II SA/Rz 540/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Zbigniew Czarnik Sędziowie WSA Robert Sawuła WSA Joanna Zdrzałka /spr./ Protokolant Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 września 2011 r. sprawy ze skargi J. Z. na czynność Burmistrza Miasta [...] w przedmiocie umieszczenia znaku drogowego -postanawia- zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne UZASADNIENIE II SA/Rz 540/11 UZASADNIENIE Starosta [...] pismem z dnia 23 marca 2011 r., nr [...], po rozpatrzeniu wniosku Burmistrza Miasta [...], zatwierdził przedstawiony projekt organizacji ruchu na ulicy bocznej K. w J., przekazując go do realizacji oraz określając termin obowiązywania zmiany – na stałe, w terminie 7 dni od dnia jej zatwierdzenia. Istotą zmiany organizacji ruchy było umieszczenie na wspomnianej ulicy znaku drogowego B1- zakaz ruchu w obu kierunkach, określonego w zatwierdzonym projekcie. Pismem z dnia 19 kwietnia 2011 r. J. Z. wezwał Burmistrza Miasta [...] do usunięcia naruszenia prawa poprzez usunięcie ustawionego znaku drogowego, wskazując, że aktualne oznaczenie uniemożliwia mu prowadzenie działalności gospodarczej na własnej nieruchomości. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2011 r. Burmistrz Miasta [...] przekazał wezwanie według właściwości Staroście [...], na podstawie art. 65 k.p.a, wskazując, że zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908, ze zm.), organem zarządzającym ruchem na drogach gminnych jest Starosta [...]. Jednocześnie Burmistrz Miasta [...] pismem z dnia 29.04.2011 r. poinformował J. Z., że nie posiada uprawnień do wydawania zezwoleń na niestosowanie się do obowiązującego oznakowania dróg. J. Z. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na czynność materialno-techniczną Burmistrza Miasta [...], polegającą na ustawieniu znaku drogowego. W skardze podtrzymał i rozwinął argumentację wskazaną w wezwaniu o usunięcie naruszenia prawa. . W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta [...] wniósł o jej oddalenie, stwierdzając m. in., że jako zarządca drogi jest on wyłącznie podmiotem wykonującym, wiążącą go, zatwierdzoną przez Starostę zmianę organizacji ruchu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Niniejsza sprawa dotyczy czynności związanej z zarządzaniem ruchem na drogach. Kwestie te uregulowane zostały w ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908, ze zm.) i rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (Dz. U. Nr 177, poz. 1729), które określa m. in. szczegółowe działania w zakresie wprowadzania oznakowania pionowego, poziomego i sygnalizacji świetlnej. Przepisy w nim zawarte stanowią, że umieszczenie znaku drogowego poprzedzone jest opracowaniem projektu organizacji ruchu, który zatwierdza i przekazuje do realizacji organ zarządzający ruchem. W rozpoznawanej sprawie jest nim Starosta Powiatu [...]. Realizacja organizacji ruchu, w tym także zadań technicznych polegających na umieszczaniu i utrzymaniu znaków drogowych, należy natomiast do zarządu drogi, o czym stanowi § 11 rozporządzenia. Ustalono, że w tut. Sądzie pod sygnaturą II SA/Rz 635/11 toczy się sprawa ze skargi J. Z. na akt Starosty Powiatu [...] zatwierdzający projekt organizacji ruchu ulicy bocznej K. w J. Z uwagi na okoliczność, iż akt ten dotyczy kwestii, która miała bezpośredni wpływ na podjętą przez Burmistrza Miasta [...] i objętą niniejszą skargą czynność, Sąd uznał, iż rozstrzygnięcie tamtej sprawy (o sygn. II SA/Rz 635/11) ma wpływ na wynik niniejszej sprawy. Z tej przyczyny Sąd uznał, że zachodzi przesłanka z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) do zawieszenia postępowania z urzędu, bowiem rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania. Mając powyższe na uwadze, Sąd w oparciu o ww. przepis postanowił jak w sentencji.