II FZ 532/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grzegorz Borkowski po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. i J.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 grudnia 2006 r. sygn. akt I SA/Gl 779/06 odrzucające zażalenie w sprawie ze skargi E. i J.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 27 marca 2006 r. nr (...) w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego postanawia odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie E. i J.L. na postanowienie tego Sądu odrzucające skargę kasacyjną skarżących, z uwagi na nie zachowanie przymusu adwokackiego zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej ppsa). W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zaskarżyli w całości powyższe postanowienie, domagając się m.in. jego zmiany, ewentualnie przekazania sprawy do ponownego rozpoznania z uwagi na fakt, iż postanowienie to narusza prawo materialne i procesowe. Ponadto podniesiono szereg argumentów nie mających żadnego związku z zaskarżonym postanowieniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie, jako nie opłacone w terminie, podlega odrzuceniu. Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 220 § 1 ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma od którego nie została uiszczona należna opłata w zakreślonym w zarządzeniu terminie. Natomiast stosownie do § 3 tego artykułu zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie skarżącym zostało w dniu 8 stycznia 2007 r. doręczone wezwanie do uiszczenia wpisu od wniesionego zażalenia. Wezwanie to spełniało wszystkie wymogi, łącznie z pouczeniem o rygorze odrzucenia zażalenia. Do dnia dzisiejszego należny wpis nie został uiszczony. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w związku z art. 180 i art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.