II OZ 790/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. U. – M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 lipca 2007 r., sygn. akt II SA/Sz 1149/06 odmawiające przyznania skarżącym prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi D. U. – M. oraz J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 246 § 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwanej dalej "ppsa", postanowieniem z dnia 11 lipca 2007 r. odmówił skarżącym D. U. – M. oraz J. M. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z ich skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]. w przedmiocie warunków zabudowy. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta Ś. z dnia [...] umarzającą, z powodu bezprzedmiotowości, postępowanie w sprawie z wniosku J. i P. K. o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie Zakładu [...] oraz budowie dwukondygnacyjnego budynku gospodarczego z częścią mieszkalną na działce nr [...] w obrębie geodezyjnym [...], przy ul. [...] w Ś.. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd podniósł, że mimo wezwania skarżących, nie przedstawili oni dostatecznych danych, koniecznych do oceny ich rzeczywistych możliwości płatniczych, a zatem wyłączona została możliwość uznania, że spełniają oni przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca D. U. – M. wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia i przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 246 § 1 ust. 1 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Orzeczenie w tej sprawie Sąd wydaje na podstawie oświadczeń strony mając na uwadze okoliczności podane w tym oświadczeniu i w razie potrzeby przedstawione przez stronę dowody. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zgodzić się z dokonaną przez Sąd I instancji oceną sytuacji finansowej i możliwości płatniczych skarżących, bowiem przedstawione przez nich dowody nie wystarczają aby stwierdzić, że wypełnione zostały przesłanki z art. 246 § 1 pkt. 1 ppsa. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 197 ppsa.