Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II GZ 319/21

Sądy administracyjne2021-10-12
Sygnatura
II GZ 319/21
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2021-10-12
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Gabriela Jyż

Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 12 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Głównego Inspektora Transportu Drogowego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2021 r., sygn. akt VI SA/Wa 1539/20 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej i zwrotu wpisu w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2020 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 14 maja 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną Głównego Inspektora Transportu Drogowego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 1539/20 uwzględniającego skargę M. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2020 r., w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia oraz zwrócił organowi uiszczony od skargi kasacyjnej wpis. Sąd I instancji wskazał, że w związku z wniesioną skarga kasacyjną od powołanego wyroku, organ wezwany został, pismem z dnia 24 marca 2021 r., do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenia dowodu nadania skargi kasacyjnej - dokumentu wskazującego na datę nadania skargi kasacyjnej do Sądu oraz nadesłania 1 egzemplarza odpisu skargi kasacyjnej dla uczestnika postępowania, w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie zostało doręczone na adres profesjonalnego pełnomocnika organu w dniu 24 marca 2020 r. Sąd I instancji stwierdził, że w zakreślonym terminie, upływającym z dniem 31 marca 2021 r., nie zostały uzupełnione braki formalne skargi kasacyjnej. W takim stanie sprawy Sąd na podstawie art. 178 i art. 232 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), odrzucił skargę kasacyjną organu i zwrócił uiszczony w związku z nią wpis. Główny Inspektor Transportu Drogowego, zażaleniem zaskarżył w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 47 § 1 i § 2 oraz art. 57 § 1 p.p.s.a., polegające na mylnym przyjęciu przez Sąd I instancji, że strona nie uzupełniła braków formalnych skargi w terminie poprzez brak złożenia odpisu skargi kasacyjnej, jak i dowodu nadania skargi kasacyjnej, podczas gdy do organu w dniu 24 marca 2021 r. poprzez ePUAP wpłynęło wezwanie do usunięcia braków formalnych kasacji, które jednak nie zawierało załączników (co zostało również weryfikowane przez tut. informatyka), następnie celem wyjaśnienia wątpliwości został wykonany telefon do WSA (29.03.2021 r.) z informacją, że wezwanie nie ma załączników z prośbą o wskazanie jego przedmiotu, na co w odpowiedzi pracownik Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego poinformował pracownika tut. organu, iż wezwanie dotyczy jedynie wpisu kasacyjnego 225 zł, co potwierdziło jednocześnie wezwanie w wersji papierowej o wpis kasacyjny 225 zł, które wpłynęło do organu z datą 25 marca 2021 r. A zatem z uwagi na brak załącznika w piśmie nadanym do organu przez ePUAP oraz poinformowanie pracownika organu przez sekretariat tut. Sądu, iż wezwanie dotyczy jedynie wpisu organ uczynił zadość wezwaniu w części z jaką miał szansę się zapoznać, natomiast w zakresie kwestii uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez brak złożenia odpisu skargi kasacyjnej, jak i dowodu nadania skargi kasacyjnej, organ jak i jego pełnomocnik nie miał możliwości odpowiedzi na takie wezwanie, gdyż faktycznie nigdy nie zostało mu ono doręczone i nie miał możliwości zapoznania się z jego treścią, czyniąc wszystko co można było zasadnie od niego oczekiwać w tym kontaktując się telefonicznie z sekretariatem tut. Sądu i wyjaśniając sprawę. Podnosząc ten zarzut organ wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i prawidłowe doręczenie wezwania organowi w pełnej jego treści tak, aby organ miał możliwość zapoznać się z jego treścią i udzielić na nie wymaganej odpowiedzi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Mając na uwadze podstawy odrzucenia skargi kasacyjnej Głównego Inspektora Transportu Drogowego oraz argumentację zawartą w ramach podnoszonego zarzuty zażalenia wraz z załączonym na jej potwierdzenie wydrukiem z programu Elektroniczne Zarządzanie Dokumentami, stwierdzić należy, że istota sprawy sprowadza się do ustalenia prawidłowości i kompletności przesłanej organowi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie korespondencji elektronicznej, za pośrednictwem której wezwano organ do uzupełnienia stwierdzonych braków formalnych skargi kasacyjnej. Analiza dokumentów potwierdzających obieg korespondencji kierowanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny do organu oraz powołanego wydruku złożonego wraz z zażaleniem, nie wskazuje, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, aby w sprawie zaistniały podstaw do zakwestionowania prawidłowości doręczenia organowi wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej