III SA/Kr 1243/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Makuch po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi B. M., M. T., W. P., K. P., K. W., Ł. R., D. W., E. O., S. C., B. M.1, P. M., Z. O., M. S. i N. K. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 23 czerwca 2022 r. znak IG-II.7221.59.2022.KG w przedmiocie aktualizacji danych ewidencyjnych objętych operatem ewidencji gruntów i budynków postanawia odrzucić skargę B. M. UZASADNIENIE Pismem z 25 lipca 2022 r. B. M., M. T., W. P., K. P., K. W., Ł. R., D. W., E. O., S. C., B. M.1, P. M., Z. O., M. S. i N. K. (dalej: skarżący) – reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika – wnieśli skargę na opisaną w sentencji niniejszego postanowienia decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Na podstawie zarządzenia przewodniczącego z 16 sierpnia 2022 r., pełnomocnik skarżących został wezwany do usunięcia, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu B. M., B. M.1 i P. M. W odpowiedzi na to wezwanie, pełnomocnik skarżących przy piśmie z 4 października 2022 r. nadesłał pełnomocnictwo od P. M. oraz wskazał, że B. M. zbył prawo własności nieruchomości, z którą związana jest niniejsza sprawa. Następnie, na podstawie zarządzenia z 27 października 2022 r., pełnomocnik skarżących został wezwany do złożenia pełnomocnictwa od B. M. i B. M.1 – w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi oraz o określenie, czy w związku z treścią pisma z 4 października 2022 r., w którym poinformował o zbyciu nieruchomości przez B. M., pełnomocnik cofa skargę jego imieniem wniesioną. Wezwanie to zostało doręczone adresatowi 10 listopada 2022 r. Pismem nadanym 16 listopada 2022 r. pełnomocnik nadesłał pełnomocnictwo od B. M.1 uprawniające do występowania w niniejszej sprawie imieniem wskazanej osoby, a nadto oświadczył, że cofa skargę wniesioną w imieniu B. M. Pełnomocnictwo od ostatnio wskazanego skarżącego, nie zostało nadesłane. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Wymogi formalne skargi określone zostały w art. 57 oraz art. 46 P.p.s.a. Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie zaś do art. 46 § 3 P.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Z kolei art. 37 § 1 P.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Według treści art. 46 § 3 P.p.s.a., brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, w tym konkretnym przepadku – brakiem formalnym skargi. Brak pełnomocnictwa uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu. Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Skarga, której braków formalnych nie uzupełniono, podlega odrzuceniu, w myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braku, opatrzone rygorem odrzucenia skargi, zostało doręczone adresatowi 10 listopada 2022 r. Ostatnim zatem dniem siedmiodniowego terminu do nadesłania pełnomocnictwa był 17 listopada 2022 r. Brak formalny skargi w zakresie pełnomocnictwa pochodzącego od B. M. nie został uzupełniony, co obligowało Sąd do odrzucenia skargi tego skarżącego. W takich okolicznościach nie mogło wywrzeć skutku oświadczenie pełnomocnika o cofnięciu skargi, bowiem strona może cofnąć jedynie taką skargę, która została skutecznie wniesiona. Oznacza to, że skarga musi być dopuszczalna i nie może zawierać braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. W związku z powyższym Sąd – działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. – orzekł jak sentencji postanowienia.