II OZ 975/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 sierpnia 2011 r., sygn. akt VIII SA/Wa 767/11 oddalające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi D.P. na uchwałę Rady Miejskiej w R. z dnia [...] 2010 r. nr [...] w przedmiocie skargi na uchwałę Rady Miejskiej w R. w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Prezydenta Miasta Radomia postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2011 r., sygn. akt VIII SA/Wa 767/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek D.P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na uchwałę Rady Miejskiej w R. z dnia [...] 2010 r. w przedmiocie skargi na uchwałę Rady Miejskiej w R. w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Prezydenta Miasta Radomia. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że z uwagi na to, iż przedmiotowa skarga została wniesiona w terminie brak jest podstaw do przywrócenia terminu do jej wniesienia. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył D.P. Pismem z dnia 15 września 2011 r. D.P. cofnął wskazane wyżej zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Przy czym uznaje się, że skarga została cofnięta skutecznie, gdy czynność ta nie zmierza do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 p.p.s.a.). Unormowanie to - na mocy art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a. - ma zastosowanie także do cofnięcia zażalenia. Mając na uwadze, że w przedmiotowej sprawie skarżący cofnął wniesione zażalenie na postanowienie Sądu I instancji z dnia 29 sierpnia 2011 r. o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zainicjowane wskazanym wyżej zażaleniem należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. W tym miejscu wskazać należy, że Naczelny Sąd Administracyjny nie uznał cofnięcia zażalenia za niedopuszczalne, albowiem czynność ta nie zmierzała do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z tego względu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji.