II OZ 1278/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. D.-R. na zarządzenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 1 września 2008 r., sygn. akt III SA/Wr 238/07 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania pisma z dnia 19 marca 2008 r. w sprawie ze skargi E. D.-R. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] marca 2007 r., zn. [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 13 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę E. D.-R. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] marca 2007 r., zn. [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Pismem z dnia 19 marca 2008 r. skarżąca wniosła "skargę na postępowanie sędziego (..) wraz z ponownym wnioskiem o zmianę sędziego oraz z wnioskiem o unieważnienie wyroku z dnia 13 marca, wydanego na skutek symulacji rozprawy" i jednocześnie wniosła "o zmianę adwokata z urzędu". Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III wezwano skarżącą do sprecyzowania charakteru tego pisma, w szczególności przez wskazanie, czy stanowi ono skargę kasacyjną od wydanego w sprawie wyroku czy skargę o wznowienie postępowania, czy wniosek o wyłączenie sędziego w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Jednocześnie Sąd poinformował skarżącą, że na jej wniosek zostało przyznane prawo pomocy obejmujące ustanowienie pełnomocnika z urzędu, a Sąd nie jest właściwy do zmiany wyznaczonego pełnomocnika. W piśmie z dnia 13 maja 2008 r. E. D.-R. podała, że nie wie czy skarga kasacyjna wyklucza wznowienie postępowania i nie zna innych rozległych skutków samodzielnego precyzowania żądań, bez doradztwa adwokata, prosi Sąd o ponowne wystosowanie do Rady Adwokackiej pisma z wnioskiem o przyznanie adwokata – do skargi kasacyjnej i do wznowienia postępowania (z pominięciem adwokatów wymienionych w tym piśmie). Zgodnie z kolejnym zarządzeniem z dnia 28 maja 2008 r. poinformowano E. D.-R., że organem właściwym do wyznaczenia konkretnego pełnomocnika jest Okręgowa Rada Adwokacka, skarga kasacyjna jest środkiem odwoławczym przysługującym od nieprawomocnego wyroku i jest obwarowana przymusem adwokacko-radcowskim, zaś skarga o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem przysługującym do wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem. W związku z tym wezwano ponownie E. D.-R. do sprecyzowania charakteru jej pisma z dnia 19 marca 2008 r. W odpowiedzi E. D.-R. stwierdziła, że jest zainteresowana sporządzeniem skargi kasacyjnej, wobec czego wystąpiła do Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczenie nowego pełnomocnika. Zarządzeniem z dnia 1 września 2008 r., na które obecnie E. D.-R. wniosła zażalenie, domagając się jego uchylenia, pozostawiono pismo z dnia 19 marca 2008 r. bez rozpoznania. W uzasadnieniu wskazano, że E. D.-R. nie wykonała zarządzenia, bowiem w żaden sposób nie sprecyzowała jaki charakter miało jej pismo z dnia 19 marca 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, wobec czego podlega oddaleniu. Zgodnie bowiem z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do tego przepisu wezwano E. D.-R. do sprecyzowania, czego dotyczyło jej żądanie skierowane do Sądu w piśmie z dnia 19 marca 2008 r. zatytułowanym "skarga", w którym skarżąca domagała się zmiany sędziego, unieważnienia wyroku z dnia 13 marca 2008 r. i zmiany pełnomocnika wyznaczonego z urzędu. Skierowane do Sądu pisma strony z dnia 13 maja 2008 r. i z dnia 24 czerwca 2008 r. nie wyjaśniły, co jest w istocie przedmiotem żądania E. D.-R.. Sąd podejmuje działania na wniosek strony, toteż sprecyzowanie, jakich konkretnych reakcji Sądu spodziewa się strona jest wyjątkowo istotne. E. D.-R. poinformowała jedynie, że "jest zainteresowana sporządzeniem kasacji od wyroku" oraz że nieusatysfakcjonowana działaniami wyznaczonego z urzędu pełnomocnika zamierza podjąć kroki zmierzające do wyznaczenia innego pełnomocnika, w tym złożyła w dniu 2 lipca 2008 r. pismo z kolejnym wnioskiem o "nowe postanowienie Sądu w przedmiocie przyznania pełnomocnika z urzędu". Wyjaśnienia udzielone przez E. D.-R. nie pozwalają na jednoznaczne stwierdzenie, jaki charakter miało jej pismo z dnia 19 marca 2008 r., skoro zatem E. D.-R. nie wyjaśniła, mimo wezwania, jaki sens należy nadać kierowanym w tym piśmie żądaniom, pozostawiono to pismo bez rozpoznania. Sąd nie może bowiem domniemywać o co w rzeczywistości wnosi strona. W zażaleniu skarżąca podniosła, że wezwana do sprecyzowania pisma "uzupełniła co tylko mogła uzupełnić bez narażania się na niebezpieczeństwo błędnego wyboru, do którego Sąd ją bezprawnie bo bez przyznanej pomocy prawnej wezwał". W tym miejscu zaznaczyć należy, że skarżąca miała wyznaczonego z urzędu pełnomocnika, do którego mogła zwrócić się o dokładne wyjaśnienie, co do przysługujących jej środków prawnych i o pomoc w określeniu, co jest przedmiotem jej żądania, a następnie podjąć ewentualne działania zmierzające do zmiany pełnomocnika. Krytyczna ocena wyznaczanych przez Okręgową Radę Adwokacką pełnomocników nie może wpłynąć na ocenę dokonaną przez Sąd I instancji dotyczącą pisma strony z dnia 19 marca 2008 r., w którym, podobnie jak w innych pismach w sprawie, E. D.-R. porusza wiele kwestii dotyczących sprawy. W zażaleniu E. D.-R. przyznaje, że pismo z dnia 19 marca 2008 r. nie jest, nie było i nie może być ani skargą kasacyjną, ani skarga o wznowienie, ani wnioskiem o wyłączenie sędziego w aktualnym stanie sprawy oraz, że pismo to jest "skargą na postępowanie sędziego i wnioskiem o unieważnienie wyroku z powodu nieadekwatnego do skargi na decyzję Wojewody, przedmiotu rozprawy sądowej i wyroku oraz pominięcia przez SWSA B. Kalinowską jej prawa do profesjonalnej pomocy adwokata z urzędu". W ten sposób sformułowane żądanie, w okolicznościach niniejszej sprawy, zakończonej wyrokiem z dnia 13 marca 2008 r. potwierdza, że zachodziły wątpliwości jak należało traktować pismo z dnia 19 marca 2008 r. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.