II SA/Rz 872/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Maciej Kobak /spr./ Sędziowie WSA Marcin Kamiński WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 listopada 2021 r. sprawy z wniosku Gminy Miasto o dokonanie wykładni postanowienia zawartego w punkcie III wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] lipca 2021 r., sygn. akt [...] - postanawia - umorzyć postępowanie. UZASADNIENIE W dniu 13 sierpnia 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęły skargi Skarbu Państwa – [...] oraz Gminy [...] reprezentowanych przez r. pr. A. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej w skrócie: "SKO") z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji dotyczącej oddania działki w użytkowanie wieczyste z naruszeniem prawa. Wyrokiem z dnia 10 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 872/20 Sąd oddalił obie skargi. Gmina [...] wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie działając w trybie autokontroli wydał w dniu 6 lipca 2021 r. wyrok o następującej treści: uchyla w całości zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 10 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 872/20 (pkt I wyroku); oddala skargę (pkt II wyroku); odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz strony skarżącej Gminy [...] (pkt III wyroku). W dniu 4 sierpnia 2021 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika Gminy [...] o wykładnię postanowienia zawartego w pkt III wyroku z dnia 6 lipca 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 872/20. Pełnomocnik stwierdził, że jest ono całkowicie niezrozumiałe. Postanowieniem z dnia 7 września 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 872/20 Sąd sprostował z urzędu niedokładność w pkt III wyroku z dnia 6 lipca 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 872/20 w ten sposób, że po słowach "odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego" - wykreślił słowo "zasądza". W uzasadnieniu postanowienia Sąd przytoczył treść przepisu art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 - dalej w skrócie "p.p.s.a."), zgodnie z którym sąd może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W ocenie Sądu niedokładność w pkt III wyroku dotyczącym kosztów postępowania wymagała sprostowania. Z treści uzasadnienia (s. 18) w oczywisty sposób wynika bowiem, że Sąd odstąpił od zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego. Świadczy o tym konstrukcja pkt III wyroku, z której wynika, że słowo "zasądza" zostało zamieszczone na skutek błędu przy komputerowej obróbce tekstu, gdyby bowiem zamiarem Sądu było zasądzenie kosztów postępowania, to określiłby kwotę zasądzoną od organu na rzecz skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Jednocześnie w myśl art. 64 § 3 p.p.s.a., do wniosków stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Sąd stwierdza, że wobec sprostowania niedokładności w pkt III wyroku z dnia 6 lipca 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 872/20 dotyczącym kosztów postępowania, wniosek o wykładnię pkt III ww. wyroku stał się bezprzedmiotowy. Sprostowanie to wyeliminowało wcześniejsze wątpliwości interpretacyjne dotyczące rozstrzygnięcia o kosztach zawartego w pkt III ww. wyroku. Aktualnie pkt III wyroku brzmi: "odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz strony skarżącej Gminy [...]". Należy podkreślić, że postanowienie z dnia 7 września 2021 r. o sprostowaniu nie zostało zaskarżone zażaleniem, a zatem jest prawomocne. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że wniosek o wykładnię pkt III wyroku z dnia 6 lipca 2021 r., sygn. akt II SA/Rz 872/20 stał się bezprzedmiotowy. Sąd po wpłynięciu wniosku dokonał bowiem sprostowania pkt III wyroku w zakresie identycznym, jak zakres wniosku o wykładnię. Przestała więc istnieć wątpliwość co do jego treści. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.