II OSK 3457/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej R. [...] w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej Wspólnoty Mieszkaniowej R. [...] w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 maja 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 2712/18 w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej R. [...] w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji . UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 23 maja 2019 r., sygn. akt VII SA/Wa 2712/18 oddalił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej R. [...] w W. (dalej jako Wspólnota lub skarżąca) na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2018 r. nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z [...] czerwca 2018 r. nr [...], nakazującą ww. Wspólnocie usunięcie nieprawidłowości stanu technicznego tarasu przy lokalu nr [...] na ostatniej kondygnacji budynku mieszkalnego wielorodzinnego przy ul. R. [...] w W., poprzez wykonanie w 5 etapach: 1. Prace rozbiórkowe: skucie wykładziny ceramicznej oraz zerwanie cokolika, skucie tynku z barierki w pasie ok. 30 cm powyżej nawierzchni, zerwanie izolacji termicznej na ścianie południowo-wschodniej do 60 cm powyżej poziomu tarasu, zerwanie izolacji termicznej na ścianie południowo-zachodniej do 30 cm powyżej poziomu tarasu, skucie resztek kleju z powierzchni podkładu cementowego, oczyszczenie szczeliny pomiędzy podkładem cementowym a ścianą budynku, 2. Prace przygotowawcze: podział podkładu cementowego na pola dylatacyjne, zgodnie ze schematem na fot. 23, przez nacięcie szczelin o szerokości 10 mm i głębokości równej co najmniej połowie grubości podkładu, oczyszczenie naciętych szczelin, wypełnienie szczeliny między podkładem cementowym a ścianą przez włożenie paska styropianu ekstrudowanego (stroduru) tak, aby wystawał on sześć cm ponad podkład, przekrycie styropianu ekstradowanego paskiem folii PE, dwukrotne zagruntowanie podkładu cementowego preparatem typu Ceresit CT 17, ułożenie w naciętych szczelinach sznura dylatacyjnego o średnicy 12 mm, wyrównanie powierzchni na barierce w miejscu skutego tynku, 3. Roboty izolacyjne: odtworzenie na ścianach budynku izolacji z wełny skalnej i wykonanie na niej warstwy zbrojącej, ułożenie na podkładzie cementowym, z wyprowadzeniem na ściany (izolację termiczną) na 30 cm, elastycznej mineralnej powłoki izolacyjnej typu Ceresit CR 166, co najmniej w dwóch warstwach, przy łącznym zużyciu materiału ok. 4, wklejenie taśmy uszczelniającej typu Ceresit CL 152 w pierwszej warstwie izolacji w miejscu styku podkładu ze ścianami i barierką oraz nad naciętymi szczelinami dylatacyjnymi w podkładzie. 4. Roboty wykładzinowe: przyklejenie do izolacji typu Ceresit CL 166 płytek ceramicznych metodą kombinowaną, przy ich prostokątnym układzie, płytki należy mocować po minimum trzech dniach od wykonania izolacji, do klejenia stosować klej elastyczny typu Ceresit CM 16, ułożenie na ścianach i barierce cokolika, wypełnienie spoin nad naciętymi szczelinami oraz występujących w połowie odległości między nimi uszczelniaczem poliuretanowym, ułożenie w szczelinie między cokolikiem a płytą ceramiczną sznura dylatacyjnego o średnicy 6 mm, wypełnienie szczeliny między cokolikiem a płytą ceramiczną uszczelniaczem poliuretanowym, wypełnienie pozostałych spoin zaprawą typu Ceresit CE 43, 5. Roboty wykończeniowe: uzupełnienie tynków na ścianach i barierce, pomalowanie ścian i barierki w terminie 6 miesięcy od dnia, gdy decyzja stanie się ostateczna. W piśmie z 28 sierpnia 2019 r. skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zaskarżając go w całości i domagając się jego uchylenia, uchylenia decyzji organów obu instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji bądź też o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy w całości sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zasadnicze argumenty zarzutów skargi kasacyjnej sprowadzają się do niewłaściwego zastosowania w sprawie art. 66 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 61 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. W ocenie skarżącej Sąd nie wyjaśnił w sposób właściwy powodów dla których uznał, że norma ta znajduje zastosowanie w okolicznościach ustalonych w niniejszej sprawie. Odrębnym pismem z 16 września 2021 r. Wspólnota wystąpiła na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji PINB [...] z [...] czerwca 2018 r. nr [...]