I C 1005/24
Sądy powszechne2025-10-02
Sygnatura
I C 1005/24
Data orzeczenia
2025-10-02
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Tadeusz Kotuk (PRESIDING_JUDGE)
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>Sygn. akt I C 1005/24</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 2 października 2025 r.</p>
<p>Sąd Rejonowy w Gdyni I Wydział Cywilny:<br/>Przewodniczący: sędzia Tadeusz Kotuk<br/>Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Szymańska</p>
<p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2025 r. w <span class="anon-block">G.</span> sprawy z powództwa Syndyka Masy Upadłości <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> w upadłości przeciwko <span class="anon-block">A. Z.</span>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>I.
oddala powództwo;</p>
<p>zasądza od powoda Syndyka Masy Upadłości <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> w upadłości na rzecz pozwanej <span class="anon-block">A. Z.</span> kwotę 3.617 zł (trzy tysiące sześćset siedemnaście złotych) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie za okres od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty – tytułem zwrotu kosztów procesu.</p>
<p>Sygn. akt I C 1005/24</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Ustalone fakty</p>
<p>Umowa kredytowa stron (z dnia 23 lipca 2008 r.) została przesłankowo (prejudycjalnie) uznana w całości za bezwzględnie nieważną w procesie cywilnym pomiędzy stronami toczącymi się w sprawie sygn. akt I C 227/20 Sądu Rejonowego w Gdyni. Prawomocny w tym względzie wyrok sądu odwoławczego zapadł w dniu 6 grudnia 2022 r. (wyrok SO w Gdańsku, sygn. akt XVI Ca 1264/21). W w/w procesie kredytobiorczyni dochodziła zwrotu zapłaconych bankowi spłat za okres od 30 marca 2010 r. do 29 kwietnia 2014 r. (na łączną sumę 36.907,01 zł).</p>
<p>
<em>
<!-- -->Okoliczności bezsporne</em>
</p>
<p>W dniu 28 lipca 2023 r. kredytobiorczyni złożyła kredytującemu bankowi (obecnie: syndykowi) oświadczenie o potrąceniu przedstawiając po swojej stronie wierzytelności o zwrot nieobjętych w/w procesem spełnionych na rzecz banku spłat pieniężnych w wykonaniu nieważnej umowy kredytowej (10.917,55 zł za okres od 29 sierpnia 2008 r. do 1 marca 2010 r. oraz 30.044,07 zł za okres od 2 czerwca 2014 r. do 31 marca 2017 r.) do wzajemnego umorzenia z wierzytelnością banku o zwrot kapitału (40.961,62 zł). Oświadczenie to dotarło do syndyka w ramach procedury elektronicznego zgłaszania wierzytelności w postępowaniu upadłościowym z datą wpływu 15 sierpnia 2023 r.</p>
<p>Dowód: oświadczenie z potwierdzeniem wniesienia, k. 266-269</p>
<p>Ocena dowodów</p>
<p>Stan faktyczny był praktycznie bezsporny. Wielkość wypłaconego kapitału jak i łączna wartość spłat dokonanych przez kredytobiorczynię wynika z danych przedstawionych przez bank/syndyka (k. 239, 256-258). Wypłacony kredytobiorczyni kapitał w złotych to 40.961,62 zł; dokonane przez nią wszystkie spłaty w złotych to 82.479,88 zł. Nie zwrócone przez bank spłaty po odjęciu kwoty zasądzonej wyrokiem w sprawie I C 227/20 wynoszą łącznie 45.572,87 zł, a więc nadal wyraźnie przekraczają wielkość wypłaconego kapitału. W sensie arytmetycznym potrącenie umorzyło więc roszczenie banku/syndyka w całości.</p>
<p>Kwalifikacja prawna</p>
<p>Oświadczenie kredytobiorczyni o potrąceniu było w pełni skuteczne, umarzając w całości roszczenie syndyka o zwrot kapitału na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 498;art. 498 § 2)">art. 498 § 2 k.c.</a>, co skutkowało na tejże podstawie prawnej oddaleniem powództwa w całości (punkt I. sentencji) – pozwana nie jest już bezpodstawnie wzbogacona. Sąd orzekający był związany przesłankowym ustaleniem we wcześniej zakończonym prawomocnie procesie cywilnym pomiędzy tymi samymi stronami bezwzględnej nieważności całej przedmiotowej umowy kredytowej (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365;art. 365 § 1)">art. 365 § 1 k.p.c.</a>). Sąd Najwyższy w wyroku z 13.03.2019 r. (II PK 300/17, LEX nr 2633610) słusznie stwierdził, że związanie prawomocnym wyrokiem, o jakim mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365;art. 365 § 1)">art. 365 § 1</a>, oznacza, iż sąd obowiązany jest uznać, że kwestia prawna, która była już przedmiotem rozstrzygnięcia w pewnej sprawie, a która ma znaczenie prejudycjalne w innej sprawie przez niego rozpoznawanej, kształtuje się tak, jak przyjął sąd w prawomocnym wcześniejszym wyroku.</p>
<p>Analiza pozostałych zarzutów i twierdzeń stron jest zbyteczna, bo nie miały one żadnego wpływu na treść wyroku.</p>
<p>Koszty</p>
<p>O kosztach orzeczono na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> zasądzając na rzecz wygrywającej w całości pozwanej. Składowe zasądzonych kosztów to: opłata za czynności adwokackie w stawce minimalnej (3.600 zł, § 2 pkt 5 rozp. MS z 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, ze zm.), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł) oraz odsetki od sumy tych kosztów.</p>
</div>