I OSK 370/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 13 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku radcy prawnego J. B. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 01 września 2011 r., sygn. akt I OSK 370/11 oddalającego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 496/10 w sprawie ze skargi R. G. na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie naruszenia zasad etyki zawodowej postanawia: oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku. UZASADNIENIE W dniu 01 września 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok w treści którego oddalił skargę kasacyjną R. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 listopada 2010 r. sygn. akt II SA/Sz 496/10 w sprawie ze skargi R. G. o na orzeczenie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Szczecinie z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie naruszenia zasad etyki zawodowej. Pismem z dnia 06 września 2011 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 01 września 2011 r. poprzez wydanie orzeczenia w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania w tym kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W § 2 tego artykułu mowa jest, że wniosek ten sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Z przepisów powyższej ustawy nie wynika, aby przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu należało do takich elementów orzeczenia, które Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany jest zamieszczać z urzędu. Należy bowiem zauważyć, że przepisy art. 209 i 210 p.p.s.a. mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami, natomiast orzekanie o wynagrodzeniu dla pełnomocnika z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 p.p.s.a.) należy do właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 p.p.s.a. Uprawnienie Naczelnego Sądu do orzekania w omawianym przedmiocie związane jest jedynie z kontrolą instancyjną tego rodzaju orzeczeń wydanych przez Sąd pierwszej instancji (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r. sygn. akt GSK 1412/04). W związku z tym, że przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu powinno nastąpić w odrębnym postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu należało uznać za nieuzasadniony (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lipca 2008 r., sygn. akt I OZ 344/08 oraz I OZ 345/08). Wniosek o przyznanie wynagrodzenia za wykonaną pomoc prawną pełnomocnik powinien złożyć zatem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wraz z oświadczeniem, o jakim mowa w § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 i § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu wniosku.