IV SA/Wr 471/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. K. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 października 2022r. sygn. IV SA/Wr 471/22 w przedmiocie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi E. K. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 20 czerwca 2022r. Nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie potwierdzenia statusu działacza opozycji komunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych postanawia: umorzyć postępowanie. UZASADNIENIE Pismem z dnia 10 lipca 2022 r. E. K. (dalej: skarżący ) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na opisane w rubrum powyższego orzeczenia postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (dalej: organ). Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie , podnosząc, że skarżący nie złożył wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, co w konsekwencji spowodowało, że decyzja o odmowie stronie potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych stała się ostateczna i prawomocna. Tym samym postępowanie w sprawie zostało zakończone. Pismem procesowym dnia 19 października 2022 r. ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego cofnął skargę z tym uzasadnieniem, że przygotował projekt wniosku o zmianę decyzji ostatecznej z dnia 25 listopada 2019r., w którym wskazał właściwą do zmiany decyzji podstawę prawną oraz okoliczności uzasadniające jej zastosowanie. Na poparcie swoich twierdzeń pełnomocnik skarżącego dołączył projekt wspomnianego wyżej wniosku (k. 28) oraz oświadczenie skarżącego z dnia 17 października 2022 r. w przedmiocie wyrażenia zgody na cofnięcie złożonej przez niego skargi (k. 27) . Postanowieniem z dnia 26 października 2022 r. sygn.. akt IV SA/Wr 471/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu umorzył postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie na podstawie 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), dalej: p.p.s.a. , z tym uzasadnieniem, że skarżący skutecznie cofnął skargę. Orzeczeniem referendarskim z dnia 2 listopada 2022 r. sygn.. akt IV SA/Wr 471/22 przyznano radcy prawnemu A. H. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 295,20 złotych, zawierającą 23 % podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji ( pkt I) oraz oddalono wniosek w pozostałym zakresie( pkt II ). Pismem z dnia 3 listopada 2022 r. skarżący , działając za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika – radcy prawnego A. H., złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 października 2022 r., w którym oświadczono, że w/w koszty nie zostały pokryte w całości bądź w części. Pismem z dnia 7 listopada 2022 r. pełnomocnik skarżącego cofnął wniosek w przedmiocie uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 października 2022r. . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn . Z taką sytuacją mamy do czynienia w badanym przypadku . Pełnomocnik skarżącego cofnął wniosek o uzupełnienie postanowienia z tą argumentacją , że zapadło orzeczenie w przedmiocie należnych kosztów postępowania. W świetle ujawnionej niespornej okoliczności dotyczącej uprzedniego wydania orzeczenia zawierającego rozstrzygnięcia o kosztach procesu , oświadczenie pełnomocnika skarżącego w przedmiocie cofnięcia wniosku o uzupełnienie postanowienia nie nasuwa żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń co do jego dopuszczalności i dowodzi tego ,że procedowanie w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe.. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację , Sąd zobligowany był umorzyć postępowanie w sprawie, co orzeczono w tenorze postanowienia .