V SA/Wa 1955/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA – Tomasz Zawiślak po rozpoznaniu w dniu 12 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. A. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... kwietnia 2012 r. Nr ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z ... kwietnia 2012 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z § 2 ww. przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Natomiast zgodnie z § 3 ww. przepisu jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Z wymienionych unormowań prawnych wynika więc jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest m.in. wyczerpanie środków odwoławczych, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu administracyjnym, a jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia, to skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 można wnieść dopiero po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Należy zauważyć, że przedmiotowa sprawa dotyczy wniosku o przyznanie pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego PROW 2007 – 2013 rozpatrywanego przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na podstawie ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64, poz. 427 ze zm.) oraz przepisów wykonawczych do ustawy. Stosownie do art. 22 ust. 3 powyższej ustawy, w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy, podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. W tym przypadku przysługuje wnioskodawcy prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 22 ust. 4 ustawy z 7 marca 2007r.). W niniejszej sprawie wniosek strony skarżącej o przyznanie pomocy finansowej ze środków z budżetu UE został rozpoznany przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa poprzez wydanie opisanego w komparycji pisma o odmowie przyznania pomocy. Pismo to skarżący odebrał w dniu 7 maja 2012 r. – dowód zwrotne potwierdzenie odbioru k. 396 akt adm. Pismo zawierało pouczenie o możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie Agencji po uprzednim wezwaniu na piśmie Prezesa ARiMR w terminie 14 dni od otrzymania pisma o odmowie przyznania pomocy do usunięcia naruszenia prawa. Z akt administracyjnych sprawy wynika natomiast, iż skarżący z przysługującego jej prawa skorzystała dopiero po upływie ww. terminu i wezwała Prezesa ARiMR do usunięcia naruszenia prawa w dniu ... maja 2012 r. (wobec doręczenia zaskarżonego pisma w dniu ... maja 2012 r. termin do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa upłynął z dniem ... maja 2012 r.). Z powyższego wynika, iż występując z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa już po upływie 14 dniowego terminu przewidzianego do wniesienia wezwania, skarżąca nie spełniła obligatoryjnego warunku wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W związku z powyższym wniesienie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa po upływie ww. terminu należy uznać za bezskuteczne, a skargę na pismo z ... kwietnia 2012 r., jako wniesioną bez uprzedniego wezwania właściwego organu w określonym terminie do usunięcia naruszenia prawa, za niedopuszczalną. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.