II OSK 2331/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R. S. i K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 9 czerwca 2021 r. sygn. akt II SA/Łd 89/21 o odrzuceniu skargi R. S. i K. S. na decyzję Burmistrza A. z dnia [...] października 2020 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego stanu zagospodarowania działek postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną; 2. zwrócić R. S. i K. S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi solidarnie kwotę 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 9 czerwca 2021 r., sygn. akt II SA/Łd 89/21, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) dalej zwanej "p.p.s.a.", odrzucił skargę R. S. i K. S. na decyzję Burmistrza A. z dnia [...] października 2020 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego stanu zagospodarowania działek. W ocenie Sądu pierwszej instancji skarga jest niedopuszczalna, jej przedmiotem uczyniono bowiem decyzję organu pierwszej instancji. Skargę kasacyjną na to postanowienie złożyli R. S. i K. S., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi, a także zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zarzucono: "błędne uznanie, iż w sprawie pełnomocnik strony skarżącej dopuścił się mylnego wskazania organu, na którego decyzję składa skargę, a tym samym brak powodów do jej odrzucenia". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z treścią art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Wymogi dotyczące skargi kasacyjnej można podzielić na wymogi, które są przewidziane dla każdego pisma procesowego (wymogi formalne) oraz wymogi konstrukcyjne (materialne) skargi kasacyjnej. Do tych drugich zalicza się: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia, oznaczenie zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Braki w zakresie spełnienia przez stronę wymogów formalnych mogą być usunięte na wezwanie sądu, podczas gdy braki w zakresie elementów konstrukcyjnych są nieusuwalne, ich wystąpienie czyni skargę kasacyjną niedopuszczalną. Wymagania konstrukcyjne skargi kasacyjnej wiążą się z tym, że zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny, poza kwestią nieważności postępowania, rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, a więc przede wszystkim z punktu widzenia wyraźnie podanych przez stronę podstaw kasacyjnych. Przytoczenie podstaw kasacyjnych polega na wskazaniu, czy strona zarzuca naruszenie prawa materialnego, czy naruszenie przepisów postępowania, czy też oba te naruszenia łącznie. Konieczne jest przy tym wskazanie konkretnych przepisów naruszonych zdaniem skarżącego przez Sąd pierwszej instancji, z podaniem numeru artykułu, paragrafu, ustępu, punktu oraz innych jednostek redakcyjnych. Szczególne wymagania przewidziane dla skargi kasacyjnej powodują, że jej sporządzenie zostało powierzone wykwalifikowanym pełnomocnikom, co ma zapewnić jej odpowiedni poziom merytoryczny i formalny (por. np. postanowienia NSA: z 22.02.2006 r., II OSK 553/05; z 17.03.2016 r., I OSK 2398/14; z 20.05.2016 r., I GSK 1594-1599/14; z 9.11.2016 r., I FSK 1422/16). W niniejszej sprawie skarga kasacyjna sporządzona przez pełnomocnika skarżących nie spełnia wszystkich wymogów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej, o których mowa w art. 176 p.p.s.a., bowiem nie zawiera prawidłowo przytoczonych podstaw kasacyjnych. Pełnomocnik skarżących nie tylko nie podał, czy opiera skargę kasacyjną na podstawie naruszenia prawa materialnego (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.) czy przepisów postępowania (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.), ale nie wskazał też żadnych przepisów, które w jego ocenie naruszył Sąd pierwszej instancji, wydając zaskarżone postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do badania i uwzględniania z urzędu ewentualnych uchybień zaskarżonego orzeczenia (poza przypadkami nieważności postępowania, które w przedmiotowej sprawie nie miały miejsca), czy też samodzielnego konkretyzowania zarzutów skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna zawierająca nieusuwalne braki w zakresie przytoczenia podstaw kasacyjnych jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Ponadto, niezależnie od powyższego, wypada zaznaczyć, że przedmiot skargi złożonej w sprawie został określony przez profesjonalnego pełnomocnika w sposób jednoznaczny, nie budzący wątpliwości interpretacyjnych. Już w tytule skargi wskazano, że dotyczy decyzji Burmistrza Miasta A. z dnia [...] października 2020 r. nr [...], również treść zarzutów, wniosków i uzasadnienia skargi odnosi się tylko do tej decyzji, nie zawiera żadnej wzmianki na temat decyzji organu drugiej instancji. Co więcej, Sąd pierwszej instancji wezwał profesjonalnego pełnomocnika skarżących do sprecyzowania, jaka dokładnie decyzja jest przedmiotem skargi, pod rygorem przyjęcia, że skarga dotyczy decyzji Burmistrza. Wezwanie, prawidłowo doręczone pełnomocnikowi, pozostało bez odpowiedzi, wobec czego Sąd słusznie przyjął, że skarga dotyczy decyzji Burmistrza, a więc decyzji pierwszoinstancyjnej, co czyni ją niedopuszczalną. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 p.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną. Podstawę zwrotu uiszczonego od skargi kasacyjnej wpisu sądowego stanowił art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.