z dnia 24 marca 2021 r. Jak bowiem wynika z wydruku dokumentu elektronicznego z dnia 24 marca 2021 r. oraz związanego z nim dokumentu wezwania z tej samej daty (k: 67 i 68 akt sprawy) w rzeczonym dniu skierowano do pełnomocnika organu – radcy prawnego T. B. wezwanie do usunięcia braków skargi kasacyjnej. W piśmie zatytułowanym Wezwanie wskazano, że w załączeniu przesłano wezwanie do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej (k: 67 akt sprawy). Z potwierdzenia zgodność kopii wydruku z dokumentem elektronicznym, wynika natomiast, że do organu wysłano w podanej już dacie "Wezwanie do usunięcia braków skargi kasacyjnej.pdf" (k: 69 akt sprawy). Co istotne dla oceny podnoszonej w zażaleniu wadliwości doręczenia organowi omawianego wezwania, poprzedzająca ją jak i późniejsza korespondencja elektroniczna kierowana do organu i nie nosząca znamion wad i braków, potwierdzana była w systemach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w tożsamy sposób, a więc poprzez wydruki pism przewodnich, wezwań lub doręczeń, dokumentów zgodności kopii wydruków oraz Urzędowych Poświadczeń Przedłożenia. Powyższe nie daje podstaw do uznania, że skierowane do organu wezwanie do usunięcia braków skargi kasacyjnej w swojej istocie nie zawierało tego wezwania. Stanowiska tego nie podważa również skutecznie tak argumentacja zażalenia jak i powołany już dokument pochodzący z systemów informatycznych organu. Przede wszystkim wskazać należy, że z treści tego wydruku nie wynika aby wezwanie przesłane z WSA w Warszawie poprzez system ePUAP pozbawione było załącznika, o którym mowa w treści tego wydruku – załącznika zawierającego wezwanie do usunięcia braków. W swojej istocie przedstawiony wydruk nie wskazuje na istnienie lub nieistnienie przesłanych wraz z nim załączników. Sama zaś treść wiadomości uwidocznionej na rzeczonym wydruku wskazuje, że było to pismo przewodnie wezwania - Dokument elektroniczny z dnia 24 marca 2021 r. z karty 67 akt sprawy. Zauważyć przy tym należy, że nie przedstawiono w związku z omawianym wydrukiem z systemu organu innego tego typu wydruku wskazującego na listę załączników faktycznie przesłanych i odręczonych w formie elektronicznej organowi. Niewątpliwie dokument taki pozwoliłby na porównanie i weryfikację twierdzeń organu o rzeczywistym braku załącznika stanowiącego wezwanie do usunięcia braków skargi kasacyjnej. Powyższa uwaga dotyczy również wskazywanej w motywach zażalenia "weryfikowanej przez tut. Informatyka" okoliczności braku załącznika w wezwaniu, które wpłynęło w dniu 24 marca 2021 r., do organu poprzez ePUAP. Za nienasuwającą wątpliwości co do prawidłowości doręczenia wezwania uznać należy argumentację odnośnie "kontaktowania się telefonicznie w WSA celem wyjaśnienia wątpliwości". Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że do organu skierowano dwa wezwania, będące przedmiotem niniejszej kontroli wezwanie do usunięcia braków skargi kasacyjnej wysłane organowi w dniu 24 marca 2021 r. oraz wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej wysłane w 25 marca 2021 r. Wobec powyższego, otrzymując dwa wezwania z różnych dat zasadnym rysuje się konieczność, w przypadku wątpliwości odnośnie jednego z nich lub obu, doprecyzowanie ich treści w sposób niepozostawiający wątpliwości odnośnie ich charakteru i obowiązków, do jakich wykonania Sąd wzywał organ. Zauważyć przy tym należy, że zawarte na wydruku adnotacje pracownika, również nie pozwalają na jednoznaczne stwierdzenie, czego konkretnie miał one dotyczyć. W prawym dolnym rogu wydruku faktycznie widnieje adnotacja o treści "Info z WSA (tel) 29.03.21", pod nim zaś widnieją dwie strzałki odsyłające w przypadku pierwszej do ciągu czterech liter, w odniesieniu do który można wyłącznie domyślać się ich znaczenia. W przypadku drugiej istotnie widnieje zapis dotyczący wysokości wpisu od kasacji, która to informacja mogła zostać zawarta niejako dodatkowo w odniesieniu do całej sprawy zawisłej przed sądem. Zwrócić przy tym należy uwagę, że na wydruku widnieje adnotacja wraz z podpisem Naczelnika Wydziału Postępowań Sądowych o treści "Proszę o przygotowanie odp. na wezwanie", która może sugerować, że treść wezwania była wiadoma – zapoznał się z wytycznymi wezwania Sądu- adresatowi i wezwaniu miano nadać dalszy bieg. Resumując, Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do zakwestionowania prawidłowości doręczenia organowi wezwania z dnia 24 marca 2021 r., do uzupełnienia braków wniesionej w sprawie skargi kasacyjnej, wobec czego za prawidłowe uznać należało ustalenia Sądu I instancji, że do dnia 31 marca 2021 r., a więc dnia skutecznego upływu terminu do usunięcia stwierdzonych braków skargi kasacyjnej, braki te nie zostały uzupełnione. W konsekwencji Sąd I instancji niewadliwie odrzucił skargę kasacyjną Głównego Inspektora Transportu Drogowego na podstawie art. 178 p.p.s.a. Mają powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.