie terminu po terminie wydania przez Zarząd Województwa pisma z dnia [...] maja 2012 r., pomimo że Sąd I instancji na podstawie tego przepisu mógł i powinien był rozpatrzeć prawidłowość odmowy przywrócenia terminu, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albowiem uchylenie ww. pisma miałoby wpływ na byt prawny zaskarżonego pisma z dnia [...] maja 2012 r. Wskazując na powyższe wniesiono o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wlkp. oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie przypomnienia wymaga, że zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, a mianowicie sytuacje enumeratywnie wymienione w § 2 tego przepisu. Konsekwencją zasady związania Naczelnego Sądu Administracyjnego podstawami skargi kasacyjnej (art. 183 p.p.s.a.) jest wymóg prawidłowego ich określenia w samej skardze. Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym - zdaniem skarżącego - uchybił Sąd I instancji, uzasadnienia zarzutu ich naruszenia, a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego wykazania dodatkowo, że wytknięte uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a.). Sformułowanie zarzutów kasacyjnych z naruszeniem wymogów prawnych wynikających z art. 174 i art. 176 p.p.s.a. ogranicza bądź uniemożliwia merytoryczne odniesienie się do nich. Wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, lecz ogranicza się do rozpatrzenia poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. Istotą tego postępowania jest bowiem weryfikacja zgodności z prawem orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego oraz postępowania, które doprowadziło do jego wydania. Z postawionych w skardze kasacyjnej zarzutów wynika, że spór prawny w rozpatrywanej sprawie dotyczy kwestii prawidłowości stanowiska Sądu I instancji, który ponownie kontrolował zgodność z prawem pisma Zarządu Województwa L. Instytucji Zarządzającej z dnia [...] maja 2012 r. informującego o odmowie przyznania wnioskowanej przez skarżącą pomocy finansowej. W tej sprawie uprzednio bowiem Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 lipca 2014 r. (sygn. akt II GSK 852/13) uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 7 lutego 2013 r. (sygn. akt II SA/Go 48/13), którym uchylono zaskarżone pismo, i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania, który zaskarżonym kasacyjnie wyrokiem z dnia 29 stycznia 2015 r. (sygn. akt II SA/Go 899/14) stwierdził, że zaskarżone pismo nie jest niezgodne z prawem i oddalił skargę. Zarzuty skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie - oparte na podstawie określonej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. – zostały skoncentrowane na dokonaniu przez Sąd I instancji wadliwej kontroli zaskarżonego pisma Zarządu Województwa L. z dnia [...] maja 2012 r. poprzez - mające istotny wpływ na wynik sprawy - naruszenie przepisów art. 134 § 1 oraz art. 3 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 14 ust. 5 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. i w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a także naruszenie przepisów art. 135 p.p.s.a. w zw. z § 36 ust. 1 pkt 1-3 rozporządzenia z dnia 15 października 2009 r. oraz art. 3 §2 pkt 4 p.p.s.a., polegające na nierozpoznaniu sprawy w jej granicach, tj. odstąpienie od oceny zgodności z prawem pisma Zarządu Województwa L. z dnia [...] czerwca 2012 r. odmownie rozstrzygającego prośbę skarżącej z dnia [...] maja 2012 r. