II FSK 2593/12

SENTENCJA Dnia 12 października 2012 roku Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ryszard Maliszewski po rozpoznaniu w dniu 12 października 2012 roku w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku E. W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej E. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt I SA/Po 264/12 w sprawie ze skargi E. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 19 grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego za 2004 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt I SA/Po 264/12 oddalił skargę E. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 19 grudnia 2011 r., nr [...], w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego za 2004 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Wraz z oddaleniem skargi upadło postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 marca 2012 r., którym Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. E. W. obok skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 19 grudnia 2011 r., nr [...]. W podstawie prawnej wniosku wskazała art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 14 marca 2012 r., poz. 270) dalej powoływanej jako "p.p.s.a.". Uzasadniając wniosek E. W. podała, że decyzją z dnia 19 grudnia 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w P. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z dnia 30 grudnia 2010 r., ustalającą skarżącej zryczałtowany podatek dochodowy za 2004r. w kwocie 166.370 zł od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. Skarżąca wskazała, że przymusowe wykonanie decyzji podatkowej, w drodze postępowania egzekucyjnego w administracji skierowanego do nieruchomości, doprowadzi do wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody majątkowej i niemajątkowej w postaci pozbawienia skarżącej oraz jej rodziny, w tym małoletniej córki, miejsca zamieszkania (domu) i doprowadzenia do stanu bezdomności. Strona wskazała, że od jesieni 2011 r. posiada status osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku, stąd kwota zaległości podatkowej ustalona zaskarżoną decyzji przerasta jej obecne oraz przyszłe możliwości płatnicze. Skarżąca jest osobą rozwiedzioną i samotnie wychowuje córkę, nie posiada żadnych dochodów prócz alimentów na córkę w kwocie 650 zł. Jedynym wartościowym składnikiem majątku skarżącej jest dom o powierzchni 180 m², w którym mieszka wraz z małoletnią córką oraz rodzicami, a który jest obciążony hipoteką przymusową na rzecz Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. w kwocie 27.746 zł z tytułu niezapłaconego przez skarżącą podatku od darowizny pieniężnej. W związku z powyższym, w ocenie strony przymusowe wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do nieodwracalnego uszczerbku finansowego po stronie skarżącej, gdyż sprzedaż w drodze licytacji nieruchomości z reguły odbywa się poniżej aktualnej wartości rynkowej. Ewentualne uwzględnienie skargi kasacyjnej nie usunie zaś powstałych w tym czasie szkód majątkowych i niemajątkowych. Dodatkowo skarżąca zostanie obciążona kosztami egzekucyjnymi w niebagatelnej dla niej wysokości. Ponadto wnioskodawczyni powołała się na argumenty przytoczone w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, z dnia 28 marca 2012 r., w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Jak zatem wynika z treści cytowanego przepisu przesłankami do wstrzymania wykonania decyzji przez sąd są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym zaznaczyć należy, iż szkoda nie musi mieć charakteru materialnego, natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Zastosowanie wobec wnioskodawczyni ochrony tymczasowej w postępowaniu przez Naczelnym Sądem Administracyjnym jest zasadne. Z argumentacji przedstawionej we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji wynika, że wnioskodawczyni i jej rodzina znajdują się w trudnej sytuacji materialnej, o czym świadczą fakty przytoczone we wniosku. Należy przyjąć, że wnioskodawczyni uprawdopodobniła, że w zaistniałej sytuacji uregulowanie należności podatkowych może nastąpić jedynie w drodze egzekucji. Wnioskodawczyni nie posiada bowiem zasobów finansowych na dobrowolną spłatę zadłużenia. W konsekwencji egzekucja może być skierowana wyłącznie w stosunku domu o powierzchni 180 m², w którym mieszka wraz z małoletnią córką oraz rodzicami. Należy zgodzić się ze stanowiskiem wnioskodawczyni, że przymusowe wykonanie decyzji podatkowej, w drodze postępowania egzekucyjnego w administracji skierowanego do nieruchomości, doprowadzi do wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody majątkowej i niemajątkowej w postaci pozbawienia skarżącej oraz jej rodziny, w tym małoletniej córki, miejsca zamieszkania (domu). W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.