Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I SA/Gl 1084/12

Sądy administracyjne2012-10-15
Sygnatura
I SA/Gl 1084/12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia
2012-10-15
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gliwicach

Sędziowie

Ewa Madej

Rozstrzygnięcie

Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Madej po rozpoznaniu w dniu 15 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie egzekucji należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. WSA/post.1 - sentencja postanowienia UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...] nr [...] odmawiające umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec A Sp. z o.o. w B. w oparciu o tytuł wykonawczy, wystawiony przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w K.. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie organu nadzoru Spółka wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozpoznania przez Sąd skargi. Uzasadniając wniosek Spółka podniosła, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż obowiązek zapłaty kary pieniężnej (nałożonej decyzją administracyjną) pozbawił ją płynności finansowej i uniemożliwił dokonywanie niezbędnych bieżących wydatków. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, wskazując, iż nie stanowi ono aktu, który może podlegać wykonaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej: P.p.s.a., sąd po przekazaniu mu skargi może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki powyższe, mogące uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu można rozważać dopiero po stwierdzeniu, że dany akt nadaje się do wykonania (por. w tej kwestii postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II FZ 631/08, Lex nr 551927). Akt podlega wykonaniu, jeżeli dokonuje zmian w zakresie praw lub obowiązków strony (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2008 r., sygn. akt I FSK 431/07, Lex nr 471074). Należy zaakcentować, że chociaż każdy akt administracyjny wywołuje określone następstwa prawne, to nie każdy podlega wykonaniu, rozumianemu jako możliwość realizacji płynących zeń uprawnień lub też konieczność podporządkowania się określonym w nim obowiązkom. Wskazuje się, że wykonaniu nie podlegają akty administracyjne odmowne (por. np. T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295). Z takim zaś aktem do czynienia mamy w sprawie niniejszej. Przedmiotem skargi jest bowiem postanowienie organu nadzoru (Dyrektora Izby Skarbowej w K.) utrzymujące w mocy postanowienie organu egzekucyjnego (Naczelnika Urzędu Skarbowego w B.) o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego. Konsekwencją wydanego postanowienia jest wprawdzie dalsze prowadzenie postępowania egzekucyjnego, jednakże podstawą prowadzonej egzekucji nie jest zaskarżone postanowienie. Nie jest ono zatem dla skarżącej źródłem obowiązku, gdyż nie nakłada na Spółkę żadnych powinności określonego zachowania. Nie nadaje się więc do wykonania. Mając na uwadze wszystkie te okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. i przy zastosowaniu art. 61 § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.