I OSK 844/15

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Banku [...] w Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 września 2014 r. sygn. akt I SA/Wa 2446/13 w sprawie ze skargi Banku [...] w Z. na postanowienie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną; 2. zwrócić [...] Bankowi Spółdzielczemu "S." w K. - z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - cały uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 (sto) złotych. UZASADNIENIE Wyrokiem 18 września 2014 r. sygn. akt I SA/Wa 2446/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Banku [...] w Z. na postanowienie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji komunalizacyjnej. Z rozstrzygnięciem tym skarżący nie zgodził się i na podstawie art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej, jako: "P.p.s.a.") wywiódł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zaskarżając wyrok w całości, zarzucił - na podstawie art. 174 pkt 1 P.p.s.a. - "naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy polegający na braku właściwej oceny materiału dowodowego sprawy w szczególności poczynienia faktu, że decyzja uwłaszczeniowa została sfałszowana, na co istnieją dowody w postaci opinii biegłego oraz pominięte okoliczności iż bank wspólnie z gminą współfinansował budowę budynku w którym następnie miał swoją siedzibę, na dowód czego istnieje umowa potwierdzająca to współfinansowanie oraz pominięcie faktu, że w momencie uwłaszczenia gminy również nie była ona właścicielem przedmiotowego gruntu i stan prawny zarówno w stosunku do gminy jak i banku był identyczny." Mając powyższe na uwadze skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i uwzględnienie skargi skierowanej do Sądu I instancji bądź o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący, przytoczył stan faktyczny sprawy oraz te jego elementy, które świadczyć mają za zasadnością prezentowanych twierdzeń. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 176 § 1 P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna zawierać: 1. oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; 2. przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3. wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy (§ 2). Stosownie zaś do art. 177a P.p.s.a. jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powołany art. 176 P.p.s.a. wyraźnie przesądza, że w przypadku braków skargi kasacyjnej, o których mowa w art. 176 § 1 pkt 1 i 3 oraz w § 2 P.p.s.a. – brak oznaczenia zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; brak wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany; brak jednego z wymagań przewidzianego dla pisma strony w postępowaniu sądowym (art. 46 - 47 P.p.s.a.) lub brak wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy - przewodniczący najpierw musi wszcząć tzw. procedurę naprawczą, a więc wezwać stronę do usunięcia tych braków skargi kasacyjnej w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej, a dopiero w sytuacji ich nieusunięcia przez stronę, w zakreślonym terminie, skieruje sprawę na posiedzenie niejawne w celu jej odrzucenia. Z treści art. 177a w zw. z art. 176 § 1 pkt 2 P.p.s.a. wynika, że przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie są elementami konstrukcyjnymi skargi kasacyjnej i ich brak skutkuje jej odrzuceniem, bez uprzedniego wzywania do usunięcia któregoś z tych braków. Wskazane wyżej elementy konstrukcyjne skargi kasacyjnej stanowią o jej istocie i trudno byłoby przyjąć, że w razie ich pominięcia mamy wciąż do czynienia ze skargą kasacyjną. W rozpoznawanej sprawie, skarga kasacyjna złożona Bank [...] w Z. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika będącego radcą prawnym, nie spełnia wymagań z art. 176 § 1 pkt 2 P.p.s.a, albowiem nie przytoczono w niej żadnych podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia. Ogólnikowe sformułowanie zarzutu jako: "naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie" bez wskazania jakiegokolwiek przepisu prawa, nie czyni zadość wymogom art. 176 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Stąd skarga kasacyjna podlega odrzuceniu, jako obarczona brakiem nieusuwalnym. Rygoryzm w tym zakresie wydaje się uzasadniony wysokim stopniem formalizacji skargi kasacyjnej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, służącym precyzyjnemu ustaleniu zakresu sprawy przedstawianej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu do rozpoznania (por. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2016 r., str. 796), skoro zgodnie z art. 183 § 1 zd. pierwsze P.p.s.a. Sąd ten rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu biorąc jedynie pod rozwagę nieważność postępowania. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, działając w oparciu o art. 180 w związku z art. 177a i art. 176 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzkł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.