IV SA/Po 104/11

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 11 października 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] listopada 2010r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego i świadczeń na zasadach zdrowotnych postanawia odmówić przyznania prawa pomocy UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 2 czerwca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę A.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia [...] listopada 2010r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego i świadczeń na zasadach zdrowotnych. Jak wynika z postanowienia z dnia 17.08.2011r. (k. 28 v), w/w wyrok Sądu jest prawomocny od dnia 9.08.2011r. Tym samym wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata złożony w dniu 7 września 2011r. (vide data stempla pocztowego k. 48 akt), ponowiony na rzędowym formularzu, nie może być rozpoznany merytorycznie. Zgodnie bowiem z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej ppsa), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Z powyższego przepisu wynika, że wniosek ten można złożyć dopóki trwa postępowanie sądowe, a po prawomocnym zakończeniu postępowania - o ile strona zainicjuje jednocześnie nowe postępowanie, które miałoby doprowadzić do wzruszenia prawomocnego orzeczenia (tj. postępowanie nadzwyczajne). Brak takiego nowego postępowania powoduje, że wniosek złożony po prawomocnym zakończeniu postępowania jest bezprzedmiotowy i niedopuszczalny (por. np. postanowienie NSA z 23 września 2010 r., sygn. akt II OZ 857/10, postanowienie NSA z 28 lipca 2009 r., sygn. akt I OZ 745/09, Lex nr 552405). Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 243 § 1 ppsa orzeczono jak w sentencji. MZ