I GZ 367/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 czerwca 2021 r., sygn. akt III SA/Wr 524/19 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Dolnośląskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i modernizacji Rolnictwa we Wrocławiu z dnia [...] września 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 15 czerwca 2021 r., sygn. akt III SA/Wr 524/19, odrzucił wniosek A. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 19 sierpnia 2020 r., w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we Wrocławiu z [...] września 2019 r. w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 14 października 2020 r. WSA we Wrocławiu odmówił skarżącej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku z 19 sierpnia 2020 r. Zażalenie na to postanowienie zostało oddalone postanowieniem NSA z 14 stycznia 2021 r., sygn. akt I GZ 400/20. Pismem z 20 kwietnia 2021 r. skarżąca wystąpiła z ponownym wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 19 sierpnia 2020 r. Odrzucając wniosek o przywrócenie terminu, Sąd I instancji stwierdził, że jest od niedopuszczalny, ponieważ jest to ponowny wniosek w przedmiocie, który już został przez Sąd rozpoznany. Na marginesie Sąd wskazał, że skarżąca nie podała żadnych nowych okoliczności odmiennych niż w pierwszym wniosku, w szczególności nie wykazała, że jej ówczesny pełnomocnik nie dokonał stosownej czynności procesowej w terminie w wyniku innej przeszkody niż brak działania. Za okoliczności takie nie można bowiem uznać wydania przez Rzecznika Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej w Wałbrzychu postanowienia z 29 marca 2021 r. o umorzeniu dochodzenia dyscyplinarnego prowadzonego wobec obwinionego adw. P. Z., jak również zawiadomienia o udzieleniu upomnienia dziekańskiego temu pełnomocnikowi. A. M. złożyła zażalenie na postanowienie WSA we Wrocławiu z 15 czerwca 2021 r., wnosząc o jego zmianę poprzez przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, ewentualnie o uchylenie tego orzeczenia w całości. Z ostrożności, w przypadku uwzględnienia zarzutu z pkt 2), wniosła o zmianę postanowienia i orzeczenie o wznowieniu postępowania, ewentualnie o uchylenie orzeczenia w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła: 1) błędne przyjęcie, jakoby skarżąca nie przedstawiła żadnych nowych okoliczności uzasadniających uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, w sytuacji gdy dołączone zostały dokumenty z postępowania dyscyplinarnego Izby Adwokackiej w Wałbrzychu, świadczące, że pierwotny pełnomocnik z powodu choroby doznał przeszkody uniemożliwiającej mu działanie, wyłączającej tym samym jego winę (i proceduralnie w rezultacie samej skarżącej) w niedochowaniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. 2) z ostrożności podniosła zarzut błędnego rozpatrzenia wniosku (odrzuconego postanowieniem z 15 czerwca 2021 r.) jako ponownego (drugiego) wniosku o przywrócenie terminu, w sytuacji gdy faktycznie winien on być rozpatrzony jako skarga o wznowienie postępowania. Skarżąca wniosła ponadto o ewentualne pozyskanie przez WSA we Wrocławiu z Izby Adwokackiej w Wałbrzychu akt postępowania dyscyplinarnego toczącego się wobec adw. P. Z. na okoliczność ustalonych przesłanek i przyczyn niezłożenia wniosku o uzasadnienie wyroku przez pierwotnego pełnomocnika skarżącej, braku winy skarżącej i pełnomocnika, zaistnienia okoliczności zdrowotnych zupełnie niezależnych od intencji i woli samego pełnomocnika oraz strony przez niego reprezentowanej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.). W stanie faktycznym niniejszej sprawy, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie ulega wątpliwości, że Sąd I instancji prawidłowo zastosował przepis art. 88 p.p.s.a. Zauważyć bowiem należy, że wniosek z 20 kwietnia 2021 r. był niedopuszczalny ze względu na wcześniejsze rozstrzygnięcie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku przez sądy obu instancji (postanowienie WSA z 14 października 2020 r., sygn. akt III SA/Wr 524/19 i postanowienie NSA z 14 stycznia 2021 r., sygn. akt I GZ 400/20). Argumenty podniesione w zażaleniu (dotyczące braku winy pełnomocnika i skarżącej w uchybieniu terminu) w żaden sposób nie podważyły prawidłowości zaskarżonego rozstrzygnięcia. Odnoszą się bowiem do kwestii, która była już przedmiotem oceny sądu. Z tego powodu niemożliwa była merytoryczna ocena wniosku, zatem Sąd I instancji zobligowany był do jego odrzucenia jako niedopuszczalnego na podstawie art. 88 p.p.s.a., co też słusznie uczynił. Odnosząc się natomiast do kwestii błędnego rozpoznania wniosku skarżącej jako ponownego wniosku o przywrócenie terminu, zamiast skargi o wznowienie postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że postanowieniem z dnia 24 września 2021 r., sygn. akt I GZ 222/21, NSA odrzucił skargę A. M. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem NSA z 14 stycznia 2021 r., sygn. akt I GZ 400/20. Zatem obydwa wnioski zawarte w piśmie z 20 kwietnia 2021 r., tj. wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku oraz skargę o wznowienie postępowania, zostały przyjęte do rozpoznania. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.