III SA/Gl 1111/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Kupiec, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys - Kmiecik, Sędzia WSA Barbara Orzepowska - Kyć (spr.), Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 października 2012 r. przy udziale – sprawy ze skargi Firmy "A" A. D. sp. j. z siedzibą z Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez "A" spółka jawna z siedzibą w Z., utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z [...] r. nr [...], określającą w podatku od towarów i usług za miesiąc kwiecień 2007 r. kwotę różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., w skrócie ustawa VAT) w wysokości [...] zł (niższej od zadeklarowanej o [...] zł), w tym nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł (niższej od deklarowanej o [...] zł). Organ odwoławczy jako podstawę prawną wskazał m.in. art. 233 § 1 pkt. 1 oraz art. 13 § 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm., w skrócie O.p.), art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit a), art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a), ustawy VAT. Powyższe decyzje zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym. W złożonej w dniu [...] r. deklaracji dla podatku od towarów i usług VAT-7 za miesiąc kwiecień 2007 r. firma "A" sp. j. wykazała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w kwocie [...] zł. Przeprowadzona w 2011 r. u podatnika kontrola podatkowa przez organ pierwszej instancji nie wykazała nieprawidłowości wynikających z rozliczeń z tytułu podatku od towarów i usług w obrębie samego miesiąca kwietnia 2007 r. Jednakże ustalenia w zakresie stwierdzonych nieprawidłowości stwierdzone za miesiąc marzec 2007 r. zakończone wydaniem decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] wpłynęły na wysokość nadwyżki z poprzedniej deklaracji ujętej przez "A" sp. j. w deklaracji VAT-7 za kwiecień 2007 r., a tym samym na kwotę różnicy podatku od towarów i usług i kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy. Organ kontrolny posiłkował się także materiałem dowodowym zebranym w toku postępowania karnoskarbowego, który postanowieniem z [...] i [...] r. włączył do akt niniejszego postępowania. Były to kserokopie protokołów przesłuchań w charakterze podejrzanego A. D. z dnia [...] r., podejrzanego A. C. w dniu [...] i [...]r., podejrzanego T. B. z dnia [...] i [...] r., podejrzanego G. N. z dnia [... r. Decyzją z dnia [...] r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. rozliczył firmę "A" z podatku VAT za miesiąc kwiecień 2007 r. określił kwotę różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy VAT w wysokości [...] zł (niższej od zadeklarowanej o [...] zł), w tym nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł (niższej od deklarowanej o [...] zł). Od decyzji tej podatnik wniósł odwołanie. W uzasadnieniu odwołania pełnomocnik wyjaśnił, że złożenie przedmiotowego odwołania jest konsekwencją złożenia odwołania od decyzji dotyczącej podatku VAT za miesiąc marzec 2007 r., gdzie zakwestionowano ustalenia Dyrektora UKS. Pismem uzupełniającym z [...] r. strona wniosła m. In. O uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania bądź przekazanie jej do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy nie podzielił zasadności podniesionych zarzutów i zaskarżoną decyzją z [...] r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w całości. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pełnomocnik Spółki, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji, zarzucił obu decyzjom naruszenie prawa; - materialnego przez błędną wykładnię art. 86 ust. 1 i ust. 2, art. 88 ust. 3a) pkt 4 lit. a) w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 106 ust. 1 ustawy VAT, - niewłaściwe zastosowanie art. 88 ust. 3a) pkt 4 lit. a) ustawy VAT polegające na nieprawidłowym przyjęciu przez organy obu instancji, że faktura VAT wystawiona "A" sp. j. przez "B" sp. z o.o.na wartość [...] zł, podatek VAT [...] zł – z której to faktury spółka odliczyła podatek VAT naliczony w marcu 2007 r. – rzekomo dokumentuje transakcję gospodarczą, do której nie doszło, czego skutkiem było również niewłaściwe dokonanie przez organy podatkowe subsumcji, błędnie ustalonego przez te organy stanu faktycznego pod przepis art. 88 ust. 3 a pkt 4 lit. a ustawy VAT. - brak zastosowania