II SA/Gl 834/16

SENTENCJA Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu. postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy UZASADNIENIE Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy P.G. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W druku formularza wskazano, że wnioskodawca wraz z żoną zamieszkują w lokalu mieszkalnym o pow. 51 m2. W skład ich majątku wchodzi również nieruchomość rolna o pow. 72 arów i 86 m2. Wnioskodawcy nie posiadają żadnego innego majątku, a ich dochód z tytułu świadczeń emerytalnych wynosi około 2473 zł netto miesięcznie. Pismem z dnia 22 listopada 2016 r. referendarz sądowy zobowiązał wnioskodawców do udokumentowania wysokości uzyskiwanych przez nich emerytur oraz do udokumentowania wydatków związanych z utrzymaniem się i złożenia w tym zakresie wyjaśnień. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący nadesłał dokumenty wykazujące źródło i poziom uzyskiwanych dochodów oraz comiesięcznych wydatków. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. W myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym (czyli, po myśli art. 245 §2 cytowanej ustawy, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając sytuację materialną strony z perspektywy przesłanek przyznania prawa pomocy uznano, że wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem brak jest podstaw do przyjęcia, że wnioskodawca znajduje się w szczególni ciężkim położeniu, co uzasadniałoby uwzględnienie wniosku w całości. Łączny dochód w rodzinie P. G. wynosi 3269 zł. Zarazem, w druku formularza wnioskodawca wspomniał, że część świadczenia emerytalnego podlega zajęciu komorniczemu, jednakże nadesłane dokumenty nie potwierdzają tej okoliczności. Bieżące, udokumentowane wydatki strony kształtują się natomiast na poziomie 1100 zł (822 zł opłata za mieszkanie – czynsz, dostawy wody, odbiór ścieków, ogrzewanie itp.; 75 zł w ujęciu miesięcznym za gaz; 25 zł za usługi telekomunikacyjne oraz 151 zł za energię elektryczną). Pozostałe środki strona przeznacza, wedle oświadczenia, na zakup żywności – ze względu na schorzenia wymaga szczególnej diety, środki czystości, zakup energii elektrycznej gazu i dostaw wody. Trzeba jednak zauważyć, że wnioskodawca pomimo wezwania nie nadesłał żadnych dokumentów które pozwoliłyby chociażby częściowo potwierdzić te informacje – zwłaszcza w zakresie bardzo dużych wydatków na żywność. Jeżeli zaś nie dysponował rachunkami za żywność lub lekarstwa, do uprawdopodobnienia tej okoliczności wystarczyło przesłanie kopii chociażby fragmentarycznej dokumentacji medycznej, która pozwoliłaby potwierdzić twierdzenia skarżącego. Wobec jej braku trudno jest bezkrytycznie przyjąć oświadczenie wnioskodawcy w tym zakresie. Poza informacjami dotyczącymi dochodów wnioskodawcy oraz informacjami na temat stałych wydatków przeznaczanych na mieszkanie i media nie ma żadnych innych danych potwierdzających okoliczności podniesione we wniosku. Co więcej, jak już wyżej podkreślono, kwestia wysokości dochodów w oparciu o nadesłane dokumenty pozostaje w sprzeczności z oświadczeniem strony dotyczącym ich zajęcia. Zestawienie tych dwóch wartości prowadzi z kolei do wniosku, że skarżącego będzie stać na poniesienie pozostałych kosztów sądowych – sprowadzających się do ewentualnego wpisu od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł oraz samodzielnego skorzystania z usług fachowego pełnomocnika. Informacje uzyskane w oparciu o nadesłane dokumenty nie pozwalają bowiem uznać, że spełnione są przesłanki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Zważywszy powyższe postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy.