I SA/Lu 667/12
Sądy administracyjne2012-10-22
Sygnatura
I SA/Lu 667/12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia
2012-10-22
Rodzaj
Postanowienie WSA w Lublinie
Sędziowie
Małgorzata Fita
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 22 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku rolnego na 2012 r. postanawia: - odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
W dniu 11 lipca 2012 r. S. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] wydaną w przedmiocie podatku rolnego na 2012 r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 września 2012 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku skargi przez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało skarżącemu doręczone 5 października 2012 r. (potwierdzenie doręczenia k.19). W odpowiedzi na wezwanie skarżący złożył w dniu 12 października 2012 r. pismo, z którego treści nie wynika jak jest wartość przedmiotu zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej "ppsa" stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
W rozpatrywanej sprawie wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało doręczone skarżącemu osobiście w dniu 5 października 2012 r. W zakreślonym terminie skarżący, mimo że został zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 17 września 2012 r. poinformowany, co stanowi wartość przedmiotu zaskarżenia, wskazanego braku skargi nie uzupełnił.
Z powyższych względów oraz na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ppsa, należało orzec jak w sentencji.