II OZ 793/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu z urzędu w dniu 5 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2012 r. sygn. akt II OZ 793/12 w sprawie zażalenia E. L., J. L. i J. L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lipca 2012 r. sygn. akt VII SA/Wa 1917/11 o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 27 czerwca 2012 r., o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi Z. W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: sprostować w komparycji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2012 r. sygn. akt II OZ 793/12 oczywistą omyłkę w ten sposób, że w miejsce słów "Dnia 25 września 2011 r." wpisać "Dnia 25 września 2012 r.", oraz w miejsce słów "po rozpoznaniu w dniu 25 września 2011 r." wpisać "po rozpoznaniu w dniu 25 września 2012 r.". UZASADNIENIE Zgodnie z art. 156 § 1 w związku z art. 166 i 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., Poz. 270 dalej jako "p.p.s.a."), Naczelny Sąd Administracyjny może z urzędu sprostować w postanowieniu niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Jan Paweł Tarno, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005 r., s. 341). W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że w wyniku oczywistej omyłki pisarskiej osoby sporządzającej dokument orzeczenia, błędnie wskazano datę orzeczenia jako 25 września 2011 r., gdy tymczasem orzeczenie zapadło w dniu 25 września 2012 r. Stwierdzona omyłka ma charakter oczywisty i podlega sprostowaniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.