I FZ 275/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk, po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D.S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 maja 2020 r., sygn. akt I SA/Gd 1939/19 o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wraz z uzasadnieniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 kwietnia 2020 r., sygn. akt I SA/Gd 1939/19, o oddaleniu skargi D.S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 12 września 2019 r., nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE 1. Wyrokiem z dnia 29 kwietnia 2020 r., sygn. akt I SA/Gd 1939/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę D.S. (dalej: Skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 12 września 2019 r. w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki. 2. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego, pismem z dnia 5 maja 2020 r. wniósł o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku i doręczenie Skarżącemu na adres pełnomocnika jego odpisu wraz z uzasadnieniem. Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono Skarżącemu do rąk pełnomocnika w dniu 30 czerwca 2020 r. (vide: karta 45 akt). 3. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 maja 2020 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym i doręczanym na wniosek w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem ściągnięcia (jej od strony - dop. NSA). Przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia opłaty została skutecznie doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 14 maja 2020 r. (vide: karta 32 akt) 4. Na zarządzenie z dnia 11 maja 2020 r. Skarżący złożył zażalenie, w którym zarzucił naruszenie art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.; dalej P.p.s.a.) w związku z § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2192) w związku z "art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 568)" przez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym i przedwczesnym orzeczeniu o obowiązku uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. W zażaleniu Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia. 5. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 5.1. Zażalenie było bezzasadne i jako takie podlegało oddaleniu. 5.2. W sprawie poza sporem pozostawało to, że za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia pobiera się opłatę kancelaryjną, która zgodnie z § 2 wymienionego wcześniej rozporządzenia wynosi 100 zł. Natomiast sporne było to, czy Skarżącego - z uwagi na wstrzymanie i zawieszenie biegu terminów sądowych - przedwcześnie wezwano do uiszczenia tej opłaty, pod rygorem jej ściągnięcia. Przy czym z akt sądowych nie wynika, aby Skarżący uiścił opłatę kancelaryjną. 5.3. Stosownie do obowiązującego w dniu 14 maja 2020 r. (data doręczenia Skarżącemu odpisu zarządzenia z dnia 11 maja 2020 r.) art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U poz. 568), w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych w tym sądowoadministracyjnych nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Z powołanych przepisów wynika, że w okresie istnienia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii z powodu COVID-19 nastąpiło wstrzymanie rozpoczęcia bądź zawieszenie biegu terminów w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Stan ten zawieszał bądź wstrzymywał termin na wykonanie obowiązku nałożonego przez sąd na stronę postępowania sądowoadministracyjnego. Przepisy te nie uniemożliwiały jednak podejmowania przez sąd czynności, w tym wydawania stosownych zarządzeń jej dotyczących. Nie zasługiwała zatem na uwzględnienie argumentacja Skarżącego, że został on przedwcześnie i bezzasadnie wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Wstrzymanie i zawieszenie na mocy wspomnianego art. 15 zzs ust. 1 pkt 1, terminów procesowych/sądowych miało między innymi na celu ochronę strony postępowania przed negatywnymi skutkami prawnymi w związku z niemożnością podjęcia odpowiednich działań procesowych w trakcie trwania stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, a nie uniemożliwienia podejmowania przez sąd stosownych czynności celem zapewnienia prawidłowego funkcjonowania sądu i rozpoznania w przyszłości spraw bez zbędnej zwłoki. Prawidłowo więc zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 maja 2020 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym i doręczanym na wniosek (art. 234 § 2 P.p.s.a.) Doręczenie odpisu zarządzenia (z dnia 11 maja 2020 r.) nastąpiło w okresie obowiązywania art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, na mocy którego nastąpiło wstrzymanie biegu terminu sądowego. Stan taki oznaczał, że w wyznaczonym zarządzeniem z dnia 11 maja 2020 r. terminie 7 dni na uiszczenie opłaty kancelaryjnej pod rygorem jej ściągnięcia Skarżący nie miał obowiązku uiszczenia wymaganej opłaty. 5.4. Dodać należało, że zgodnie z art. 46 pkt 20 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875), z dniem 16 maja 2020 r. uchylony został wspomniany wcześniej art. 15 zzs. Jednocześnie ustawodawca w art. 68 ust. 6 i ust. 7 ustawy zmieniającej wprowadził siedmiodniowy termin, po którym terminy wstrzymane rozpoczynają swój bieg, zaś zawieszone - biegną dalej. Mając na uwadze, że ustawa weszła w życie w dniu 16 maja 2020 r. (por. art. 76 ustawy zmieniającej), ustanie przyczyny powodującej wstrzymanie rozpoczęcia, jak i zawieszenia biegu terminów procesowych nastąpiło w dniu 23 maja 2020 r. W konsekwencji od dnia 24 maja 2020 r. rozpoczęły bieg terminy, które nie rozpoczęły swojego biegu przed dniem ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii. 5.5. W realiach tej sprawy, ze względu na zaskarżenie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, termin do jej uiszczenia rozpocznie swój bieg dopiero po ponownym wezwaniu Skarżącego przez Sąd do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 11 maja 2020 r. 5.6. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji. ----------------------- 1