III SA/Po 695/09
Sądy administracyjne2009-10-29
Sygnatura
III SA/Po 695/09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia
2009-10-29
Rodzaj
Postanowienie WSA w Poznaniu
Sędziowie
Walentyna Długaszewska
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Dnia 29 października 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Walentyna Długaszewska po rozpoznaniu w dniu 29 października 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku P.S.P. J. M. J. J. i J. T. S. spółka jawna o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 15 czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące marzec, czerwiec, wrzesień i grudzień 2003 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ W. Długaszewska WSA/ post. 1 – sentencja postanowienia
UZASADNIENIE
Dyrektor Izby Celnej w Poznaniu zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Poznaniu w sprawie określenia Spółce jawnej P. S. P. J. M. J. J., J. T. S. zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za miesiące marzec, czerwiec, wrzesień i grudzień 2003 r.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Odpowiadając na wezwanie Sądu dotyczące uzasadnienia wniosku, w piśmie z dnia 12 października 2009 roku (k. 30), pełnomocnik strony Skarżącej podniósł, że wniosek o wstrzymanie wykonania aktu jest uzasadniony bardzo trudną sytuacją finansową przedsiębiorstwa. Oprócz należności z tytułu podatku akcyzowego określonego w zaskarżonej decyzji, spółka posiada rozłożone na raty zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za 2003 rok. Ponadto każdy ze Wspólników spółki ma do zapłaty zobowiązanie z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r., które również zostały rozłożone na raty. P. S. P. J. jest jedynym źródłem dochodu dla wspólników, którzy dodatkowo osiągają niewielkie dochody z renty i ze stosunku pracy. Miesięczny dochód to około [...] tysiące na każdego ze wspólników. Spółka powiązała spadek dochodów z wybudowaną w sąsiedztwie nowoczesna Stacją Paliw. Dodatkowo wskazała, że konto spółki jest zajęte przez Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu na dowód czego załączone zostały zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego (k. 31 – 34).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) stanowi, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednakże, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3).
Orzekając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W doktrynie i orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, iż chodzi o sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, a przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu będzie niemożliwe bądź znacznie utrudnione. Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione (zob. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005). Potwierdza to również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, w świetle którego brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Skarżąca w uzasadnieniu swojego wniosku ograniczyła się jedynie do ogólnikowego stwierdzenia, że egzekwowanie tak dużej kwoty podatku mogłoby zagrozić sytuacji finansowej spółki, co w dalszej konsekwencji mogłoby prowadzić do ogłoszenia upadłości. Nie uwiarygodniła, iż wykonanie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym wynikającego z decyzji Dyrektora Izby Celnej spowoduje niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków lub niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Odwołanie się do wysokości zobowiązania podatkowego objętego zaskarżoną decyzją bez wykazania szczególnych okoliczności przemawiających za tym, że wyegzekwowanie tej należności powoduje zaktualizowanie się tej przesłanki, nie jest wystarczające, zważywszy, że egzekucja należności pieniężnych z natury rzeczy jest odwracalna, a obowiązujące prawo przewiduje ochronę dłużnika w szczególności w postaci stosownych zwolnień spod egzekucji zapewniających poszanowanie minimum egzystencji.
Udzielenie ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest możliwe w niniejszej sprawie także przy uwzględnieniu okoliczności podniesionych przez skarżącą spółkę tj. twierdzenia o konieczności zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Likwidacja działalności gospodarczej jest bowiem wpisana w ryzyko gospodarcze przedsiębiorcy i nie wyklucza możliwości jej wznowienia. Powyższe względy - przy braku wykazania związanych z nimi szczególnych okoliczności stwarzających niebezpieczeństwo znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków w konkretnej sytuacji, nie mogą być przyjęte za podstawę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Z uwagi na powyższe należało orzec, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.
/-/ W. Długaszewska