II FZ 521/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Włodzimierz Kubiak po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 września 2009 r., sygn. akt I SA/Po 1087/08 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 4 czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie podatku rolnego oraz podatku od nieruchomości za 2008 r. postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 15 września 2009 r., sygn. akt I SA/Po 1087/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił zażalenie A. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 kwietnia 2009 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu orzeczenia podano, że zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2009 r. Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał A. W. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Na powyższe zarządzenie skarżący złożył zażalenie za pośrednictwem telefaksu. Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2009 r., sygn. akt II FZ 194/09, Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił przedmiotowe zażalenie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu w celu usunięcia dostrzeżonego braku formalnego uniemożliwiającego rozpoznanie środka zaskarżenia, w postaci braku podpisu strony - art. 46 § 1 pkt 4 w związku z art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że nie jest podpisem w rozumieniu art. 46 § 1 pkt 4 cytowanego Prawa podpis odtworzony za pomocą telefaxu. W wykonaniu powyższego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał skarżącego do usunięcia opisanego braku formalnego zażalenia. W odpowiedzi A. W. zwrócił się do Sądu pierwszej instancji z zapytaniem, w jaki sposób ma dokonać podpisu wskazanego zażalenia, jeśli Sąd nie doręczył mu zwrotnie tego pisma. W dniu 18 sierpnia 2009 r. skarżący został ponownie wezwany do usunięcia braku formalnego zażalenia poprzez podpisanie zażalenia lub nadesłanie podpisanego odpisu zażalenia, w terminie 7 dni od daty doręczenia tego wezwania, pod rygorem odrzucenia środka zaskarżenia. Dodatkowo wyjaśniono, że skarżący może podpisać fax zażalenia w siedzibie Sądu albo nadesłać podpisany oryginał zażalenia (a nie kserokopię lub fax). Mimo upływu wyznaczonego siedmiodniowego terminu, skarżący nie uzupełnił braku formalnego zażalenia. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu - działając na podstawie art. 46 § 1 pkt 4, art. 49 § 1, art. 193 oraz art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - odrzucił wniesiony przez stronę środek zaskarżenia. W zażaleniu na powyższe postanowienie A. W. argumentował, że na pieczątkach i napisach adresowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu widnieje numer faksu, pod który można przysyłać korespondencję. Skarżący wywodził ponadto, że przesłanie faxu zażalenia było prawidłowe. Jednocześnie zwrócił uwagę, że pracownicy Sądu nie przesłali faxu zażalenia w celu jego podpisania, a przyjazd do siedziby Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu narażałby stronę na koszty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie podkreślenia wymaga, że kwestia braków formalnych zażalenia złożonego za pośrednictwem faksu i nie zawierającego własnoręcznego podpisu strony została już prawomocnie przesądzona przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 czerwca 2009 r., sygn. akt II FZ 194/09. Rozstrzyganie przedmiotowego zagadnienia byłoby zatem na obecnym etapie postępowania niedopuszczalne. Z tego względu bezskuteczna pozostaje argumentacja strony zmierzająca do wykazania, że przesłanie faxu zażalenia było wystarczające. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia z dnia 15 września 2009 r. wyjaśnić należy, że Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, wypełniając zalecenia sądu kasacyjnego, prawidłowo wezwał skarżącego do podpisania zażalenia w sposób jednoznaczny określając zarówno sposób uzupełnienia braku formalnego, jak i konsekwencje niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym do tego terminie. Co więcej, w związku z wątpliwościami strony wyrażonymi w piśmie z dnia 9 lipca 2009 r., Przewodniczący Wydziału ponowił wezwanie wyraźnie precyzując czynności, jakich skarżący powinien dokonać w celu usunięcia braków wniesionego środka zaskarżenia. Podnoszone w tym zakresie zarzuty należało zatem uznać za zupełnie nieuzasadnione. Wbrew twierdzeniom strony, pracownicy Sądu nie byli zobowiązani do odesłania faxu zażalenia. Zgodnie z jednoznacznie brzmiącym wezwaniem z dnia 18 sierpnia 2009 r. możliwe było przesłanie podpisanego oryginału bądź odpisu zażalenia pocztą, bez konieczności osobistego stawiennictwa w siedzibie Sądu, co - jak podnoszono w zażaleniu - wiązałoby się z obowiązkiem poniesienia pewnych kosztów. Na gruncie niniejszej sprawy poza sporem pozostawała okoliczność, że A. W. nie zastosował się do wezwania sądowego. W tej sytuacji nie mogło ulegać wątpliwości, że Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił zażalenie. Zgodnie bowiem z art. 178 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który znajduje odpowiednie zastosowanie do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego na mocy odesłania zawartego w art. 197 § 2 i art. 198 tego Prawa, sąd jest zobowiązany do odrzucenia środka zaskarżenia, braków którego strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.