III OZ 988/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na zarządzenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 lutego 2021 r. sygn. akt III SAB/Kr 130/19 w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania pisma skarżącego K. J. z dnia 3 lutego 2021 r. w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem z 24 lutego 2021 r. sygn. akt III SAB/Kr 130/19 w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w K. w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści, na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) dalej zwanej "p.p.s.a." pozostawił bez rozpoznania pisma skarżącego K. J. z 3 lutego 2021 r. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że 11 lutego 2021 r. wezwano skarżącego do sprecyzowania charakteru jego pisma z 3 lutego 2021 r. zatytułowanego "Wniosek na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a." przez wskazanie, czy pismo to stanowi ponowny wniosek o uzupełnienie wyroku z 17 grudnia 2019 r. czy też postanowienia z 25 stycznia 2021 r. odmawiającego uzupełnienia ww. wyroku, czy też ma inny charakter. Pismem z 18 lutego 2021 r. zatytułowanym "Inne pismo odpowiedź" skarżący udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie, nie wskazując jednak jaki charakter ma jego pismo z 3 lutego 2021 r. Zażalenie na to zarządzenie złożył K. J., wnosząc o jego uchylenie w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. K. J. pismem z 3 lutego 2021 r. złożył "Wniosek na podstawie art. 157 § 1 p.p.s.a.". Nie wskazał jednak, o uzupełnienie którego orzeczenia wnosi. Zatem prawidłowo wezwano skarżącego do sprecyzowania charakteru jego pisma, szczególnie że mogło ono dotyczyć zarówno wyroku z 17 grudnia 2019 r., którego uzupełnienia już odmówiono, jak i postanowienia z 25 stycznia 2021 r. odmawiającego uzupełnienia powyższego wyroku. W odpowiedzi na wezwanie, pismem z 18 lutego 2021 r. K. J. wskazał, że wnosi "o wydanie w sprawie orzeczenia uzupełniającego, poprzez wyłączenie jego podania o postępowanie i orzeczenie rektyfikacyjne do odrębnego rozpoznania, celem wydania orzeczenia uzupełniającego, względnie, w razie ustalenia w toku przeprowadzonego postępowania niezasadności w całości wniosku o orzeczenie uzupełniające z 19 października 2020 roku, wydania w sprawie przewidzianego ustawą prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi orzeczenia o oddaleniu wniosku o orzeczenie uzupełniające, od którego to orzeczenia merytorycznie rozpoznającego wniosek zgodnie z art. 194 par. 1 punkt 5a ustawy prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, będzie przysługiwało zażalenie do drugiej instancji". Analiza treści pisma skarżącego z 18 lutego 2021 r. nakazuje uznać, że skarżący nie sprecyzował orzeczenia będącego przedmiotem wniosku o uzupełnienie. NSA w składzie orzekającym podziela pogląd wyrażony w postanowieniu NSA z 24 stycznia 2012 r. sygn. akt I OZ 37/12, LEX nr 1107873, iż za "niezachowanie warunków formalnych" w rozumieniu art. 49 § 1 p.p.s.a. należy uznać także sytuację, gdy pismo strony nie zawiera jednoznacznych wniosków procesowych, ponieważ sąd nie jest wówczas w stanie dokonać racjonalnego ustalenia, jakie jest żądanie wnoszącego to pismo. W takim stanie rzeczy prawidłowo WSA w Krakowie pozostawił bez rozpoznania pismo K. J. z 3 lutego 2021 r. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.