III SA/Kr 675/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 września 2011 r. sprawy ze skargi J. M. na decyzję Kierownika Miejskiej Strefy Usług Publicznych z dnia 21 października 1997 r., znak: [...] w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów postanawia odrzucić skargę UZASADNIENIE W skardze "na działania administracji samorządowej" opatrzonej datą 16 marca 2011r., a następnie sprecyzowanej pismem z dnia 9 maja 2011r. J. M. zakwestionował m.in. "postępowanie dotyczące podzielenia i przejęcia przez Urząd Miasta i Gminy Uzdrowiskowej [...] działki nr [...]". Sąd ustalił, że postępowanie to zostało zakończone wydaniem przez Kierownika Miejskiej Strefy Usług Publicznych decyzji z dnia 21 października 1997r., znak: [...]. W odpowiedzi na skargę Starosta wskazał, że od w/w decyzji Kierownika Miejskiej Strefy Usług Publicznych nie wniesiono odwołania i dlatego stała się ona ostateczna z dniem 7 listopada 1997r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 52 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Z przepisu tego wynika, iż zaskarżona może zostać tylko taka decyzja administracyjna, która została wydana w wyniku rozpatrzenia wniesionego przez stronę środka zaskarżenia, a zatem co do zasady – decyzja organu drugiej instancji. Możliwość wniesienia środka zaskarżenia oznacza, iż decyzja organu pierwszej instancji może zostać wyeliminowana z obrotu prawnego przez organ odwoławczy. Dopuszczenie wniesienia skargi do sądu na decyzję, wydaną w pierwszej instancji oznaczałoby stworzenie pewnego rodzaju konkurencji pomiędzy administracyjną kontrolą instancyjną a kontrolą, sprawowaną przez sąd. Wobec tego złożenie skargi na decyzję organu pierwszej instancji ocenić należy jako niedopuszczalne. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ppsa sąd odrzuca skargę wówczas, gdy jest ona niedopuszczalna, wobec czego orzeczono jak w sentencji postanowienia.