VI SA/Wa 1175/09

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia: odmówić przyznania I. D. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych UZASADNIENIE I. D. (dalej jako skarżąca) złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. We wniosku podniosła, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem oraz pełnoletnim synem. Skarżąca uzyskuje dochód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w kwocie 5 000 zł brutto miesięcznie, syn skarżącej otrzymuje wynagrodzenie w wysokości 1 400 zł., a dochód męża, który jest rolnikiem, nie został wskazany. W rubryce 5 Formularza wskazała, iż niezbędne miesięczne wydatki to żywność (ok. 2000 zł.), prąd (400 zł.), gaz (300 zł.), środki czystości oraz lekarstwa (500 zł.). Dodatkowe obciążenia wynikają między innymi z konieczności naprawy bramy wjazdowej, skutkiem czego będzie ograniczenie wolnych środków finansowych. Majątek skarżącej to dom, nieruchomość rolna o pow. 1,4 ha oraz lokal użytkowy. Mając na uwadze, iż oświadczenia zawarte w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy były niewystarczające dla oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej skarżącego, Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni poprzez nadesłanie: a/ dokumentu wskazującego na wysokość dochodu osiągniętego z prowadzonej przez skarżącą działalności gospodarczej w 2009 r. – np. odpisu ostatniej złożonej w 2009 r. deklaracji o wysokości dochodu (straty) z prowadzonej działalności gospodarczej osiągniętego od początku roku podatkowego, ewentualnie odpisu z księgi przychodów i rozchodów na koniec czerwca 2009 r., b/ dokumentu potwierdzającego wskazaną w rubryce 10 wysokość otrzymywanego przez syna skarżącej wynagrodzenia c/ nadesłanie dokumentu potwierdzającego wielkość posiadanej nieruchomości rolnej (np.: zaświadczenia właściwego Urzędu Gminy lub decyzji ustalającej wysokość podatku od nieruchomości), d/ wyciągów z posiadanych przez skarżącą i osoby pozostające z nią we wspólnym gospodarstwie domowym rachunków bankowych za okres ostatnich 3 miesięcy. W odpowiedzi skarżąca wyjaśniła, iż syn zmienił stan cywilny i nie mieszka już z rodzicami. Skarżąca przedłożyła wyciąg z księgi przychodów i rozchodów na dzień 30 czerwca 2009 r. oraz decyzję ustalającą wysokość podatku rolnego od nieruchomości. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004 s. 319). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż skarżąca nie wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przede wszystkim nie przedłożyła wyciągów z posiadanych przez nią i jej męża rachunków bankowych, nie wskazując przy tym żadnej przyczyny niewykonania wezwania w tym zakresie. Tym samym brak jest możliwości pełnego zweryfikowania możliwości płatniczych skarżącej, w szczególności, iż skarżąca w samym wniosku wskazuje na fakt posiadania wolnych środków finansowych. Jednocześnie podkreślenia wymaga, iż udzielenie stronie prawa pomocy jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (tak też Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 października 2004 r. sygn. akt GZ 61/04, niepubl.). Skarżąca natomiast prowadzi działalność gospodarczą uzyskując z tego tytułu dochód oszacowany na kwotę 5000 zł brutto miesięcznie. Również z księgi przychodów i rozchodów wynika, że działalność ta przynosi dochód, który przez pierwsze półrocze tego roku sięgnął kwoty 22 872 zł. Nie można tym samym uznać, iż skarżąca nie posiada możliwości pokrycia kosztów sądowych. Już samo wskazanie w uzasadnieniu wniosku na potencjalne ograniczenie wolnych środków finansowych, którymi dysponuje skarżąca, wskazuje, iż zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym nie jest dla niej obiektywnie niemożliwe. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.