I SAB/Wr 2613/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Dagmara Dominik - Ogińska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi A.B. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE Pismem z dnia 21 czerwca 2021 r. A. B. (dalej: strona, skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. (dalej: organ, Wojewoda) w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Do skargi załączono dowód uiszczenia kwoty 100 zł tytułem wpisu sądowego oraz kserokopie czterech dowodów nadania pism do organu (dwa bez opisu, z pozostałych dwóch wynika, że dotyczą zmiany adresu i prośby o przyznanie numeru sprawy). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia, jakie przysługiwały stronie w administracyjnym toku instancji. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 października 2021 r., pismem z dnia 18 listopada 2021 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że powyższe wezwanie doręczono skarżącej w dniu 10 grudnia 2021 r. W odpowiedzi na wezwanie, strona – wraz z pismem nadanym w dniu 14 grudnia 2021 r. – przedłożyła kserokopię dowodu nadania na poczcie w dniu 13 grudnia 2021 r. ponaglenia do Szefa Urzędu d/s Cudzoziemców, załączyła również kserokopie dowodów nadania pism do Wojewody (większość nieczytelna). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Na gruncie art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: k.p.a.), organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a., strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (pkt 1 - bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (pkt 2 - przewlekłość). Wedle przytoczonych regulacji prawnych, złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu, musi zostać poprzedzone ponagleniem. Z akt niniejszej sprawy wynika, że strona nie załączyła do skargi z 21 czerwca 2021 r. jednoznacznego dowodu potwierdzającego złożenie ponaglenia. W związku z powyższym, wezwano stronę do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W odpowiedzi na wezwanie strona przedłożyła dowód wniesienia ponaglenia, które zostało nadane na poczcie w dniu 13 grudnia 2021 r. Oznacza to, że czynność ta została wykonana przez stronę po wniesieniu skargi. Tym samym skarżąca nie wykazała, aby przed wniesieniem skargi skorzystała z przysługującego jej środka zaskarżenia w postaci ponaglenia. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że nie stanowi spełnienia opisanego warunku wniesienie przez stronę do organu szeregu pism dotyczących przyspieszenia rozpoznania sprawy (wniesionych przykładowo 14.10.2020 r., 23.12.2020 r.) czy próśb o przyznanie numeru sprawy (wniesionych przykładowo 28.04.2021 r., 10.03.2021 r.). Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia. Podstawę orzeczenia o zwrocie stronie uiszczonego wpisu sądowego od skargi (punkt II sentencji) stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. Na marginesie wskazać należy, że odrzucenie w niniejszej sprawie skargi z powodu braku poprzedzenia jej wniesieniem ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a., nie stanowi przeszkody do skorzystania przez skarżącą z możliwości ponownego wniesienia skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.