II SAB/Wr 455/22
Sądy administracyjne2022-03-22
Sygnatura
II SAB/Wr 455/22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia
2022-03-22
Rodzaj
Postanowienie WSA we Wrocławiu
Sędziowie
Halina Filipowicz-Kremis
Rozstrzygnięcie
*Umorzono postępowanie
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Filipowicz - Kremis po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi S. K. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terytorium RP postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu.
UZASADNIENIE
S. K. (dalej: skarżący) złożył w dniu 20 stycznia 2022 r. (data wpływu do skarżonego organu), za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na przewlekłe prowadzenie postępowania przez ww. organ w przedmiocie wskazanym w sentencji.
Pismem z dnia 11 marca 2022 r. (data wpływu pisma do tut. Sądu) skarżący oświadczył, że cofa uprzednio złożoną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329) – dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Zgodnie z postanowieniami art. 161 § 1 pkt 1 powyższej ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę oświadczenie w przedmiocie cofnięcia skargi w świetle zgromadzonych akt badanej sprawy nie nasuwa wątpliwości ani zastrzeżeń.
Mając zatem na względzie powyżej wskazane regulacje normatywne, niniejsze postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., co też orzeczono w sentencji postanowienia.