VII SAB/Wa 111/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Grzegorz Antas po rozpoznaniu w dniu 21 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. na przewlekłość Prokuratora Generalnego w przedmiocie wniesienia skargi nadzwyczajnej od prawomocnego orzeczenia sądowego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE R. R. pismem z 2 lutego 2021 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Prokuratora Generalnego postępowania w sprawie rozpatrzenia wniosku z 11 lipca 2020 r., w którym skarżący wystąpił do Prokuratora Generalnego o wniesienie skargi nadzwyczajnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z [...] września 2010 r. sygn. akt [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem przez sąd dopuszczalności jej wniesienia, w tym oceną, czy zaskarżone działanie podlega kontroli sądu administracyjnego z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a., sądy administracyjne rozpoznają sprawy ze skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, a także bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Poddając ocenie przez pryzmat przywołanej regulacji złożoną w niniejszej sprawie skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny przyjmuje, że niedopuszczalne pozostaje wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie przez Prokuratora Generalnego postępowania w zakresie dotyczącym skorzystania przez tenże organ z uprawnienia do wniesienia skargi nadzwyczajnej. Przyznana Prokuratorowi Generalnemu kompetencja do wniesienia skargi nadzwyczajnej od prawomocnego orzeczenia sądu powszechnego lub sądu wojskowego kończącego postępowanie w sprawie, którą przewiduje art. 89 § 2 i art. 115 § 1a ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym (Dz. U. z 2021 r. poz. 154), nie jest skorelowana z uprawnieniem podmiotu zainteresowanego do skutecznego żądania wniesienia tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia względem orzeczenia sądu. W piśmiennictwie zauważa się, że wniesienie skargi nadzwyczajnej następuje na zasadzie pełnego oportunizmu procesowego, na zasadach pełnej dyskrecjonalności. Jest to uwarunkowane ekstraordynaryjnością tego środka oraz swobodnym dostępem przez zainteresowane podmioty (przede wszystkim strony postepowań) do innych nadzwyczajnych środków kontroli odwoławczej (pro. A. Kotowski, Skarga nadzwyczajna na tle modeli kontroli odwoławczej, Prok. i Prawo 2018, nr 9, s. 74). Prokurator Generalny, jako podmiot uprawniony do wniesienia skargi nadzwyczajnej, nie działa w tym zakresie jako organ administracji publicznej w rozumieniu art. 5 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735), dalej: k.p.a. Stosownie do art. 2 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (Dz. U. z 2021 r. poz. 66), dalej: p.o.p., prokuratura wykonuje zadania w zakresie ścigania przestępstw oraz stoi na straży praworządności. Zadania te Prokurator Generalny wykonuje poprzez czynności określone w art. 3 § 1 p.o.p., a nie poprzez akty administracyjne, których niewydanie skutkować może zarzuceniem organowi bezczynności lub przewlekłości. Wskazane działania Prokuratora Generalnego lub zaniechania, jeżeli z przyczyn zależnych od woli Prokuratora Generalnego nie dochodzi do ich podjęcia, co do zasady nie podlegają kontroli sądu administracyjnego, co obejmuje również stanowiącą przedmiot skargi zwłokę w rozpatrzeniu wniosku skarżącego o wniesienie skargi nadzwyczajnej od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z [...] września 2010 r. sygn. akt [...]. W dotychczasowym orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że zasadność i prawidłowość podejmowania przez Prokuratora Generalnego czynności obejmujących składanie przez niego skarg nadzwyczajnych nie podlega kontroli dokonywanej przez sądy administracyjne, tym bardziej brak jest możliwości złożenia w powyższym zakresie skargi do sądu administracyjnego na jego bezczynność (przewlekłość) w świetle przepisów kształtujących właściwość rzeczową tychże sądów (por. postanowienie NSA z 16 marca 2021 r. sygn. III OSK 4064/21). Pismu skarżącego (wnioskowi) może być przypisany charakter skargi, o której mowa w art. 227 k.p.a., jako że jej przedmiotem jest wskazanie okoliczności, które mogą być poczytywane jako naruszenie szeroko rozumianej praworządności. Działania podejmowane przez Prokuratora Generalnego jako organu państwowego w trybie postępowania normowanego w dziale VIII k.p.a. nie mają jednak formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.