III OZ 717/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 22 września 2022 r. sygn. akt III SA/Gd 641/22 o odmowie wstrzymania wykonania uchwały Rady Gminy [...] z 10 lutego 2022 r. nr [...] w sprawie ze skargi P.S. na uchwałę Rady Gminy [...] z [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 22 września 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił P.S. (dalej: skarżący) wstrzymania wykonania uchwały Rady Gminy [...] z 10 lutego 2022 r., nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarżący został wybrany na radnego Rady Gminy [...] na kadencję w latach 2018-2023. Zaskarżoną uchwałą z 10 lutego 2022 r. Rada Gminy [...] stwierdziła wygaśnięcie mandatu skarżącego z powodu naruszenia ustawowego zakazu łączenia mandatu radnego z prowadzeniem działalności gospodarczej z wykorzystaniem mienia komunalnego Gminy [...]. Skarżący wniósł skargę na uchwałę z 10 lutego 2022 r. W treści skargi wniósł między innymi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały do czasu prawomocnego rozpatrzenia jego skargi przez Sąd I instancji. Odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały Sąd I instancji wskazał, że skarżący nie powołał okoliczności uprawdopodabniających, że wykonanie zaskarżonej uchwały będzie się wiązać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały wskazał, że wykonanie uchwały utrudni mu zebranie dokumentów, który chciałby przedstawić w sprawie. Sąd I instancji wskazał, że dostęp do dokumentów organu samorządu terytorialnego stanowiących informację publiczną jest możliwy dla każdego w oparciu o przepisy ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. (Dz.U. z 2022 r., poz. 902 ze zm.) Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim Sąd I instancji prawidłowo przyjął, że skarżący nie uprawdopodobnił w sposób wystarczający przesłanek udzielenia mu ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku jest lakoniczne i sprowadza się do bliżej niesprecyzowanej trudności z dostępem do dokumentów, które są istotne w sprawie. Obowiązek uprawdopodobnienia, a nie udowodnienia okoliczności z art. 61 § 3 p.p.s.a., nie oznacza, że skarżący mógł poprzestać na gołosłownych twierdzeniach, tak jak to miało miejsce w tej sprawie. Należy ponadto zauważyć, że wojewódzki sąd administracyjny orzeka o zgodności z prawem zaskarżonej uchwały, a oceny w tym zakresie dokonuje przede wszystkim na podstawie akt sprawy, przy czym, jeżeli dostrzeże ewentualne braki w tych aktach, to może wystąpić do organu o ich uzupełnienie. Wnioski w tym zakresie może składać również skarżący. Sąd I instancji prawidłowo zatem orzekł, że brak było podstaw do wstrzymania wykonania uchwały objętej wnioskiem Oznacza to, że zażalenie podlegało oddaleniu. Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.