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie dofinansowania, z uwagi na to, że pismo z dnia [...] maja 2012 r. zawierało obok prośby o przywrócenie terminu także wezwanie do usunięcia prawa, a tym samym uruchamiało postępowanie mające na celu autokontrolę w zakresie weryfikacji pisma z dnia [...] maja 2012 r. odmawiającego pomocy finansowej i z tego powodu ewentualne uchylenie pisma z dnia [...] czerwca 2012 r. musiałoby mieć wpływ na prawidłowość zaskarżonego pisma z dnia [...] maja 2012 r. Wskazane powyżej zarzuty zmierzające do podważenia zgodności z prawem zaskarżonego pisma Zarządu Województwa L. z dnia [...] maja 2012 r. nie są usprawiedliwione, a przez to nie mogą być uznane za skuteczne. Na wstępie należy wskazać, że przywoływany w skardze kasacyjnej art. 3 p.p.s.a. (także poprzez dookreślenie tego artykułu § 2 pkt 4 czy też § 3) wskazuje na zakres działania sądów administracyjnych i domniemanie jurysdykcji sądownictwa administracyjnego w odniesieniu do każdej aktywności podmiotu wykonującego administrację publiczną, jeżeli jest ona podejmowana w formie wskazanej w tym przepisie (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. V, LexisNexis 2011 - LEX/el – komentarz do art. 3 p.p.s.a.). Z tej przyczyny przepis ten mógłby zostać naruszony tylko w przypadku, gdyby sąd nie dokonał kontroli danego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca, gdyż Sąd I instancji uczynił przedmiotem kontroli sądowej zaskarżone pismo Zarządu Województwa L. z dnia [...] maja 2012 r. Z kolei zgodnie z utrwaloną w orzecznictwie sądowoadministracyjnym zasadą, powołanie się na naruszenie przez sąd art. 135 p.p.s.a. nie stwarza wystarczającej podstawy kasacyjnej pozwalającej na wzruszenie kwestionowanego orzeczenia. Mówiąc inaczej, wskazanie na naruszenie art. 135 p.p.s.a. nie może być przedmiotem skutecznego zarzutu skargi kasacyjnej (zob. wyrok NSA z dnia 19 października 2006 r., sygn. akt II FSK 1003/06, LEX nr 280391 oraz wyrok NSA z dnia 28 maja 2008 r., sygn. akt II FSK 1424/07, LEX nr 488559), gdyż wskazany przepis określa jedynie zakres uprawnień orzeczniczych sądu administracyjnego i tym samym nie uprawnia skarżącego do żądania objęcia przez sąd zakresem orzekania aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, innych niż akt lub czynność zaskarżona (por. wyrok NSA z dnia 15 stycznia 2014 r., sygn. akt I GSK 806/13, LEX nr 1452082). Warunkiem zastosowania trybu określonego w tym przepisie jest niezbędność takiego rozstrzygnięcia do końcowego załatwienia sprawy, a ocena, czy taka "niezbędność" istnieje w konkretnej sprawie, należy każdorazowo do sądu (zob.: T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis Polska Sp. z o.o., Warszawa 2012, s. 717; a także: A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wolters Kluwer, Warszawa 2011, s. 396). W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 134 § 1 p.p.s.a. należy wskazać, że "niezwiązanie granicami skargi" – o czym mowa w tym przepisie - oznacza, że sąd ten ma prawo, a jednocześnie i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze i nie jest przy tym skrępowany sposobem sformułowania skargi, użytymi argumentami, a także zgłoszonymi wnioskami, zarzutami i żądaniami (por. wyrok NSA z dnia 26 lutego 2015 r., sygn. akt II OSK 1585/14, LEX nr 1977775). Jednakże dla skuteczności zarzutu kasacyjnego opartego na przepisie art. 134 § 1 p.p.s.a. należy w skardze kasacyjnej wykazać, iż sąd pierwszej instancji rozpoznając skargę dokonał oceny pod względem zgodności z prawem innej sprawy (w znaczeniu przedmiotowym i podmiotowym) lub z przekroczeniem granic danej sprawy, albo też że w okolicznościach tej sprawy sąd powinien był wyjść poza granice zakreślone zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną, a tego nie uczynił, i że owo zaniechanie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (por. wyrok NSA z dnia 21 stycznia 2014 r. sygn. akt II GSK 1560/12, LEX nr 1452692; wyrok NSA z dnia 25 listopada 2014 r., sygn. akt II GSK 1764/12, LEX nr 1595978; wyrok NSA z dnia 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 1151/11, LEX nr 1336157). W ocenie Sądu odwoławczego żaden z powołanych zarzutów naruszenia przez Sąd I instancji przepisów postępowania nie znajduje usprawiedliwienia. Przede wszystkim należy dojść do wniosku, że Sąd I instancji dokonując kontroli zgodności z prawem pisma Zarządu Województwa L. z dnia [...] maja 2012 r. przeprowadził ją w granicach sprawy, której przedmiotowe ramy wyznaczał złożony przez skarżącą wniosek o przyznanie pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 4 - Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013". Wbrew podniesionym zarzutom sądowa kontrola legalności zaskarżonego pisma została przeprowadzona również z uwzględnieniem oceny przesłanek określonych w § 36 ust. 1 rozporządzenia z dnia 15 października 2009 r., tj. także w odniesieniu do wystąpienia skarżącej z pisemną prośbą o przywrócenie terminu do złożenia wyjaśnień do wniosku o dofinansowanie w ramach środka 4.1.Rozwój obszarów zależnych od rybactwa (pismo skarżącej z dnia [...] maja 2012 r.). W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd I instancji co prawda wskazał – odwołując się w tym zakresie do punktu 4. uzasadnienia wyroku w sprawie o sygn. II SA/Go 48/13 – że kontrolując legalność pisma Zarządu Województwa L. z dnia [...] maja 2012 r. uwzględnił stan faktyczny i prawny istniejący w dacie podjęcia tego aktu, to jednak dalsza część uzasadnienia wskazuje, że Sąd dokonując kontroli legalności zaskarżonego aktu (pisma) brał pod uwagę także okoliczności zawiązane ze złożoną przez skarżącą prośbą o przywrócenie terminu do złożenia wyjaśnień/dokumentów objętych wezwaniem WW-2 z dnia [...] kwietnia 2012 r. W uzasadnieniu Sąd odwołał się bowiem do pisma Zarządu Województwa L. z dnia [...] czerwca 2012 r., które było odpowiedzią organu na pismo skarżącej z dnia [...] maja 2012 r. i stanowiło ustosunkowanie się do sformułowanego w tym piśmie wniosku o przywrócenie terminu. Z pisma tego wynikało, że prośba skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wyjaśnień do wniosku o dofinansowanie, nie mogła zostać uwzględniona z uwagi na niespełnienie przesłanek warunkujących przywrócenie terminu do wykonania czynności w toku postępowania w sprawie przyznawania pomocy określonych w § 36 ust. 1 rozporządzenia z dnia 15 października 2009 r., a ściślej mówiąc z powodu niedochowania przez skarżącą 14-dniowego terminu do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. W piśmie tym organ wyjaśnił, że prośba o przywrócenie terminu zawarta w piśmie skarżącej z dnia [...] maja 2012 r. nie mogła być uwzględniona, gdyż przyczyna uchybienia terminu ustała z dniem [...] maja 2012 r. Skarżąca we wniosku o przywrócenie terminu wyjaśniła bowiem, że powodem jego niedochowania (termin upływał w dniu [...] maja 2012 r.) i nie złożenia wymaganego uzupełnienia wniosku zgodnie z treścią wezwania z dnia [...] kwietnia 2012 r., była absencja chorobowa skarżącej w okresie: [...].04.-[...].05.2012 r. Skoro wskazana przez skarżącą przyczyna uchybienia terminu (choroba) ustała w dniu [...] maja 2012 r., to – jak stwierdził organ - przedmiotowy wniosek powinien zostać złożony najpóźniej do dnia [...] maja 2012 r., a został złożony w dniu [...] maja 2012 r., co stanowiło naruszenie § 36 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 15 października 2009 r. Przyjąć zatem należy, że Sąd I instancji powołując się na pismo organu z dnia [...] czerwca 2012 r. podzielił stanowisko w nim wyrażone odnośnie braku podstaw do przywrócenia wnioskowanego terminu. Niezależnie od powyższego Sąd I instancji – co wynika z uzasadnienia – stwierdził także, że wraz ze złożonym wnioskiem o przywrócenie terminu skarżąca nie dokonała uzupełnień, o jakich