I SA/Go 530/14

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. - Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za okres od października do grudnia 2012 roku oraz za styczeń, luty, marzec, lipiec, październik, listopad i grudzień 2013 roku wraz z odsetkami za zwłokę postanowił: 1. zwolnić skarżącego od wpisu od skargi; 2. w pozostałym zakresie wniosek oddalić. UZASADNIENIE W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi określonego na 500 zł, skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego wraz z wnioskiem oświadczenia o sytuacji rodzinnej, majątku i dochodach oraz dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych wynika co następuje. Skarżący jest kawalerem. Mieszka z matką i rodzeństwem. Nie ma majątku, w tym: oszczędności. Nie ma stałego zatrudnienia, a utrzymuje się z prac dorywczych przynoszących mu ok. 800 zł miesięcznie. Przeciwko skarżącemu prowadzone są egzekucje świadczeń pieniężnych m. in. z tytułu zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług (28.409 zł) jak również należności celnych wobec obcego państwa (40.470,10 zł). Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a.") osobie fizycznej przysługuje prawo pomocy w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść całości kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący wykazał istnienie powyższych przesłanek. Z przedstawionych przez niego dokumentów i oświadczeń wynika, że nie ma majątku ani oszczędności, a jego dochody nie mogą zostać uznane za wystarczające do poczynienia z nich oszczędności czy też wydatków innych niż służące zaspokojeniu podstawowych potrzeb. Nadto przeciwko skarżącemu prowadzona jest egzekucja administracyjna świadczeń pieniężnych. Skarżącego nie stać zatem na poniesienie całości kosztów postepowania. W tej sytuacji, uwzględniając, iż jedyną opłatą podlegającą uiszczeniu na obecnym etapie postępowania jest wpis od skargi, postanowiono jak w sentencji (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).