III OZ 1148/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi R.S. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lipca 2021 r., sygn. akt III OZ 489/21 oddalającym zażalenie R.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Lu 220/21 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia [...]stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. UZASADNIENIE Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 lipca 2021 r., sygn. akt III OZ 489/21 oddalił zażalenie R.S. (dalej: skarżący) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 31 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Lu 220/21 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi skarżącego na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego w Lublinie z dnia [...]stycznia 2021 r. nr [...]w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem NSA z dnia 13 lipca 2021 r., wniósł skarżący – reprezentowany przez radcę prawnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 270 P.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w dziale VII tej ustawy, dotyczącym wznowienia postępowania, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Podkreślić przy tym należy, że przepis ten dotyczy prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej w rozumieniu art. 1 i art. 134 § 1 P.p.s.a. Chodzi zatem o orzeczenie końcowe, mające znamiona "zamykającego", czyli załatwiającego sprawę. Nie można przyjąć, że przepis art. 270 P.p.s.a. statuuje możliwość wznowienia także postępowania incydentalnego – wpadkowego, tj. choćby prawomocnego, postanowienia niekończącego postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej, a taka sytuacja ma obecnie miejsce. Ten pogląd jest oczywisty i powszechny w doktrynie oraz judykaturze (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2006 r., sygn. akt I OZ 1560/06, publ. CBOSA oraz A. Kabat w: Komentarz do P.p.s.a., LEX). Ma on oparcie w jednoznacznym brzmieniu przywołanego przepisu. Do wzruszenia prawomocnego postanowienia niekończącego postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej w tym trybie musiałaby istnieć samodzielna podstawa ustawowa. Tymczasem jedyną podstawą w tym obszarze jest art. 165 P.p.s.a., według którego prawomocne postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy. Jednakże chodzi tu, po pierwsze, o zmianę podstawy faktycznej wydanego rozstrzygnięcia, po drugie, możliwość ta istnieje tylko w toku postępowania w sprawie sądowoadministacyjnej, a więc dopóty, dopóki nie zostanie ona prawomocnie zakończona. Nie jest to podstawa wznowieniowa. Prowadzi to do konkluzji, iż w przepisach P.p.s.a. dotyczących wznowienia postępowania brak jest podstawy prawnej do wzruszenia w trybie wznowienia postępowania postanowienia niekończącego postępowania w sprawie. Z punktu widzenia regulacji art. 270 P.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania nie obejmuje zatem orzeczeń wpadkowych (incydentalnych), czyli takich, które nie kończą postępowania w sprawie, a do takiej właśnie kategorii rozstrzygnięć zaliczane jest postanowienie wydane w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu, którego dotyczy skarga o wznowienie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 280 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.