I SA/Gd 375/11

SENTENCJA Dnia 7 listopada 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia p o s t a n a w i a: odrzucić skargę UZASADNIENIE A.S. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 24 lutego 2011 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Zarządzeniem z dnia 5 maja 2011 r. skarżący został wezwany do uiszczenia należnego wpisu w kwocie 100 zł z pouczeniem, że w wypadku, gdy strona nie uiści należnego wpisu w zakreślonym terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia, nastąpi odrzucenie skargi. Na powyższe zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu strona wniosła zażalenie. Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt II FZ 446/11 oddalił zażalenie A.S. Zarządzeniem z dnia 8 września 2011 r. skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł z pouczeniem, że w wypadku, gdy strona nie uiści należnego wpisu w zakreślonym terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia, nastąpi odrzucenie skargi. Odpis zarządzenia został doręczony stronie w dniu 20 września 2011 r. Tym samym termin do uiszczenia wpisu bezskutecznie upłynął w dniu 27 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; w skrócie u.p.p.s.a.), skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W rozpatrywanej sprawie skarżący nie uiścił należnego w sprawie wpisu pomimo ponownego wezwania do jego uiszczenia oraz pomimo tego, że zarządzenie z dnia 5 maja 2011 r. stało się prawomocne, wobec oddalenia zażalenia strony przez Naczelny Sąd Administracyjny. Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 220 § 3 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.