II SA/Łd 769/08

SENTENCJA Dnia 13 listopada 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak - Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. i A. D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. LS UZASADNIENIE II SA/Łd 769/08 UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...]r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. po rozpoznaniu sprawy z odwołania A.D. i A.D. od decyzji Wójta Gminy K. z dnia [...]r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania dla budowy przedszkola na terenie oznaczonym nr ewid. 2346, 2332/3, 2333, 2332/1, 2332/2, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W dniu 30 września 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga A.D. i A.D. na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Do skargi załączone było oświadczenie A.D., z którego wynika, iż "posiada służebność" do działki nr 2347 w K. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 30 września 2008r. skarżący A.D. został wezwany do uzupełnienia braków skargi poprzez nadesłanie 19 odpisów skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia. Kolejnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 października 2008r. skarżący A.D. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Stosowne wezwania strona odebrała w dniu 9 października 2008r., jednakże pozostawiła je bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, iż odrzucona została skarga A. D. i A.D. przy czym tylko A.D. był wzywany do uzupełnienia braków skargi, ponieważ jedynie skarżący jest stroną postępowania sądowoadministracyjnego uprawnioną do wniesienia skargi. Zaznaczyć należy bowiem, iż stosownie do przepisu art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Niewątpliwe A.D. jest podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy jest właścicielem działki nr 2347, która to znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji, dla której została wydana decyzja Wójta Gminy K. z dnia [...]r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy przedszkola na terenie oznaczonym nr ewid. 2346, 2332/3, 2333, 2332/1, 2332/2. Bezsprzecznie posiada interes prawny do wniesienia skargi. A.D. nie jest właścicielką żadnej z działek znajdujących się w obszarze oddziaływania planowanej inwestycji, nadto jak wynika ze złożonego wraz ze skargą oświadczenia, Pani D. "posiada" jedynie służebność do działki nr 2347, nie posiada tym samym interesu prawnego uzasadniającego przyznanie statusu strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym. A.D. nie wykazała związku pomiędzy swą sytuacją prawną i normą prawa materialnego, procesowego lub ustrojowego. Interes prawny to interes indywidualny, konkretny i sprawdzalny obiektywnie, a jego istnienie znajduje potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, będących przesłankami zastosowania przepisu prawa materialnego. Legitymacja do złożenia skargi oparta jest na kryterium interesu prawnego, co oznacza, że ze skargą może wystąpić podmiot, który wykaże, że istnieje związek między chronionym przez przepisy materialne jego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Istnienie tak rozumianego interesu prawnego jest warunkiem nie tylko wszczęcia postępowania lecz również materialną przesłanką uwzględnienia skargi, a zatem interes prawny podmiotu, który wszczął postępowanie sądowoadministracyjne musi istnieć w dacie rozpoznawania skargi (wyrok NSA z dnia 15 marca 2007r., sygn.akt II OSK 461/06, publ.System Informacji Prawnej LEX, Lex nr 339469). Z uwagi na powyższe skarga A.D. została odrzucona jako wniesiona przez podmiot nieposiadający legitymacji skargowej do skutecznego wszczęcia postępowania sądowego. Z kolei w odniesieniu do skargi A.D. należy podkreślić, iż stosownie do art. 220 §1 zdanie pierwsze ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata we właściwej formie. Opłatami sądowymi są zaś wpis i opłata kancelaryjna, które można uiszczać w kasie właściwego sądu, albo na rachunek bankowy tego sądu. Ponadto w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Nadto zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania formalne pisma w postępowaniu przed sądem administracyjnym określa między innymi art. 47 § 1 wspomnianej wyżej ustawy, zgodnie z którym do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Zgodnie z powyższym Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wymaganej kwoty wpisu od skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Ponieważ w przedmiotowej sprawie występują uczestnicy postępowania na prawach strony, skarżący został również wezwany do nadesłania odpisów skargi. Istotne jest również, iż 7 dniowy termin jest terminem ustawowym i z tego względu nie może być skracany ani przedłużany, strona jest związana wskazanym w wezwaniu terminem a uchybienie mu rodzi konkretne skutki prawne dla strony. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, skarżący odebrał wezwanie do uzupełnienia braków fiskalnych i formalnych skargi w dniu 9 października 2008r., siedmiodniowy termin do uzupełnienia powyższych braków biegł zatem od dnia 10 października 2008r. i upłynął bezskutecznie. Pomimo wyraźnego pouczenia o skutkach nieuzupełnienia braków skargi, skarżący pozostawił wezwanie Sądu bez odpowiedzi. W tym stanie rzeczy niewątpliwie skarga dotknięta jest brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu i nie może ona skutkować wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego. Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie przepisów art. 58 § 1 pkt 6 i art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia. ar