III SA/Kr 1290/12

SENTENCJA Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi Z. B. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 20 lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności postanawia: I. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, II. ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. UZASADNIENIE Skarżący we wniesionym na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy podał, że na jego majątek składa się 90 metrowy dom w którym znajduje się 12 metrowe mieszkanie i nieruchomość rolna o powierzchni 0,58 ha, nie posiada zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Uzasadniając swoje starania wskazał, że utrzymuje się z 0,58 ha gruntu i zapożycza u osób prywatnych. Powiada, że wydatki ma jak każdy na średnim poziomie. Powiada, że nie wypełnia zeznań podatkowych PIT bo nie ma takich dochodów. Nie jest ubezpieczony. Wezwany o sprecyzowanie zakresu żądań wniosku podał, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika (radcy prawnego lub adwokata – vide: rubryka 4 PPF). Wyjaśnił, że na prąd przeznacza po 15 zł miesięcznie co wynika z okazywanej kopii rachunku. Wywozu nieczystości nie opłaca bo mieszka na wsi i ma swoje szambo. Z gazu nie korzysta bo ma swój opał. Pożyczki zaciąga u osób fizycznych bo dla banków nie ma zdolności kredytowej. Spłaca je w różnych terminach w ten sposób, że pożyczone pieniądze oddaje gdy uda mu się zapożyczyć u kogoś innego. Są to różne wysokości: czasem 1000 zł a czasem 10000 zł. Powiada, że nie umie tego udokumentować bo zawierane umowy oparte są wyłącznie na zaufaniu. Wskazując na powyższe jednocześnie podnosi, że w sytuacji gdy od jednego się pożycza aby oddać drugiemu to kwotę pozostającą mu na utrzymanie też trudno określić. Wyjścia z tej spirali upatruje w odszkodowaniach, których będzie się domagał). Poza tym boryka się jednak z długiem szacowanym na ok. 100000 zł. Z uwagi na fakt, że nie jest to pierwszy ani jedyny wniosek jaki skarżący składa w tutejszym wojewódzkim sądzie administracyjnym więc w oparciu o akta spraw III SA/Kr 1189/05, I SA/Kr 818/10, I SA/Kr 819/10, III SA/Kr 921/10, III SA/Kr 922/10, III SO/Kr 4/11, II SAB/Kr 61/11, III SA/Kr 607/11 okolicznościami znanymi z urzędu pozostaje, że w roku wystąpienia niekorzystnych zjawisk atmosferycznych (maj 2010r.) – gdy w wyniku deszczu nawalnego i powodzi uszkodzona została stodoła, stajnia, uprawy na powierzchni 6,89 ha, w budynkach woda sięgała do wys. 50 cm. i zalane zostały m.in. :piec gazowy do c.o. , piec gazowo- elektryczny, silnik do wody, dwie lodówki - skarżący na prowadzonych uprawach posiadał zdolność wygenerowania 4533,47 zł przychodu co stanowiło zaledwie 78,65% takich szacunków z lat poprzednich 2007-2009 (vide: akta sprawy III SO/Kr 4/11). Swego czasu skarżący deklarował też przed organami administracji dochód w wysokości ok. 784,30 zł miesięcznie. (vide: sprawy o sygn. III SA/Kr 921/10, III SA/Kr 922/10). Zadłużenie, z którym się boryka wynika z niespłaconych kredytów. Prowadzone w stosunku do niego postępowania egzekucyjne są bezskuteczne. Jest właścicielem dwóch nieruchomości: jednej o pow. 0,58 ha , drugiej o pow. 7,27 ha - w tym dwóch domów o pow. 100 m2 i 110 m2, z których jeden jest niezamieszkany(vide: sprawy o sygn. III SA/Kr 921/10, III SA/Kr 922/10). Należy do niego 23 letni samochód o wartości złomu. W związku z powodzią otrzymał w ubiegłym roku kwotę 1500 zł, pieniądze te nie stanowiły jednak sumy wystarczającej do przywrócenia stanu poprzedniego nieruchomości. Ostatnio zaciągnął u swojego brata pożyczkę wysokości 6.000 zł, którą już spożytkował. Mając na uwadze powyższe zaważyć należało, co następuje: Stosownie do art. 252 w związku z art. 246 §1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "ppsa", osoba fizyczna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym jeżeli wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący złożył oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa. Oświadczenie to - mimo specyficznej formy narracji - po uzupełnieniu dodatkowymi oświadczeniami oraz informacjami znanymi orzekającemu z urzędu jest wystarczające do oceny sytuacji bytowej skarżącego i aktualnych możliwości płatniczych strony. Generalnie koresponduje ze składanymi wcześniej i w takim samym stopniu znajduje potwierdzenie w treści odpowiednich dokumentów źródłowych złożonych w innych sprawach. Wiary odmówić należało więc twierdzeniom skarżącego, że nie osiąga żadnego dochodu i posiada tylko jedną nieruchomość Przeczą temu bowiem dokumenty znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy o sygn. III SA/Kr 921/10, III SA/Kr 922/10. Wszystkie te nieścisłości wynikają jednak jak już niejednokrotnie zauważano, ze specyficznego sposobu wyrażania myśli przez skarżącego i swoistej nieporadności życiowej skarżącego na którą zwraca uwagę nawet jego przeciwnik procesowy (vide: odpowiedź na skargę in fine). W związku z tym wyciąganie z nich najdalej idących konsekwencji mogłoby być w obecnej sytuacji dla skarżącego krzywdzące. To oczywiście nie oznacza, że okoliczności te należy pomijać. Jak we wszystkim należy jednak zachować odpowiednią relację proporcjonalności. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że przy obecnym poziomie cen towarów i usług szacunkowo liczony przychód skarżącego wystarcza na opędzenie podstawowych potrzeb. Potwierdzeniem z kolei niskiego poziomu stopy życiowej skarżącego i jego trudnej sytuacji materialnej jest i wysokość rachunków jakie płaci za prąd i fakt umorzenia mu w listopadzie ubiegłego roku zaległości z tytułu niezapłaconego podatku za lata 2009-2010. Problemu nie rozwiązuje ewentualne zbycie 23 letniego samochodu, gdyż pojazd ten ma wartość złomu. Natomiast sprzedaż lub obciążenie nieruchomości gdzie skarżący mieszka, na których gospodarzy i z których się utrzymuje w celu zdobycia środków na koszty postępowania godziłaby w podstawę egzystencji tego człowieka. Uwzględniając to wszystko uzasadnione jest więc wnioskowanie, że przy posiadanym zadłużeniu, prowadzonych windykacjach oraz konieczności usunięcia szkód powodziowych skarżący nie bardzo jest w stanie ponieść koszty sadowe i koszty wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Problemu nie rozwiązuje ewentualne zbycie 23 letniego samochodu, gdyż pojazd ten ma wartość złomu. Natomiast sprzedaż lub obciążenie nieruchomości gdzie skarżący mieszka, na których gospodarzy i z których się utrzymuje w celu zdobycia środków na koszty postępowania godziłaby w podstawę egzystencji tego człowieka. Mając to wszystko na uwadze udzielono więc skarżącemu pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekając jak sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 1 ppsa w związku z art. 245 §2 ppsa.