II OZ 1026/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 17 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lipca 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1049/07 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. i T. T. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczo - garażowego postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE W skardze z dnia 10 maja 2007 r. na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] wydanej w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczo - garażowego, M. i T. T. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ jej wykonanie spowodowałoby nieodwracalne skutki w postaci zniszczenia budynku i konieczność poniesienia znacznych kosztów finansowych. Postanowieniem z dnia 13 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu charakter przedmiotowej sprawy przemawia za wstrzymaniem wykonania decyzji, gdyż jej wykonanie bezwątpienia spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci zburzenia budynku, a dodatkowo spowoduje wyrządzenie znacznej szkody finansowej. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył uczestnik postępowania T. M., wnosząc o jego uchylenie. Zdaniem uczestnika postępowania Sąd nie powinien nagradzać osoby dopuszczającej się samowoli, jeżeli zrobiła to świadomie i z pełną premedytacją. Sąd nie wziął ponadto pod uwagę, iż wysokość wybudowanego budynku zaciemnia jego działkę, utrudnia jej zagospodarowanie i zmniejsza przez to jej wartość rynkową. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Decyzja nakazująca rozbiórkę w przypadku jej wykonania a następnie ewentualnego uchylenia przez sąd jest tego rodzaju rozstrzygnięciem, które może spowodować wyrządzenie stronie znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki. Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie albowiem skarżący wykazali potencjalną możliwość zaistnienia przesłanek pozwalających na wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do argumentów podniesionych w zażaleniu należy wskazać, iż dla oceny czy w przypadku decyzji orzekającej rozbiórkę zachodzą przesłanki z art. 61 § 3 w/w ustawy uzasadniające wstrzymanie jej wykonania nie ma znaczenia okoliczność czy samowola budowlana została popełniona świadomie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma charakter tymczasowy i nie przesądza o wyniku sprawy i tym samym o dalszym losie samowolnie wybudowanego obiektu tj. jego ewentualnej rozbiórki. W takiej sytuacji skutki negatywnego, zdaniem wnoszącego zażalenie, oddziaływania obiektu na jego działkę, w zależności od rozstrzygnięcia Sądu, nie będą miały charakteru nieodwracalnego. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił zażalenie oddalić.