art. 167 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE z 2006 r., L 347/1 ze zm.) oraz naruszenie art. 120, art. 121, art. 122, art. 123 § 1, art. 125 § 1, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 188, art. 190 i art. 191 oraz art. 192 O.p., na skutek nierzetelnego przeprowadzenia postępowania dowodowego przez te organy, a w szczególności na skutek błędnej oceny dowodów zgromadzonych w postępowaniu kontrolnym, czego skutkiem jest sprzeczność ustaleń tych organów podatkowych ze zgromadzonym w przedmiotowej sprawie materiałem dowodowym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej odniósł się szczegółowo do podniesionych zarzutów i podtrzymał dotychczasowe stanowisko oraz argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jedn.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c tej ustawy). Strona skarżąca, jak wynika z uzasadnienia skargi, zarzucając naruszenie, wymienionych na wstępie rozważań, przepisów procesowych, a także zasady zaufania do organów podatkowych (art. 121 O.p.) podnosi, że organ odwoławczy, nie dostrzegł braków w materiale dowodowym zgromadzonym, na wcześniejszym etapie postępowania i dokonał jego tożsamej oceny, czego konsekwencją było utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji. Odnosząc się do tego zarzutu należy stwierdzić, że przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu jest legalność zaskarżonej decyzji, a nie decyzji ją poprzedzających. Zaskarżona decyzja nie narusza w ocenie Sądu przepisów procesowych. Zebrany materiał dowodowy jest kompletny, strona skarżąca także nie wskazuje na braki w tym zakresie. Ocena zebranego materiały dowodowego jest zgodna w wymogami art. 191 O.p. To, że odmienna od oczekiwań strony skarżącej nie oznacza, że błędna czy sprzeczna z prawem. W tym miejscu wskazać trzeba, że Sąd podziela ustalenia faktyczne i rozważania prawne organów podatkowych poczynione w rozpoznawanej sprawie. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można Dyrektorowi Izby Skarbowej w K. zarzucić naruszenia przepisów prawa. Przystępując zatem do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji w pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., zwanej dalej ustawą VAT), podatnicy są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu. Wynikająca z deklaracji kwota może jednak ulec zmianie w trybie art. 99 ust. 12 ustawy VAT, który stanowi, że zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określi je w innej wysokości. W rozpoznawanej sprawie organy podatkowe nie kwestionowały prawa podatnika w miesiącu kwietniu 2007 r. do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z wystawionych przez jego kontrahentów faktur VAT, a jedynie określając kwotę podatku naliczonego do przeniesienia na następny miesiąc rozliczeniowy uwzględniły w tym rozliczeniu rozstrzygnięcie dotyczące marca 2007 r. Rozliczenie podatku od towarów i usług za miesiąc marzec 2007 r. miało bowiem bezpośredni wpływ na rozliczenie podatku w miesiącu następnym, co wynika z ogólnej konstrukcji podatku od towarów i usług. Zatem wydana w trybie art. 99 ust. 12 ustawy VAT decyzja dotycząca marca 2007 r. spowodowała konieczność wydania decyzji określającej - w sposób odmienny od podatnika - rozliczenie w podatku od towarów i usług za kwiecień 2007 r. Ze wskazanych powodów, organ odwoławczy nie mógł odnieść się do zarzutów odwołania dotyczących decyzji za poprzednie okresy rozliczeniowe, tylko z uwagi na fakt, że decyzje te miały wpływ na rozliczenie w podatku od towarów i usług za kwiecień 2007 r. Do zarzutów dotyczących tych decyzji nie może także w niniejszym postępowaniu odnieść się Sąd orzekający, albowiem skarga dotycząca decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...], dotycząca rozliczenia w podatku od towarów i usług za marzec 2006 r. została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 16 października 2012 r. w sprawie o sygn. akt. III SA/GL 1110/12. Zatem w postępowaniu o sygn. akt III SA/Gl 1110/12 Sąd rozpoznał zarzuty strony skarżącej dotyczące zakwestionowania przez organy podatkowe podatku naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez "B" sp. z o.o. w B.. Ponowne zaś rozpatrywanie tych zarzutów nie jest niczym uzasadnione. Mając na uwadze powyższe w oparciu art. 151 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.