I FZ 142/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk, po rozpoznaniu w dniu 12 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. sp. z o.o. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 grudnia 2020 r., sygn. akt I SA/Gl 955/20 o odrzuceniu skargi B. sp. z o.o. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 28 maja 2020 r., znak: [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2012 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE 1. Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2020 r., sygn. akt I SA/Gl 955/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę wniesioną przez B. sp. z o.o. w K. (dalej: Spółka lub Skarżąca) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: Dyrektor IAS) z dnia 28 maja 2020 r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy 2012 r. 2. W uzasadnieniu postanowienia Sąd ustalił i przyjął, że: - pismem z dnia 2 lipca 2020 r., które podpisał P.L., Spółka wniosła skargę na wymienionej wyżej postanowienie Dyrektora IAS; - w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 sierpnia 2020 r. wezwano Spółkę do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru w Krajowym Rejestrze Sądowym oraz złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę podpisaną pod skargą, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi; - wezwanie doręczono Skarżącej w dniu 9 października 2020 r.; - w terminie określonym do usunięcia braków, który upływał z dniem 16 października 2020 r., Spółka złożyła pismo ze wskazaniem jej numeru w Krajowym Rejestrze Sądowym; - drugi element wezwania, a to dotyczący złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentacji Spółki przez podpisanego pod skargą P.L., został niewykonany i dlatego skargę należało odrzucić stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.). 3. W zażaleniu na postanowienie Sądu pierwszej instancji Skarżąca wniosła o jego uchylenie. Do zażalenia załączyła dwa egzemplarze odpisów KRS Spółki (odpis pełny z dnia 13 grudnia 2020 r. oraz odpis aktualny z dnia 14 listopada 2020 r.), według których osobą uprawnioną do jej reprezentacji jest P.L. (jako Prezes zarządu). W środku zaskarżenia jej autor odnotował, że: - z uwagi na pandemię nie miał kontaktu z instytucją prawniczą, a choroba i wiek Prezesa zarządu uniemożliwiały odpowiednie funkcjonowanie; - z kolei brak znajomości reguł prawniczych podyktował ruch ograniczający się tylko do wskazania nr KRS Spółki jako wskazania stosowanego umocowania do jej reprezentowania. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4.1. Zażalenie jako pozbawione usprawiedliwionych podstaw podlegało oddaleniu. 4.2. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 sierpnia 2020 r. pismem sądowym z dnia 6 października 2020 r., zatytułowanym "Wezwanie" i zaadresowanym do Spółki wezwano do usunięcia braków formalnych skargi, przez: "- podanie numeru w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numeru identyfikującego REGON albo numeru w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numeru identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania, - złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej osoby podpisanej pod skargą.". Pismo to znajduje się w aktach sądowych (karta 13); w jego treści zawarto również informację o terminie do wykonania wezwania oraz o rygorze odrzucenia skargi, wskazując wprost na art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Treść pisma sądowego została zredagowana w sposób dostatecznie jednoznaczny i z uwzględnieniem rozumienia właściwego dla osoby posługującej się językiem polskim (w świetle akt sprawy takim językiem posługiwał się P.L. jako reprezentant Spółki - Prezes jej zarządu). W szczególności zaś wezwanie nie zawierało twierdzeń niedookreślonych, ani wykluczających się wzajemnie lub mogących wprowadzić w błąd jego adresata. Zastosowanie zwykłych reguł językowych i logicznego wnioskowania, nie zaś posiadanie wiedzy prawniczej, były wystarczające do zidentyfikowania obowiązków procesowych wymagających dopełnienia przez podmiot wnoszący skargę, zwłaszcza jeśli uwzględni się, że chodziło o osobę piastującą w Spółce funkcję Prezesa zarządu. W świetle pisma sądowego z dnia 6 października 2020 r. oczekiwano zatem nadesłania nie tylko numeru w KRS (który Spółka w odpowiedzi przedstawiła), ale również złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej osoby podpisanej pod skargą. Odnotować przy tym można, że odpowiadając częściowo na otrzymane wezwanie P.L. nie sygnalizował w piśmie z dnia 16 października 2020 r., aby istniały jakiekolwiek wątpliwości czy problemy ze zrozumieniem tegoż wezwania. Argumenty zażalenia dotyczące stanu zdrowia i braku znajomości reguł prawnych przez P.L., nie mogły w powyższym stanie faktycznym odnieść zamierzonego skutku, to jest prowadzić do uchylenia postanowienia Sądu pierwszej instancji z dnia 1 grudnia 2020 r. Spółka bowiem, co jest okolicznością bezsporną, w odpowiedzi na należycie sporządzone wezwanie sądowe nie nadesłała dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej osoby podpisanej pod skargą, czyli P.L. W konsekwencji Sąd pierwszej instancji trafnie ocenił, że skarga - stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. - oraz w związku z art. 57 § 1, art. 49 § 1, art. 28 § 1 i art. 29 P.p.s.a. podlegała odrzuceniu. 4.3. Prawidłowości rozstrzygnięcia o odrzuceniu skargi (z powodu nie uzupełnienia jej braku formalnego w zakresie wykazania stosownym dokumentem prawa do reprezentowania Spółki przez P.L.) nie mogło podważyć późniejsze dołączenie do zażalenia odpisów KRS, które wykazywały istnienie stosownego umocowania. Czynność w postaci przedłożenia odpisów KRS, jako dokonana po upływie siedmiodniowego terminu nakreślonego w wezwaniu z dnia 6 października 2020 r. dotyczącym usunięcia braków formalnych skargi z dnia 2 lipca 2020 r., była już bez znaczenia prawnego dla losów tejże skargi. Zgodnie bowiem z art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. 4.4. W świetle powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ab initio w związku z art. 197 § 1 i § 2 orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.