III SA/Wa 2091/11

SENTENCJA Wojewódzki Sądu Administracyjnego w Warszawie w składzie następującym Przewodnicząca Katarzyna Golat na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 listopada 2011 r. po rozpoznaniu wniosku W. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości spółki z o.o. w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 r., 2005 r., 2006 r. p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. UZASADNIENIE W. D. (dalej "Skarżąca" lub "Wnioskodawczyni") wniosła do tutejszego Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości spółki z o.o. w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2004 r., 2005 r., 2006 r. We wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF z 14 czerwca 2011 r, wystąpiła o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu poinformowała, że jest jedynym żywicielem rodziny, jej mąż cierpi na [...], koszty jego opieki lekarskiej są znaczące. Podała, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z mężem; posiada mieszkanie o powierzchni 52,03 m.kw, oszczędności w wysokości 121 000 zł, samochód [...] z 2003 r. Wskazała, że wraz z mężem osiągają dochody w kwocie 8200 brutto miesięcznie. W wykonaniu wezwania referendarza sądowego z 2 sierpnia 2011 r. Wnioskodawczyni poinformowała, że posiada jedno miejsce zatrudnienia i jest członkiem Wspólnoty Mieszkaniowej, miesięczne koszty utrzymania wynoszą 450 zł, opłaty za mieszkanie 200 zł, koszt ubezpieczenia na życie – 275 zł miesięcznie, telefon 200 zł miesięcznie, lekarstwa dla męża 300 zł. Postanowieniem z 19 sierpnia 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 2091/11, Referendarz sądowy odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy, wskazując, że nie wykazała ona w sposób jednoznaczny spełnienie przesłanek określonych w art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. dalej "P.p.s.a."), gdyż z zestawienia wysokości wymagalnych w sprawie kosztów i wysokości pobieranego przez stronę wynagrodzenia wynika, że jest ona w stanie wygospodarować środki na pokrycie wpisu od skargi, niezależnie od wyodrębnienia środków z zadeklarowanych oszczędności. W sprzeciwie od powyższego postanowienia Skarżąca zarzuciła, że niniejsza skarga jest jedną z dwóch, jakie wniosła. Wskazała nadto, że choroba jej męża powoduje, że sytuacja majątkowa nie pozwala na wydatkowanie dodatkowych kwot nieprzeznaczonych na bieżące utrzymanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2, w związku z art. 245 § 3 P.p.s.a. zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części, następuje jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Rozpatrując zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy należy brać pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej zaś jej możliwości finansowe. Na ocenę możliwości finansowych strony ma natomiast wpływ nie tylko wysokość osiąganego przez nią dochodu, lecz także będący w jej posiadaniu majątek. Posiadanie majątku, w szczególności znacznych oszczędności, w zasadzie wyklucza możliwość przyznania prawa pomocy. Prawo pomocy stanowi bowiem instytucję wyjątkową i z tego też powodu, nie można z niej czynić powszechnie stosowanego środka pomocy. Z uwagi na wyjątkowy charakter tej instytucji przyznanie prawa pomocy, zwanego "prawem ubogich", powinno być stosowane tylko w przypadkach uzasadnionych szczególnymi okolicznościami, a mianowicie wtedy gdy strona istotnie nie posiada żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania, a zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym było i jest dla niej obiektywnie niemożliwe. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że przedstawiona wyżej sytuacja materialna Wnioskodawczyni i jej męża nie przemawia za uznaniem, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka uzasadniająca zwolnienie strony od kosztów sądowych, czy to w całości, czy też w części. Skoro Skarżąca wraz mężem byli dotychczas w stanie, dysponując zadeklarowanymi dochodami, nie tylko zabezpieczyć podstawowe potrzeby prowadzonego wspólnie gospodarstwa domowego, lecz również gromadzić oszczędności pieniężne (Skarżąca we wniosku wskazała na oszczędności w wysokości 121.000, zł), to przyjąć należy, że możliwe jest także poczynienie przez Wnioskodawczynię wydatków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym. Nie bez znaczenia w tym kontekście pozostaje fakt, że niezależnie od środków zgromadzonych na rachunku bankowym, zadeklarowane wydatki miesięczne nie pochłaniają w całości bieżących dochodów rodziny Skarżącej. Oceny w zakresie możliwości finansowych Skarżącej nie zmienia konieczność uiszczenia wpisów sądowych w tożsamej wysokości w dwóch innych sprawach toczących się przed tutejszym Sądem. Mając powyższe na uwadze, ze względu na brak przesłanek z art. 246 § 1 P.p.s.a. Sąd postanowił, jak w sentencji