I SA/Op 33/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 27 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia skarżących na zarządzenie przewodniczącego z dnia 5 lipca 2017r., sygn. akt I SA/Op 33/17 w sprawie ze skargi E. Ś. i S. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 17 marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za 2006 r. postanawia: odrzucić zażalenie UZASADNIENIE W dniu 16 stycznia 2017r. E. Ś. i S. Ś. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Opolu z dnia 17 marca 2016r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2006 r. Sprawę tą zadekretowano pod sygnaturą akt I SA/Op 33/17. Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2017r. WSA w Opolu oddalił skargę w wyżej wskazanym przedmiocie. W skardze zawarte zostały treści wskazujące na dalsze żądania skarżących .W szczególności skarżący poza żądaniem uchylenia zaskarżonej decyzji SKO w Opolu z dnia 17 marca 2017r. zarzucili organom podatkowym I i II instancji celową dyskryminację przez ponad 10 lat i naruszenie ich wolności i praw obywatelskich i wnieśli o orzeczenie tego naruszenia i zasądzenie od organów solidarnie odszkodowania Dlatego zarządzeniem przewodniczącego z dnia 5 lipca 2017r. na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( j. t. Dz. U. 2017 poz. 1369) i § 27 ust. 1 i 2 zarządzenia nr 14 Prezesa NSA z dnia 6 sierpnia 2015r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych wyłączono ze sprawy ze skargi na decyzję SKO w Opolu z dnia 17 marca 2017r. sygn. akt I SA/Op 33/17 sprawę ze skargi E. i S. Ś. przeciwko Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Opolu o odszkodowanie i naruszenie dóbr osobistych, którą zadekretowano pod sygnaturą I SA/Op 257/17 oraz sprawę ze skargi E. i S. Ś. przeciwko Burmistrzowi Namysłowa o odszkodowanie i naruszenie dóbr osobistych, którą zadekretowano pod sygnaturą akt I SA/Op 258/17. Wydanie zarządzenia nastąpiło na podstawie art. 57 § 3 P.p.s.a. i § 27 ust. 1 i 2 zarządzenia nr 14 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2015 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych. Jeżeli w jednym piśmie będącym skargą zaskarżyć można jeden akt (czynność, bezczynność, przewlekłe prowadzenie postępowania) to zgodnie z art. 57 § 3 P.p.s.a. przewodniczący ma obowiązek rozdzielenia skargi zawierającej różne przedmioty zaskarżenia, i to nawet wówczas, gdy jeden z nich nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z kolei przepisy powołanego zarządzenia nr 14 Prezesa NSA stanowią, iż w razie rozłączenia spraw, dla sprawy wyłączonej zakłada się osobne akta. Sprawę wyłączoną wpisuje się do właściwego repertorium pod nowym numerem porządkowym w sposób, o którym mowa w § 54 ust. 2. Sygnaturę sprawy, z której dokonano wyłączenia zamieszcza się w nawiasie na okładce akt (ust 1), a w przypadku, gdy sprawa została wyłączona, należy – w miarę potrzeby - wyłączyć karty niezbędne do założenia osobnych akt lub sporządzić w tym celu uwierzytelnione odpisy (ust.2). Zarządzenia przewodniczącego wydane w oparciu o powyższe przepisy mają charakter czynności biurowych, technicznych i porządkujących. Służą prawidłowej dekretacji skarg i nadawaniu im biegu. Nie są czynnościami procesowymi, w tym sensie, że nie wpływają w jakimkolwiek zakresie na uprawnienia procesowe stron. Tym bardziej nie są rozstrzygnięciami merytorycznymi, i to nawet kwestii wpadkowych, incydentalnych. Dlatego nie podlegają doręczeniu stronom i nie służy na nie zażalenie. Dodać należy, że stronom nie doręcza się szeregu innych zarządzeń przewodniczącego np. takich jak wydanych w tej sprawie przez sąd I instancji: zarządzenia o dekretacji skargi k.1 akt, zarządzenia o wniesieniu sprzeciwu w terminie k.70 akt, zarządzenia o wyznaczeniu posiedzenia niejawnego k.78 akt, zarządzenia o skierowaniu sprawy na rozprawę k.104 akt, zarządzenia o ocenie dopuszczalności zastosowania art. 179a P.p.s.a k.221 akt, czy wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny: zarządzenia o dekretacji skargi kasacyjnej k.240 akt. Ich adresatem są urzędnicy sądowi, sędziowie, przewodniczący posiedzeń sądowych lub przewodniczący wydziału. Pismo skarżących z 14 listopada 2017r. nazwane "sprzeciwem" należy traktować jako zażalenie na doręczone zarządzenie z 5 lipca 2017 r. gdyż procedura sądowo-administracyjna przewiduje instytucję sprzeciwu, lecz dla rozstrzygnięć referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy. Inne środki zaskarżenia zarządzeń lub postanowień wydawanych w toku postępowania sądowego – to zażalenia. Zażalenie skarżących z dnia 14 listopada 2017r. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne bo nieprzewidziane w art. 194 § 1 P.p.s.a. Na marginesie należy zauważyć, że skarżący mogą wykładać swoje racje i bronić swoich praw procesowych przez składanie dopuszczalnych prawem środków odwoławczych (np. skarga kasacyjna) co też w sprawie I SA/Op 33/17 uczynili i co mogli uczynić także w wyłączonych sprawach o sygnaturach I SA/Op 257/17 i I SA/Op 258/17. Reasumując, zdaniem Sądu do czynności biurowych podejmowanych na podstawie § 27 ust. 1 i 2 zarządzenia nr 14 Prezesa NSA z 6 sierpnia 2015 r. nie stosuje się przepisów art. 163 § 2 w zw. z art. 167 P.p.s.a., rozumianych jako obowiązek doręczenia zarządzenia przewodniczącego rozstrzygającego o żądaniu zgłoszonym w skardze lub w proceduralnej kwestii wpadkowej, incydentalnej.