mowa w wezwaniu z dnia [...] kwietnia 2012 r., co również świadczy o tym, że Sąd I instancji dokonując kontroli zaskarżonego pisma z dnia [...] maja 2012 r. brał pod uwagę ocenę jego legalności w świetle złożonego przez skarżącą wniosku z dnia [...] maja 2012 r. o przywrócenie terminu. Niezłożenie - jednocześnie wraz z wniesionym wnioskiem o przywrócenie terminu – wszystkich wyjaśnień i dokumentów wskazanych w ponownym wezwaniu skarżącej o uzupełnienie wniosku (wezwanie WW-2 z dnia [...] kwietnia 2012 r.) świadczyło bowiem o niewypełnieniu przesłanki określonej w § 36 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 15 października 2009 r. warunkującej przywrócenie terminu do usunięcia braków wniosku o dofinansowane, na co Sąd I instancji słusznie zwrócił uwagę dokonując kontroli zgodności z prawem pisma odmawiającego skarżącej przyznania wnioskowanej pomocy. W ocenie Sądu odwoławczego Sąd I instancji dokonując oceny legalności zaskarżonego pisma nie naruszył powołanych w skardze kasacyjnej przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zarząd Województwa L. odmawiając zaskarżonym pismem przyznania wnioskowanej pomocy finansowej na podstawie art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. oraz § 31 ust. 5 rozporządzenia z dnia 15 października 2009 r. stwierdził, że odmowa udzielenia pomocy spowodowana została niedokonaniem w terminie uzupełnienia wniosku o dofinansowanie, a prawidłowość tego stanowiska nie została skutecznie podważona przez skarżącą, w szczególności wskutek złożonej prośby o przywrócenie terminu na uzupełnienie tego wniosku. Stanowisko organu w przedmiocie oceny zasadności przywrócenia wnioskowanego terminu, zaaprobowane następnie przez Sąd I instancji, należy uznać za prawidłowe, gdyż – jak wynika z wyjaśnień złożonych we wniosku o przywrócenie terminu (pismo z dnia [...] maja 2012 r.) - podpisanie przez Ż. R. w dniu [...] maja 2012 r. pisma (datowanego na dzień [...] maja 2012 r.), stanowiącego odpowiedź skarżącej na wezwanie z dnia [...] kwietnia 2012 r., świadczyło o tym, że najpóźniej w tym właśnie dniu ustała – spowodowana chorobą - przyczyna uniemożliwiająca skarżącej dochowanie terminu wyznaczonego wezwaniem WW-2 (bez względu na późniejsze twierdzenia skarżącej co do momentu ustania tej przyczyny zawarte w piśmie z dnia [...] czerwca 2012 r.), a w związku z tym, również w tym dniu rozpoczął się bieg 14-dniowego terminu do złożenia przez skarżącą prośby o przywrócenie terminu, który upływał z dniem [...] maja 2012 r. Dodatkowo – na co też zwrócił uwagę Sąd I instancji - złożenie w tym okresie prośby o przywrócenie wskazanego terminu obwarowane było obowiązkiem jednoczesnego dopełnienia czynności, dla której ten termin został określony (czyli w tym przypadku przedstawienia przez skarżącą informacji wskazanych w wezwaniu z dnia [...] kwietnia 2012 r.). Skarżąca natomiast składając w dniu [...] maja 2012 r. prośbę o przywrócenie terminu dokonała jej zarówno po terminie przewidzianym do jej złożenia, ja też bez jednoczesnego uzupełnienia wniosku o wymagane wezwaniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. wyjaśnienia/uzupełnienia, a zatem nie spełniła określonych w § 36 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia z dnia 15 października 2009 r. przesłanek umożliwiających przywrócenie jej terminu do uzupełnienia wniosku, tak więc stanowisko przedstawione w zaskarżonym piśmie Zarządu Województwa L. z dnia [...] maja 2012 r. odmawiającym skarżącej przyznania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 4 - Zrównoważony rozwój obszarów zależnych od rybactwa, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013", należało uznać za prawidłowe. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.).