III OZ 1248/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 września 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 3167/21 o odrzuceniu skargi R.K. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 września 2021 r., sygn. akt II SA/Wa 3167/21, odrzucił skargę R.K. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania, z uwagi na przekroczenie terminu do złożenia skargi. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej P.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin ten uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego (art. 53 § 4 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi liczony jest od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a., albo od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności, o którym to akcie lub czynności jest mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Strona postępowania ma zatem trzydzieści dni na oddanie skargi w siedzibie organu właściwego bądź nadanie jej na adres tego organu za pośrednictwem poczty. Jak wynika z akt sprawy, zaskarżone postanowienie zostało doręczone dorosłemu domownikowi skarżącego w dniu 1 lipca 2021 r. Oznacza to, że ostatni dzień ustawowego terminu do wniesienia skargi do sądu upływał z dniem 2 sierpnia 2021 r. Natomiast, jak wynika z akt sprawy, skarga została nadana do organu w dniu 16 sierpnia 2021 r., za pośrednictwem urzędu pocztowego. Zestawiając zatem datę doręczenia skarżącemu zaskarżonego orzeczenia z datą wniesienia skargi do sądu za pośrednictwem organu, Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarga została wniesiona z przekroczeniem trzydziestodniowego terminu. Jednocześnie Sąd zauważył, że skarżący został prawidłowo pouczony przez organ o terminie i trybie wniesienia skargi. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Wskazał, że w otrzymanym pouczeniu organ stwierdził "strona może zamiast wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie". Zapis ten dość wymownie sugeruje, że oba sposoby postępowania są równorzędne. Z pouczenia nie wynika jednoznacznie, że w przypadku złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, biegnie również termin do złożenia skargi. W oparciu o pouczenie pozostawał w przekonaniu, że z chwilą złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, przynajmniej do czasu udzielenia mi przez organ stosownej odpowiedzi, ulegają wstrzymaniu pozostałe terminy. Natomiast w związku z faktem, że od 5 lipca 2021 r. nie otrzymał odpowiedzi na wniosek, w skardze do WSA w Warszawie, zawarł również skargę na postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...] Komendant Główny Policji odmówił stronie wszczęcia postępowania administracyjnego. Od powyższego postanowienia skarżący w dniu 5 lipca 2021 r. złożył, zgodnie z pouczeniem, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Oznacza to, że od tego postanowienia nie przysługiwała mu już skarga do sądu administracyjnego. Wskazać bowiem należy, że z pouczenia zawartego w zaskarżonym postanowieniu wynika, że stronie służy albo prawo zwrócenia się do Komendanta Głównego Policji z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo zamiast wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z pouczenia tego zatem wprost wynika, że strona spośród dwóch możliwości (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy albo skarga) może wybrać tylko jeden środek odwoławczy. W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skoro strona złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, to nie mogła jednocześnie złożyć skargi na to postanowienie. Tym samym skarga wniesiona na zaskarżone postanowienie, bez względu na to czy byłaby wniesiona w terminie czy z uchybieniem terminu, była niedopuszczalna. WSA w Warszawie obowiązany był zatem odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., jako niedopuszczalną z innych przyczyn, a nie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., jako wniesioną po terminie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 in fine w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a, orzekł jak w postanowieniu.