. We wniosku wskazano, że możliwość udzielenia skarżącemu ochrony tymczasowej uzależniona jest od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia wskazanych w przepisie skutków wykonania decyzji. Przesłanki wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a. dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym rezultatem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy to w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. W postępowaniu w przedmiocie wstrzymania wykonania merytoryczne odnoszenie się do treści decyzji nie powinno mieć miejsca. W tym postępowaniu sąd bada przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a., a nie bada legalności zaskarżonej decyzji. Przekładając powyższe na grunt niniejszej sprawy Wspólnota wskazała, że zaskarżoną decyzją nakazano jej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego tarasu przylegającego do lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym/przy ul. R. [...] w W., poprzez wykonanie szeregu robót budowlanych podzielonych na 5 etapów. Decyzje te są ostateczne i podlegają wykonaniu. Zaskarżenie decyzji do sądu administracyjnego nie wstrzymuje jej wykonalności. W piśmie z dnia 16 sierpnia 2021 r. Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego dla [...] poinformował skarżącą, że zaskarżona ww. decyzja jest ostateczna i podlega wykonaniu. Organ ten zastrzegł, że będzie od skarżącej egzekwował wykonanie decyzji (dołączono protokół oględzin robót budowlanych lub obiektu budowlanego Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r.). W ocenie Wspólnoty wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki, w postaci poniesienia przez skarżącą znacznych kosztów wykonania nakazanych robót budowlanych, w sytuacji kiedy konieczność wykonania tych robót budowlanych może okazać się niezasadna, gdyby skarga kasacyjna skarżącej okazała się uzasadniona. Odwrócenie skutków wykonania zaskarżonych decyzji byłoby niemożliwe, a co najmniej poważnie utrudnione, połączone ze znacznymi stratami finansowymi skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Z art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że w okolicznościach sprawy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek wykazania okoliczności świadczących o zaistnieniu przesłanek ww. wstrzymania spoczywa na wnioskodawcy. Powinien on wykazać we wniosku o wstrzymanie wykonania okoliczności, które powiązane z wykonaniem zaskarżonej decyzji, mogą w jego aktualnej sytuacji doprowadzić do wystąpienia przesłanek wstrzymania. Rolą Sądu jest ocena całości materiału zgromadzonego w sprawie pod kątem wykazania przez wnioskodawcę zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. W postępowaniu tym Sąd ocenia wyłącznie czy zachodzą w sprawie okoliczności, które w związku z wykonaniem aktu lub czynności mogą doprowadzić do sytuacji odpowiadającej przesłankom wstrzymania tj. do prawdopodobieństwa wyrządzenia stronom znacznej szkody czy wywołania w ich sytuacji trudnych do odwrócenia skutków. W okolicznościach niniejszej sprawy mamy do czynienia z decyzją MWINB z [...] września 2018 r., którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] nakazującą skarżącej usunięcie wskazanych w decyzji nieprawidłowości stanu technicznego tarasu przy lokalu nr [...] na ostatniej kondygnacji budynku mieszkalnego przy ul. R. [...] w W. poprzez wykonanie określonych w decyzji robót budowlanych w pięciu etapach. Zakres prac koniecznych do wykonania jest szeroki ale sprowadza się zasadniczo do naprawy lub wykonania izolacji termicznej, przeciwwodnej, przeciwwilgociowej tarasu i jego ścian, skucia i ułożenia płytek na powierzchni tarasu oraz zastosowania dylatacji w określonych punktach tarasu. Ma to na celu doprowadzenie stanu tarasu do właściwego stanu technicznego, który zabezpieczy przed warunkami atmosferycznymi sam taras i jego otoczenie (lokal [...]) a jednocześnie zabezpieczy sam budynek mieszkalny, bowiem stanowiąc jednocześnie stropodach wpływa na warunki bezpieczeństwa użytkowania lokali mieszkalnych znajdujących się poniżej. NSA nie jest uprawniony ani zobowiązany ustalać jakie koszty związane są z wykonaniem takiego zakresu prac remontowych na przedmiotowym tarasie. We wniosku Wspólnota nie konkretyzuje tego w żaden sposób stwierdza jedynie, że koszty te będą znaczne. Wobec tak ogólnego stwierdzenia Sąd nie ma podstaw formułować jakichkolwiek twierdzeń, że poniesienie kosztów remontu tarasu może doprowadzić do braku wypłacalności Wspólnoty co należy zakwalifikować jako znaczną szkodę. Wspólnota nie wskazuje ponadto jak przedstawia się jej aktualna sytuacja finansowa i nie uprawdopodabnia jej stosowną dokumentacja finansową. Sąd nie mógł zatem formułować wniosku o zagrożeniu wypłacalności Wspólnoty kiedy nie zna jej faktycznej sytuacji finansowej. Przemilczenie w tym zakresie należy potraktować w kategoriach nie wykazania przesłanki znacznej szkody, a co za tym idzie nie wykazania podstawy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślić należy, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wykazania przesłanek wstrzymania z art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd bierze pod uwagę okoliczności sprawy ale tylko wnioskujący ma świadomość zagrożeń jakie w jego sytuacji może spowodować wykonanie decyzji. Jak wynika z nadesłanego przy wniosku protokołu oględzin tarasu z dnia [...] sierpnia 2021 r. Wspólnota od września 2018 r. (wydanie ostatecznej decyzji) nie wykonała żadnych robót budowlanych. Zasadnym jest wniosek, że w okresie ponad 2 lat od wydania decyzji możliwe było zabezpieczenie odpowiednich środków na funduszu remontowym Wspólnoty lub wystąpienie o kredyt. Wspólnota nie podaje również czy stan budynku wymagał w tym okresie znaczących nakładów finansowych na pilniejsze naprawy niż wynikające z zaskarżonej decyzji. Zdaniem NSA, nie sposób mówić o trudnych do odwrócenia skutkach skoro nawet w sytuacji kiedy zaskarżona decyzja zostałaby uchylona a prace remontowe zostałyby wykonane organ nadzoru budowlanego musiałby zwrócić poniesione przez Wspólnotę koszty. Ponadto środki te nie zostałyby zmarnotrawione bowiem Wspólnota w ramach corocznych przeglądów budowlanych budynku byłaby zobowiązana do usunięcia nieprawidłowości stanu technicznego tarasu będącego dachem innych lokali. Tak czy inaczej naprawa tarasu leżała w dobrze pojętym interesie samej Wspólnoty a na pewno jej mieszkańców. Nie można pominąć także okoliczności, że zapewnienie odpowiedniego stanu technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego jest uzasadnione względami bezpieczeństwa życia i zdrowia zamieszkujących w nim ludzi oraz bezpieczeństwa publicznego. Powstrzymywanie się od wykonania zaskarżonej decyzji do momentu orzeczenia przez sąd o zasadności skargi kasacyjnej może stwarzać zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego bowiem nie można wykluczyć, że spuchnięte od wody i odspojone elementy tarasu z czasem zaczną odpadać stwarzając powszechne zagrożenie. Ponadto nie jest wykluczone, że woda z tarasu zacznie dostawać się do wnętrza lokalu albo spowoduje wykwity pleśni w pomieszczeniach, z którymi taras ma styczność. W tych okolicznościach z uwagi na konieczność ochrony powyższych nadrzędnych wartości wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji NSA uznaje za nieuzasadnione. Zagrożenie dla życia i zdrowia przechodniów oraz mieszkańców budynku odczytywane jako trudne do odwrócenia skutki i znaczna szkoda, w ocenie NSA przemawia za tym aby odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.